Supreme Court dismisses appeal on teacher dismissal grounds, citing lack of legal issue and settled precedent.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by a teacher against a dismissal based on changing her workload. The court determined that the relevant labor code provision was sufficiently clarified by doctrine and established, uniform case law, leaving no room for interpretation. Consequently, the court ruled that the matter did not constitute a significant legal issue requiring Supreme Court intervention.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 393 k.p.c.; The Supreme Court may refuse to accept a cassation appeal if no significant legal issue exists, legal provisions do not require interpretation, or the appeal is clearly unfounded.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 272/04
POSTANOWIENIE
Dnia 22 lutego 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Wagner
w sprawie z powództwa C. S.
przeciwko Zespołowi Szkół Nr 2 w A.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 lutego 2005 r.,
kasacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w .
z dnia 20 maja 2004 r., sygn. akt IV Pa 1…/04,
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Czesława S. zaskarżyła kasacją wyrok Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 20 maja 2004 r., IV Pa 1…/04, oddalający jej
apelację od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy we W. z dnia 25 lutego 2004
r., IV P …/03, oddalającego powództwo o zapłatę. Wskazując jako podstawę
kasacji naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 42 k.p. –
poprzez wyrażenie poglądu, że powołany przepis nie ma zastosowania w sprawie,
pełnomocnik strony skarżącej wniósł o „zmianę zaskarżonego wyroku przez
uwzględnienie apelacji”, „zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów
postępowania według norm przepisanych”, ewentualnie o „uchylenie zaskarżonego
wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi II instancji przy
uwzględnieniu dotychczasowego postępowania”. Jego zdaniem, okolicznościami
uzasadniającymi rozpoznanie kasacji jest „brak orzeczenia Sądu Najwyższego
dotyczącego ewentualnych uprawnień nauczycieli mianowanych, pełniących inne
stanowiska kierownicze w szkołach, niż dyrektor i v-ce dyrektorzy – w przypadku
zmiany pensum lub odwołania ze stanowiska dotychczas pełnionego”, a także
„precedensowy charakter orzeczenia jakie Sąd Najwyższy wyda w przedmiotowej
sprawie, mogący stanowić istotną wskazówkę dla innych Sądów przy rozpoznaniu
podobnych toczących się spraw”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 393 k.p.c., Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do
rozpoznania, jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a także gdy kasacja jest
oczywiście bezzasadna, chyba że zaskarżone orzeczenie narusza oczywiście
prawo albo zachodzi nieważność postępowania.
Przedmiotem sporu między stronami procesowymi była kwestia zasadności
zastosowania wobec C. S., nauczycielki mianowanej, instytucji wypowiedzenia
zmieniającego, o której stanowi art. 42 k.p. Powołany przepis Kodeksu pracy został
dostatecznie wyjaśniony zarówno w doktrynie, jak i, przede wszystkim, w bogatym,
utrwalonym i jednolitym orzecznictwie Sądu Najwyższego. Nie budzi on wątpliwości
interpretacyjnych
i
nie
wywołuje
rozbieżności
w
orzecznictwie
sądów.
Przedstawiona w kasacji okoliczność mająca uzasadniać jej rozpoznanie nie
stanowi istotnego zagadnienia prawnego, którego rozstrzygnięcie wymagałoby
interwencji Sądu Najwyższego. Sformułowane przez pełnomocnika skarżącej
zagadnienie nie stanowi problemu prawnego, tym bardziej istotnego, mającego
znaczenie precedensowe dla innych podobnych spraw i nie wymagają ingerencji
Sądu Najwyższego.
Ponieważ w sprawie zachodzą pozytywne przesłanki odmowy przyjęcia
kasacji do rozpoznania (art. 393 § 1 k.p.c.), a zarazem nie zachodzą negatywne
przesłanki dokonania tej czynności (art. 393 § 2 k.p.c.), Sąd Najwyższy, stosownie
do art. 3937 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji.