Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 161/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to lack of obviousness under Art. 3989 § 1 pkt 4 CPC.

Numero d'incarto II PK 161/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's cassation appeal as inadmissible under Article 3989 § 1, item 4 of the Code of Civil Procedure. The appellant argued that the lower court violated labor law provisions regarding collective agreements and municipal council consent, claiming the appeal was obviously justified. The court rejected this, ruling that merely citing a legal error does not establish obviousness without demonstrating the lower court's decision was clearly wrong.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if the lower court's judgment is obviously incorrect, not merely if a legal error occurred.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obviousness requirement labor law violation collective agreement termination municipal council consent code of civil procedure lower court error

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na przyczynę przyjęcia skargi określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Według pozwanego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd drugiej instancji rażąco naruszył art.
Art. 24113 § 2 zdanie drugie k.p.
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Według pozwanego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd drugiej instancji rażąco naruszył art. 24113 § 2 zdanie drugie k.p. w związku z art.
Art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych
w związku z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych oraz art.
Art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
o związkach zawodowych oraz art. 25 ust.
Art. 45 § 1 k.p.
W sytuacji, gdy doszło do wypowiedzenia warunków pracy i płacy powodowi (radnemu gminy C.) bez zgody rady gminy, powód może skutecznie domagać się przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach na podstawie art. 45 § 1 k.p w związku z art.
Art. 42 § 1 k.p.
45 § 1 k.p w związku z art. 42 § 1 k.p. Według Sądu drugiej instancji strona pozwana błędnie uznała, że na podstawie art.
Art. 38 k.p.
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Zasadnicze stanowisko zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji zasadza się na ustaleniu, że wypowiedzenie powodowi warunków pracy i płacy nastąpiło wprawdzie po konsultacjach z zakładową organizacją związkową (art. 38 k.p.), lecz bez uzyskania uprzedniej zgody rady gminy (art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na przyczynę przyjęcia skargi określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Według pozwanego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd drugiej instancji rażąco naruszył art.
art. 3989 k.p.c
„przedsądu” (art. 3989 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13
uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2008 r., III PZP 1/08
V CSK 204/06
III PK 70/07
I UK 283/07
II PK 352/07

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 161/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z powództwa J. D. ‎przeciwko K. S.A. w W. ‎o przywrócenie do pracy i zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 marca 2017 r.,‎skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt IV Pa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt IV Pa […], Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. – w sprawie z powództwa J. D. przeciwko K. S.A. w W. o przywrócenie do pracy i zapłatę – oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 8 maja 2015 r., sygn. akt IV P […], którym Sąd Rejonowy przywrócił powoda do pracy na warunkach obowiązujących przed dniem 1 kwietnia 2015 r., zasądził od pozwanego na rzecz powoda określoną w wyroku kwotę tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy pod warunkiem podjęcia pracy; w pozostałym zakresie oddalił powództwo jako przedwczesne.Powyższy wyrok Sądu Okręgowego strona pozwana zaskarżyła skargą kasacyjną.

W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na przyczynę przyjęcia skargi określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Według pozwanego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd drugiej instancji rażąco naruszył art. 24113 § 2 zdanie drugie k.p. w związku z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych oraz art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym przez uznanie, że pracodawca jest zobligowany do uzyskania uprzedniej zgody rady gminy i zarządu zakładowej organizacji związkowej na wypowiedzenie warunków pracy i płacy w przypadku rozwiązania układu zbiorowego pracy i wprowadzenia nowych zasad wynagradzania pracownikowi będącemu radnym i członkiem zarządu związku zawodowego.

Wskazano, że „znaczenie art. 24113 § 2 zdanie drugie k.p. polega przede wszystkim na uchyleniu szczególnej ochrony przed wypowiedzeniem, przysługującej niektórym pracownikom w określonych sytuacjach życiowych lub z tytułu pełnienia określonych funkcji (dotyczy to zarówno objętych szczególną ochroną członków zarządów zakładowych organizacji związkowych oraz objętych szczególną ochroną radnych gminnych, powiatowych i wojewódzkich). Nie budzi wątpliwości, że art. 24113 § 2 zdanie drugie k.p. uchyla wszelkie zakazy wypowiedzenia”.W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wniósł o:

1. wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania: z ostrożności procesowej wniesiono o:

2. oddalenie skargi kasacyjnej strony pozwanej, 3. zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę nie zawarto odrębnego wniosku o koszty postępowania co do trybu tzw. „przedsądu” (art. 3989 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna strony pozwanej nie kwalifikuje się do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadniony w ten sposób, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Nie można jednak uznać, że skarżąca wykazała istnienie przesłanki przyjęcia jej skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) – jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – wymagałoby przedstawienia tego, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06 LEX nr 198531, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, LEX nr 421035, z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, LEX nr 448289, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205, z dnia 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, LEX nr 465859 i z dnia 5 września 2008 r., I CZ 64/08).

Podczas gdy dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania – z uwagi na jej oczywistą zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. – niezbędne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274, z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/ 07, LEX nr 453107, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, LEX nr 490364, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, LEX nr 491538 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, LEX nr 494134).

W judykaturze podkreśla się, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004 nr 13, poz. 230, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, LEX nr 442743, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, LEX nr 469185 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, LEX nr 494133 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13, LEX nr 1380967).Odnosząc powyżej przedstawione założenia interpretacyjne na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia powyżej przedstawionych wymogów; nie wykazuje, aby w sprawie występował stan „oczywistej zasadności” skargi kasacyjnej w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Autor rozpatrywanej skargi nie przedstawia odpowiedniego wywodu, którym wykazałby oczywistą zasadność jego skargi w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Zasadnicze stanowisko zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji zasadza się na ustaleniu, że wypowiedzenie powodowi warunków pracy i płacy nastąpiło wprawdzie po konsultacjach z zakładową organizacją związkową (art. 38 k.p.), lecz bez uzyskania uprzedniej zgody rady gminy (art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym).

W sytuacji, gdy doszło do wypowiedzenia warunków pracy i płacy powodowi (radnemu gminy C.) bez zgody rady gminy, powód może skutecznie domagać się przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach na podstawie art. 45 § 1 k.p w związku z art. 42 § 1 k.p. Według Sądu drugiej instancji strona pozwana błędnie uznała, że na podstawie art. 24113 § 2 k.p. była zwolniona od uzyskania zgody rady gminy i zakładowej organizacji związkowej na wypowiedzenie powodowi warunków pracy i płacy. W tym zakresie Sąd powołał się na uchwałę 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2008 r., III PZP 1/08, OSNP 2009 nr 9-10, poz. 113, że przepis art. 24113 § 2 zdanie drugie k.p. nie wyłącza wymagania zasadności wypowiedzenia warunków pracy i płacy (art. 45 § 1 w związku z art. 42 § 1 k.p.) oraz konsultacji zamiaru tego wypowiedzenia z reprezentującą pracownika zakładową organizacją związkową (art. 38 k.p.), jeżeli rozwiązany układ zbiorowy pracy nie został zastąpiony nowym układem zbiorowym pracy ani regulaminem wynagradzania.

Według Sądu wypowiedzenie dokonano z naruszeniem przepisu art. 45 k.p. – bez uzyskania uprzedniej zgody rady gminy na rozwiązanie z powodem umowy o pracę. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w swoich twierdzeniach o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej – poza prostą negacją podstawom zaskarżonego wyroku – nie uwzględnia stanowiska zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji w zakresie interpretacji przepisu art. 24113 § 2 k.p.c. – stanowiska uwzględniającego pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w powołanej uchwale III PZP 1/08.

Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. l.n