Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 201/05 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for inadmissibility due to failure to substantiate grounds for review under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto II PK 201/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal as inadmissible because the applicant failed to provide a specific legal ground for review. The appellant merely argued that the lower court's decision violated the legal order without citing specific statutory provisions or legal interpretations. The court held that such vague assertions do not meet the statutory requirements for admitting a cassation to consideration under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to substantiate the grounds for its consideration with specific legal arguments or statutory provisions, as mere assertions of violation of the legal order are insufficient.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility substantiation requirements legal grounds Civil Procedure Code review of judgment procedural defect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) polega na przedstawieniu, że w sprawie
art. 3986 § 2, 3 k.p.c.
art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
art. 3986 § 4 k.p.c.
Działając na podstawie art. 3986 § 4 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił, zawiadomić o treści i przyczynach odrzucenia skargi kasacyjnej „właściwy organ samorządu zawodowego, do którego należy pełnomocnik” - Okręgową Izbę Radców
art. 3989 § 1 k.p.c.
wyczerpująco w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) polega na przedstawieniu, że w sprawie
art. 471 k.c
Oddalając powództwo w pozostałej części, Sąd stwierdził brak przesłanek określonych w art. 471 k.c.
art. 300 k.p
w związku z art. 300 k.p.
art. 229 k.p.c
art. 393³ § 1 pkt 3 k.p.c
W poprzednim stanie prawnym, warunek przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w art. 393³ § 1 pkt 3 k.p.c., obok pozostałych warunków kasacji, tj.
art. 3984 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSN 2001 nr 10, poz.
postanowienie z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01
III CZP 72/02
Supreme Court allows cassation when applicant claims obvious legal violation or procedural invalidity under Art. 393-3 § 1 pkt 3 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 5 sierpnia 2005 r.

II PK 201/05

Złożenie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) polega na przedstawieniu, że w sprawie

występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawnych budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest

oczywiście uzasadniona. Nie spełnia tego wymagania stwierdzenie, że „utrzymanie zaskarżonego wyroku narusza słuszny interes strony i przeczy porządkowi prawnemu”.

Sędzia SN Jerzy Kuźniar.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia

2005 r. sprawy z powództwa Romana Ś. przeciwko „A.” Spółce z o.o. w G.W. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy

i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu z dnia 24 marca 2005 r. [...]

1. o d r z u c i ł skargę kasacyjną,

2. przekazał odpis postanowienia Okręgowej Izbie Radców Prawnych w O.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 24 marca 2005 r. [...] Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu oddalił apelację powoda Romana Ś. od wyroku Sądu

Rejonowego-Sądu Pracy w Brzegu w sprawie przeciwko Spółce z o.o. „A.” w G.W. o

zapłatę, zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda odsetki ustawowe od kwoty

357, 09 zł od dnia 14 do dnia 27 października 2004 r. w związku z nieterminową zapłatą ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz kwotę 351,90 zł

tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, oddalając powództwo

w pozostałej części (w zakresie żądania zasądzenia odszkodowania „za utratę zdrowia” w kwocie 30.000 zł, wynagrodzenia w kwocie 612,50 zł z tytułu delegacji za po-

dróże służbowe), podzielając ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej

instancji na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego oraz ich

prawną ocenę.

W świetle tych ustaleń powód pracował w charakterze kierowcy od dnia 15

lipca do dnia 14 października 2004 r. na podstawie umowy o pracę zawartej na okres

próbny, świadcząc pracę w obrębie bazy w B. (na terenie około 300 km). Zasądzając

odsetki ustawowe od określonej w wyroku kwoty, Sąd uznał, że pozwana Spółka ponosiła odpowiedzialność za opóźnienie w wypłacie ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, zaś w części dotyczącej wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych,

wobec uznania powództwa. Oddalając powództwo w pozostałej części, Sąd stwierdził brak przesłanek określonych w art. 471 k.c. w związku z art. 300 k.p. dla jego

uwzględnienia.

Powyższy wyrok zaskarżył skargą kasacyjną powód i zarzucając naruszenie

prawa materialnego, „polegające na niezastosowaniu (...) art. 77.5 § 1 k.p. (...) oraz

błędną wykładnię art. 471 k.c.” oraz „naruszenie przepisów postępowania, a to art.

229 k.p.c.”, wniósł „o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy

do ponownego rozpatrzenia sądowi, który wydał zaskarżone orzeczenie”.

