Supreme Court dismisses appeal on termination of employment due to missed appeal deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by an employee against a labor court decision. The lower court had rejected the employee's request to restore the deadline for filing an appeal against the termination notice, finding she had been properly informed of the procedure. The Supreme Court agreed, ruling that no significant legal issue existed and the appeal was obviously unfounded.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 393 § 1, Art. 393 § 1 k.p.c.: The Supreme Court may refuse to accept a cassation appeal if there is no significant legal issue, no need for interpretation of legal provisions, or if the appealed judgment does not obviously violate the law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 279/04
POSTANOWIENIE
Dnia 15 marca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar
w sprawie z powództwa G.J.
przeciwko Urzędowi Miasta i Gminy w P.
o przywrócenie do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 marca 2005 r.,
kasacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w K.
z dnia 16 czerwca 2004 r.,
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2004 r., Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację powódki G. J. od wyroku Sądu
Rejonowego – Sądu Pracy w B. w sprawie przeciwko Urzędowi Miasta i Gminy w P.
o przywrócenie do pracy, podzielając ustalenia Sądu pierwszej instancji, w myśl
których powódka uchybiła terminowi określonemu w art. 264 § 1 k.p. do złożenie
odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę, a skoro była prawidłowo pouczona o
sposobie i terminie odwołania, nie ma podstaw do przywrócenia tego terminu.
Powyższy wyrok zaskarżyła kasacją powódka i zarzucając naruszenie
przepisów postępowania – art. 328 § 2, 378 k.p.c. oraz prawa materialnego – art.
265 k.p. i art. 176 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wniosła o jego
zmianę i uwzględnienie powództwa w całości, ewentualnie o jego uchylenie
i
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Jako okoliczność uzasadniającą rozpoznanie kasacji wskazała, iż „wydane
orzeczenie w sposób oczywisty narusza prawo zarówno materialne jak i
procesowe, prawa pracownika do obrony swoich praw”
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Warunek przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji
został wprowadzony art. 393³ § 1 k.p.c. ustawą z dnia 24 maja 2000r. o zmianie
ustawy
- Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i
rejestrze zastawów, o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o
komornikach i egzekucji (Dz.U. Nr 48, poz. 544). Ujęty on został w pkt 3, obok
pozostałych warunków kasacji, tj oznaczenia orzeczenia, od którego kasacja
została wniesiona, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia oraz
wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego
uchylenia. Okolicznościami uzasadniającymi rozpoznanie kasacji są argumenty,
mające wykazać, dlaczego uzasadnione jest przyjęcie kasacji do rozpoznania.
Wiążą się one zatem z normą zawartą w art. 393 § 1 i 2 k.p.c., z której wynika, że
Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w sprawie
nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w
orzecznictwie ani nieważność postępowania, a ponadto gdy zaskarżone orzeczenie
oczywiście nie narusza prawa lub gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna. W
badanej sprawie żadna z tych okoliczności - wbrew odmiennym twierdzeniom
kasacji - nie występuje. Pełnomocnik powódki powołując się na oczywiste
naruszenie prawa jako przesłankę uzasadniającą przyjęcie kasacji polemizuje w
istocie z ustalonym stanem faktycznym sprawy. W postanowieniu z dnia 17
października 2001 r., I PKN 157/01 (OSNAPiUS 2003 nr 18 poz. 437) Sąd
Najwyższy przyjął, że oczywiste naruszenie prawa jako przesłanka przyjęcia kasacji
do rozpoznania ma miejsce wówczas, gdy popełniony przez sąd drugiej instancji
błąd w wykładni lub zastosowaniu prawa jest wyraźnie widoczny bez pogłębionej
analizy wchodzących w grę przepisów. W rozpatrywanej sprawie nie ma potrzeby
dokonywania wykładni przepisów prawa, nie występuje też istotne zagadnienie
prawne, zaskarżony wyrok nie narusza prawa w oczywisty sposób ani nie zapadł w
warunkach nieważności postępowania.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 w związku z art.
3937 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.