Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 208/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation appeal as inadmissible due to lack of legal grounds justification in the appeal filing.

Numero d'incarto II PK 208/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a former employee against the Public Prosecutor's Office regarding an employment dispute. The appellant argued for a change in the lower court's decision based on misinterpretation of civil code provisions but failed to provide specific legal grounds or reasons for admitting the appeal. The court ruled that the absence of a justified request to admit the cassation to review constituted a fatal procedural defect, rendering the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it lacks a separate, justified request to admit it to review, as this element is essential for assessing statutory prerequisites.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility justification of review request Civil Procedure Code procedural defect inadmissibility supreme court cassation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), jest jej istotnym elementem, którego brak
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
rozpoznania, wymienionych wyczerpująco w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c.
art. 393³ § 1 k.p.c
uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok
art. 3984 k.p.c
Stosownie do art. 3984 k.p.c.
art.3989 § 1 k.p.c
rozpoznania, wymienionych wyczerpująco w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), jest jej istotnym elementem, którego brak

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2001 r., V CKN 176/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00
uchwała Połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00
III CZP 72/02
Supreme Court allows cassation when applicant claims obvious legal violation or procedural invalidity under Art. 393-3 § 1 pkt 3 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 208/05

POSTANOWIENIE

Dnia 5 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z powództwa J. B.

przeciwko Prokuraturze Okręgowej w W.

z udziałem Prokuratora Generalnego

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 stycznia 2006 r.,

skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego -Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w W.

z dnia 18 kwietnia 2005 r.,

odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2005 r.,

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy w W.

oddalił apelację powoda J. B. od wyroku Sądu Rejonowego

- Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 grudnia 2003 r., w sprawie przeciwko

Prokuraturze Okręgowej w W. o odszkodowanie, podzielając ustalenia poczynione

przez Sąd pierwszej instancji, według których powód, składając oświadczenie w

przedmiocie rozwiązania z nim umowy o pracę z dniem 30 września 1999 r.,

jednocześnie per facta conludentia zrzekł się zajmowanego stanowiska.

Powyższy wyrok zaskarżył skargą kasacyjną powód i zarzucając „naruszenie

prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 16 ustawy z dnia 20 czerwca 1985

r. o prokuraturze (Dz. U. 02.21.206 z późniejszymi zmianami) (...), art. 61 ustawy

(...) Kodeks Cywilny (...), wniósł o jego „uchylenie i zmianę zgodnie z treścią

żądania powoda (...)”. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przyjęcie jej do

rozpoznania..

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

W poprzednim stanie prawnym, warunek przedstawienia okoliczności

uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok

pozostałych warunków kasacji, tj. oznaczenia orzeczenia, od którego kasacja

została wniesiona, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia oraz

wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego

uchylenia. Okolicznościami uzasadniającymi rozpoznanie kasacji miały być

argumenty,

wykazujące

dlaczego

uzasadnione

jest

przyjęcie

kasacji

do

rozpoznania. Skarżący winien wskazać, że w sprawie występuje istotne

zagadnienie prawne lub istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości albo wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC

2002, nr 2, poz. 22 , z dnia 5 lipca 2001 r., V CKN 176/01, nie publikowane, z dnia

4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147 i z dnia 9 listopada

2000 r., II CKN 1385/00 – OSNC 2001/3/51). Może także przedstawić argumenty

wskazujące na oczywiste naruszenie prawa lub nieważność postępowania (por.

uchwałę Połączonych Izb, Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

i Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC

2003/4, poz. 92).

Zaskarżony wyrok został wydany w dniu 18 maja 2005 r., a więc do oceny

złożonej skargi kasacyjnej należało stosować przepisy kodeksu postępowania

cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie

ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) – art. 3 ustawy a contrario.

Stosownie do art. 3984 k.p.c. skarga kasacyjna powinna, poza czynieniem

zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, zawierać oznaczenie

orzeczenia, od którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w

całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,

wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o

uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i

zmiany.

Oznacza to, że nie zmieniły się „składniki skargi” – a więc winna ona w

dalszym ciągu zawierać wymienione wyżej elementy, mające charakter tzw.

konstrukcyjny, bezwzględny, a więc pociągające - w razie ich braku - nie tylko

niemożność ich uzupełnienia, ale czyniące kasację niedopuszczalną.

W

dotychczasowym

orzecznictwie

kasacyjnym

Sądu

Najwyższego,

utrwalony jest pogląd, że brak bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej

uzasadnienia stanowił wadę, która uniemożliwiała traktowanie pisma jako skargi

kasacyjnej i wykluczała jej uzupełnienie (por. np. postanowienie z dnia 6 listopada

1996 r., II UKN 12/96 – OSNAPiUS 1997/10/173). W ten sam sposób należało - w

poprzednim stanie prawnym - traktować brak polegający na nieprzedstawieniu w

kasacji okoliczności uzasadniających przyjęcie jej do rozpoznania, a obecnie

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem,

nawiązującym – co wydaje się oczywiste - do przesłanek przyjęcia skargi do

rozpoznania, wymienionych wyczerpująco w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c.

W obecnym stanie prawnym, Sąd Najwyższy – stosownie do art.3989 § 1

k.p.c. – przyjmuje skargę kasacyjną jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne,

istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie sądów, zachodzi

nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Przedstawienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), jest jej istotnym elementem, którego brak

nie pozwala na ocenę czy w sprawie występują przesłanki ustawowe dla poddania

kasacji rozpoznaniu. W tym zakresie zachowały aktualność poglądy Sądu

Najwyższego wyrażone w dotychczasowym, powołanym wyżej orzecznictwie,

dotyczące

skutków

prawnych

nie

przedstawienia

w

kasacji

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie.

W orzecznictwie tym, zachowującym również w tej części pełną aktualność,

uznaje się ponadto, że jeżeli skarżący nie wskazał w skardze kasacyjnej

okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, to obowiązek ich przedstawienia nie

jest spełniony, choćby dały się wywieść z uzasadnienia kasacji (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSN 2001 nr 10, poz.

156). Okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji (obecnie wniosek o przyjęcie

skargi kasacyjnej z uzasadnieniem, o których mowa w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.),

powinny być – podobnie jak pozostałe elementy przewidziane w tym przepisie –

przedstawione w kasacji, jako odrębny element pisma procesowego (postanowienie

z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22).

W tym stanie rzeczy, skoro w ocenianej skardze kasacyjnej, poza formalnym

wnioskiem o przyjęcie jej do rozpoznania, nie przytoczono żadnego jego

uzasadnienia, należało skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art.

3986 § 2 i 3 k.p.c.