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazał, że „utrzymanie zaskarżonego w/w wyroku narusza słuszny interes strony i przeczy porządkowi prawnemu”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W poprzednim stanie prawnym, warunek przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w art. 393³ § 1 pkt 3 k.p.c., obok pozostałych warunków kasacji, tj. oznaczenia orzeczenia, od którego kasacja została wniesiona, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia oraz wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia. Okolicznościami uzasadniającymi rozpoznanie kasacji miały być argumenty wykazujące dlaczego uzasadnione jest przyjęcie kasacji do rozpoznania. Skarżący winien wskazać,

że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub istnieje potrzeba wykładni

przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości albo wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja

2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22 , z dnia 5 lipca 2001 r., V CKN

176/01, nie publikowane, z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8,

poz. 147 i z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001 nr 3, poz. 51).

Może także przedstawić argumenty wskazujące na oczywiste naruszenie prawa lub

nieważność postępowania (por. uchwałę Połączonych Izb, Izby Administracyjnej,

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych i Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003 nr 4, poz. 92).

Zaskarżony wyrok został wydany w dniu 24 marca 2005 r., a więc do oceny

złożonej skargi kasacyjnej należało stosować przepisy Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) - art. 3 ustawy a contrario.

Zgodnie z art. 3984 k.p.c. skarga kasacyjna powinna, poza czynieniem zadość

wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy

w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o przyjęcie

skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Oznacza to, że nie

zmieniły się „składniki skargi”, a więc winna ona w dalszym ciągu zawierać wymienione wyżej elementy, mające charakter tzw. konstrukcyjny, bezwzględny, a więc

pociągające - w razie ich braku - nie tylko niemożność ich uzupełnienia, ale czyniące

kasację niedopuszczalną.

W dotychczasowym orzecznictwie kasacyjnym Sądu Najwyższego, utrwalony

jest pogląd, że brak bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej uzasadnienia

stanowił wadę, która uniemożliwiała traktowanie pisma jako skargi kasacyjnej i wykluczała jej uzupełnienie (por. np. postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN

12/96, OSNAPiUS 1997 nr 10, poz. 173). W ten sam sposób należało - w poprzednim stanie prawnym - traktować brak polegający na nieprzedstawieniu w kasacji okoliczności uzasadniających przyjęcie jej do rozpoznania, a obecnie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem, nawiązującym - co wydaje się oczywiste - do przesłanek przyjęcia skargi do rozpoznania, wymienionych

wyczerpująco w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c.

W obecnym stanie prawnym, Sąd Najwyższy - stosownie do art.3989 § 1 k.p.c.

- przyjmuje skargę kasacyjną, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpli-

wości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przedstawienie

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie (art. 398 4 §

1 pkt 3 k.p.c.), jest jej istotnym elementem, którego brak nie pozwala na ocenę czy w

sprawie występują przesłanki ustawowe dla poddania kasacji rozpoznaniu. W tym

zakresie zachowały aktualność poglądy Sądu Najwyższego wyrażone w dotychczasowym, powołanym wyżej orzecznictwie, dotyczące skutków prawnych nie przedstawienia w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie.

W orzecznictwie tym, zachowującym również w tej części pełną aktualność,

uznaje się ponadto, że jeżeli skarżący nie wskazał w skardze kasacyjnej okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie, to obowiązek ich przedstawienia nie jest spełniony,

choćby dały się one wywieść z uzasadnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSN 2001 nr 10, poz. 156). Okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji (obecnie wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej z uzasadnieniem, o których mowa w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), powinny

być - podobnie jak pozostałe elementy przewidziane w tym przepisie - przedstawione

w kasacji, jako odrębny element pisma procesowego (postanowienie z dnia 30 maja

2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22).

Przytoczenie we wniosku o rozpoznanie skargi, oceny strony, że „utrzymanie

zaskarżonego wyroku narusza słuszny interes strony i przeczy porządkowi prawnemu”, nie może być uznane za spełnienie ustawowego obowiązku. Mając powyższe

na uwadze wniesioną kasację należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie

art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.

Działając na podstawie art. 3986 § 4 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił, zawiadomić o treści i przyczynach odrzucenia skargi kasacyjnej „właściwy organ samorządu zawodowego, do którego należy pełnomocnik” - Okręgową Izbę Radców

Prawnych w O.