Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 271/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue, citing failure to link cited statutes to cassation grounds.

Numero d'incarto II PK 271/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that no legal issue warranted its review. The appellant argued that the passage of time alone could constitute implied acceptance of a termination offer, citing specific labor and civil code provisions. The court determined the appeal was inadmissible because the appellant failed to connect the cited statutes to the specific grounds for cassation under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if a legal issue exists that is abstract, general, connected to the case, and raises a serious doubt, which requires a direct link between the cited statutes and the grounds for appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal issue requirement Code of Civil Procedure implied acceptance of offer connection between statutes and grounds

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
W ramach podstawy materialnoprawnej (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) zarzucono naruszenie: - art.
art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
113 k.p.W ramach podstawy procesowej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) zarzucono naruszenie art.
art. 300 k.p.
3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) zarzucono naruszenie: - art. 300 k.p. w związku z art.
art. 65 § 1 i § 2 k.c.
w związku z art. 65 § 1 i § 2 k.c.; - art.
art. 66 § 2 k.c.
w związku z art. 66 § 2 k.c.; - art.
art. 83 § 1 k.c.
w związku z art. 83 § 1 k.c. w związku z art.
art. 58 § 1 k.c.
w związku z art. 58 § 1 k.c., art.
art. 58 § 2 k.c.
58 § 1 k.c., art. 58 § 2 k.c. w związku z art.
art. 8 k.p.
w związku z art. 8 k.p.; - art.
art. 113 k.p.
8 k.p.; - art. 113 k.p.W ramach podstawy procesowej (art.
art. 233 § 1 k.p.c.
3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) zarzucono naruszenie art. 233 § 1 w związku z art.
art. 391 k.p.c.
233 § 1 w związku z art. 391 oraz art.
art. 378 § 1 k.p.c.
391 oraz art. 378 § 1 i art.
art. 382 k.p.c.
378 § 1 i art. 382 k.p.c.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne:
art. 3989 § 1 k.p.c.
39813 § 1 k.p.c.).Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V CSK 75/06
(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, LEX nr 1102817).
III CZP 33/01
być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01, LEX nr 52571);
III CZP 66/02
III CZP 64/02
III CZP 119/08
Supreme Court dismisses legal question submission as it concerns fact application, not abstract statutory interpretation.
III CSK 180/07
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately justify admissibility under Civil Procedure Code.
I CSK 326/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for formal defects and denies legal aid for defective filing.
V CSK 356/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for formal defect due to failure to cite specific legal provisions.
I UK 332/07

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 271/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z powództwa S. K.‎przeciwko Urzędowi Dozoru Technicznego w W.‎o odszkodowanie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 czerwca 2017 r.,‎skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt V Pa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

2. nie obciąża powoda kosztami pełnomocika pozwanego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt V Pa (…), Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. – w sprawie z powództwa S. K. przeciwko Urzędowi Dozoru Technicznego w W. o odszkodowanie – oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. z dnia 20 stycznia 2016 r., sygn. akt IV P (…), oddalającego powództwo.Powyższy wyrok Sądu Okręgowego powód zaskarżył skargą kasacyjną. Skargę oparto na obydwu podstawach kasacyjnych (art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.). W ramach podstawy materialnoprawnej (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) zarzucono naruszenie: - art. 300 k.p. w związku z art. 65 § 1 i § 2 k.c.; - art. 300 k.p. w związku z art. 66 § 2 k.c.; - art. 300 k.p. w związku z art. 83 § 1 k.c. w związku z art. 58 § 1 k.c., art. 58 § 2 k.c. w związku z art. 8 k.p.; - art. 113 k.p.W ramach podstawy procesowej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) zarzucono naruszenie art. 233 § 1 w związku z art. 391 oraz art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne:

„czy sam upływ czasu może być przesłanką do przyjęcia, iż doszło do złożenia dorozumianego oświadczenia woli o przyjęciu oferty pracodawcy co do rozwiązania umowy, w stosunkach pomiędzy pracownikiem a pracodawcą, w stosunku nadrzędności i podległości służbowej. Także, czy w stosunkach pracowniczych konieczne jest wyrażanie zastrzeżeń co do treści oferty złożonej przez pracodawcę w formie pisemnej, skoro żaden przepis prawa pracy nie przewiduje formy pisemnej, dla czynności innych niż zawarcie umowy o pracę (art. 29 § 2 k.p.), ewentualnie dla rozwiązania umowy o pracę ( art. 29 § 2 k.p. w zw. z art. 77 § 2 k.c. w zw z art. 300 k.p. w zw. z art. 77 § 2 k.c.)”.W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona pozwana wniosła o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; ewentualnie - o oddalenie skargi kasacyjnej w całości; w obydwu przypadkach wniesiono także o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna powoda nie kwalifikuje się do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadniony w ten sposób, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.).

Nie można jednak uznać, że skarżący wykazał istnienie przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.W świetle utrwalonego już orzecznictwa Sądu Najwyższego dotyczącego przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na sformułowaniu samego zagadnienia wraz ze wskazaniem konkretnego przepisu prawa, na tle którego to zagadnienie występuje oraz wskazaniu argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, w tym także na sformułowaniu własnego stanowiska przez skarżącego.

Wywód ten powinien być zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, LEX nr 1102817). Analogicznie należy traktować wymogi konstrukcyjne samego zagadnienia prawnego, formułowanego w ramach przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., oraz jego związek ze sprawą i skargą kasacyjną, która miałaby zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy. Zagadnienie prawne powinno:

1) być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01, LEX nr 52571);

2) być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., III CZP 66/02, LEX nr 57240; z dnia 22 października 2002 r., III CZP 64/02, LEX nr 77033 i z dnia 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08, LEX nr 478179);

3) pozostawać w związku z rozpoznawaną sprawą (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, LEX nr 864002; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, LEX nr 560504) i 4) dotyczyć zagadnienia budzącego rzeczywiście istotne (poważne) wątpliwości. Istotność zagadnienia prawnego konkretyzuje się zaś w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa i praktyki sądowej. Wymóg ten jest uzasadniony publicznymi celami rozpoznania przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2007 r., V CSK 356/07, LEX nr 621243).

Ograniczenie się przez skarżącego do pytania nie jest wystarczającym określeniem zagadnienia prawnego, jeżeli zagadnienie prawne nie zostało przedstawione bez odniesienia się do ogólnych problemów interpretacyjnych (postanowienie Sądu Najwyższego z 25 lutego 2008 r., I UK 332/07, LEX nr 452451).Autorka rozpatrywanej skargi kasacyjnej nie wykazała, że w sprawie występuje przyczyna przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określona w przepisie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zasadnicza wadliwość przedstawionego wyżej uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania polega na tym, że skarżąca przedstawia swoje zagadnienie w oparciu o regulacje dotyczące wskazanych w uzasadnieniu wniosku przepisów prawa (między innymi art. 29 § 2 k.p., art. 77 § 2 k.c. w związku z art. 300 k.p.) a jednocześnie nie przedstawia – w ramach podstawy skargi kasacyjnej (por. art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) zarzutów dotyczących naruszenia tych przepisów.Trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw; w granicach zaskarżenia bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.

Niepowiązanie przedstawionych w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania przepisów z podstawą skargi powoduje, że Sąd Najwyższy nie mógłby się zajmować ich wykładnią na etapie rozpoznania skargi kasacyjnej (por. art. 39813 § 1 k.p.c.).Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. (pkt 1.). Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2. ma swoją podstawę w art. 102 k.p.c.