Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 221/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal interpretation need regarding employee dismissal clauses.

Numero d'incarto II PK 221/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by an employee against a labor court's dismissal decision. The appellant argued that the lower court required a new interpretation of the law regarding 'serious breach' and 'basic duty,' but failed to demonstrate existing legal uncertainty. The court ruled that the appeal lacked the necessary legal interpretation prerequisite because the lower court's factual findings were sufficient and no conflicting jurisprudence existed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on the need for legal interpretation is inadmissible if the appellant fails to prove that the provision remains uninterpreted or if no conflicting case law exists.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal interpretation prerequisite employee dismissal clauses serious breach of duty basic employee obligations Supreme Court review scope labor law interpretation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Należało więc odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Należało więc odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 52 § 1 pkt 1 k.p.
Zarzucono naruszenie: art. 52 § 1 pkt 1 k.p., art.
art. 52 § 1 pkt 1 k.p
Zarzucono naruszenie: art. 52 § 1 pkt 1 k.p., art.
art. 232 k.p.c
52 § 1 pkt 1 k.p., art. 232 k.p.c., art.
art. 233 § 1 k.p.c
232 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c.Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano na „ujawnienie w niniejszej sprawie potrzeby nowej wykładni przepisu art.
art. 3989 § 1 k.p.c
Należało więc odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Należało więc odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Należało więc odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328).Zgodnie z art.
wyrok SN z 19 sierpnia 1999 r., I PKN 188/99
postanowienie SN z 5 listopada 2008 r., III SK 22/08
postanowienia SN z 15 października 2002 r., II CZ 102/02
postanowienie SN z 8 lipca 2009 r., I CSK 111/09
I UK 16/08
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328).Zgodnie z art.
I CSK 111/09
Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific violated law and explain nature of error.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 221/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z powództwa L. C.‎przeciwko N. Spółce z o.o. z siedzibą w L.‎o odszkodowanie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 stycznia 2014 r.,‎skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W.‎z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt VII Pa […], VII Pz […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powód wniósł skargę kasacyjna od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 25 kwietnia 2013 r. Zarzucono naruszenie: art. 52 § 1 pkt 1 k.p., art. 232 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c.Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano na „ujawnienie w niniejszej sprawie potrzeby nowej wykładni przepisu art. 52 § 1 pkt 1 k.p. dotyczącego rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych z uwagi na pojawiające się poważne wątpliwości, co do zakresu obowiązywania przepisu”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328).Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawiera argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Ustawodawca przyznał sądom orzekającym w sprawach pracowniczych pewien margines swobody w przypadku orzekania w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę w trybie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. Przepis posługuje się klauzulami generalnymi – „ciężkie naruszenie” oraz „podstawowy obowiązek”.

Również o istnieniu winy pracownika wnioskuje się na podstawie całokształtu okoliczności związanych z jego zachowaniem. (SN w wyroku z 19 sierpnia 1999 r., I PKN 188/99, OSNAPiUS 2000 nr 22, poz. 818).Już powyższe potwierdza, że przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym kompetencja Sądu Najwyższego do badania w postępowaniu kasacyjnym oceny Sądu II instancji dotyczącej przyczyny zwolnienia dyscyplinarnego jest ograniczona. Podobnie stwierdził SN z postanowieniu z 5 listopada 2008 r., III SK 22/08, niepubl., podnosząc, że potrzeba wykładni przepisów prawnych jako przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) nie może być rozumiana jako dążenie do zastąpienia ogólnych klauzul (zwrotów niedookreślonych) przez opis sytuacji wyczerpujących te klauzule.W tym kontekście można dodatkowo wskazać na prawidłowe stwierdzenie Sądu Okręgowego z uzasadnienia zaskarżonego skargą wyroku, że „w niniejszej sprawie odmowa przez powoda wykonania polecenia wydanego przez przełożonego D.

K. dotyczącego maszynowego i umycia kuchni Szpitala na rzecz którego pozwana Spółka świadczyła usługi sprzątania, w świetle treści protokołu Sanepidu była rażącym naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych popełnionym z winy umyślnej a co najmniej z rażącego niedbalstwa”.Niezależnie od powyższego, skarga kasacyjna miała inne braki. Przyjmuje się, że odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć, czego w istocie nie uczyniono (postanowienia SN z 15 października 2002 r., II CZ 102/02, LEX nr 57231, 8 lipca 2009 r., I CSK 111/09, LEX nr 570112).

Należało więc odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]