Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 141/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as it lacks a significant legal issue and contradicts established facts.

Numero d'incarto II PK 141/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal because the applicant failed to demonstrate a significant legal issue under Polish civil procedure law. The applicant argued that an employer's declaration of will was not effectively delivered to an employee who was absent at the specified address, claiming no evidence of intentional avoidance. The court rejected this, noting that the lower court had already established the employee was present and capable of receiving mail, making the legal question merely a matter of applying clear statutory rules to undisputed facts.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 61 § 1 k.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue beyond ordinary interpretation or if the alleged issue contradicts the established facts of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
significant legal issue cassation appeal delivery of declaration employee absence civil procedure law employer declaration procedural admissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 61 § 1 k.c.
Przepis art. 61 § 1 k.c. ma swoją wykładnię w orzecznictwie, jednak niemała liczba orzeczeń nie wynika ze skomplikowania tego przepisu, lecz z różnych stanów faktycznych do których ma zastosowanie.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
52 k.p.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Istotne zagadnienie prawne ujęto w pytaniu: Czy na gruncie art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Wykracza to jednak ponad potrzebę argumentacji, gdyż wystarczy stwierdzić, iż wniosek metodycznie i merytorycznie nie przedstawia istotnego zagadnienia prawnego.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach orzeczono na podstawie § 9 ust.
Art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
Wówczas kontrola zastosowania prawa należy do podstaw kasacyjnych z art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
Wówczas kontrola zastosowania prawa należy do podstaw kasacyjnych z art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Decydują więc okoliczności i sytuacja w konkretnej sprawie, co oznacza, że istotne zagadnienie prawne nie może bazować na innym stanie faktycznym, niż ten na którym oparto zaskarżony wyrok (art. 39813 § 2 k.p.c.
§ 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 22 października 2015 r.
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 22 października 2015 r.
1 pkt 1 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
art. 52 k.p
z 4 marca 2015 r., oddalającego jego powództwa o odszkodowania od pozwanych pracodawców, wniesione po rozwiązaniu umów o pracę w trybie art. 52 k.p.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę przedsądu z art.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
52 k.p.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Istotne zagadnienie prawne ujęto w pytaniu: Czy na gruncie art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 22 marca 2012 r., I PK 199/11
postanowienie Sądu Najwyższego z 22 marca 2012 r., I PK 199/11).Wielość orzeczeń, które przywołano w uzasadnieniu wniosku wcale nie wskazuje na skomplikowanie problemu.
I PK 199/11
Supreme Court dismissed cassation appeal regarding termination for serious breach of duty to protect company interests.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 141/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z powództwa M. M. ‎przeciwko C. Spółce Akcyjnej Oddział w Polsce z siedzibą w W. oraz Towarzystwu Ubezpieczeń [...] Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. ‎o odszkodowanie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 marca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt XXI Pa [...], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanych po 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z 29 grudnia 2015 r. oddalił apelację skarżącego powoda M. M. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z 4 marca 2015 r., oddalającego jego powództwa o odszkodowania od pozwanych pracodawców, wniesione po rozwiązaniu umów o pracę w trybie art. 52 k.p.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Istotne zagadnienie prawne ujęto w pytaniu: Czy na gruncie art. 61 § 1 k.c. oświadczenie woli pracodawcy jest skutecznie złożone pracownikowi w sytuacji, gdy pracodawca podjął próbę doręczenia pisma zawierającego to oświadczenie w miejscu wskazanym przez pracownika jako adres do doręczeń, ale do doręczenia nie doszło z tej przyczyny, iż w chwili podjęcia próby doręczenia pracownik był pod tym adresem nieobecny, a jednocześnie brak podstaw, aby uznać, że celowo unikał odbioru oświadczenia?Pozwani pracodawcy wnieśli o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony.Zagadnienie sformułowane we wniosku nie ma rangi istotnego zagadnienia prawnego, gdyż nie wykracza poza zwykłą wykładnię i stosowanie prawa.Przepis art. 61 § 1 k.c. jest gramatycznie jasny - Oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią.Skarżący we wniosku przedstawia określony kazus i żąda odpowiedzi pozytywnej (albo negatywnej).

Rola Sądu Najwyższego nie może być jednak redukowana do udzielania odpowiedzi na wszelkie wątpliwości prawne, gdyż wówczas postępowanie kasacyjne nie będzie miało granic i postępowanie to stanie się kolejną powszechną instancją (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 marca 2012 r., I PK 199/11).Wielość orzeczeń, które przywołano w uzasadnieniu wniosku wcale nie wskazuje na skomplikowanie problemu. Przepis art. 61 § 1 k.c. ma swoją wykładnię w orzecznictwie, jednak niemała liczba orzeczeń nie wynika ze skomplikowania tego przepisu, lecz z różnych stanów faktycznych do których ma zastosowanie.

Tak jest między innymi w przypadku oświadczeń woli pracodawcy kierowanych do pracownika. Nie ma rozbieżności w orzecznictwie na tle wykładni tej regulacji, gdyż wówczas niejako z urzędu Sąd Najwyższy zająłby stanowisko w powiększonym składzie dla ujednolicenia orzecznictwa.Innymi słowy zagadnienie przedstawione we wniosku nie wynika ze skomplikowania samego prawa, lecz tylko z wykładni i zastosowania art. 61 § 1 k.c. w określonym stanie faktycznym. Wszak pytanie (zagadnienie) jest osadzone w stanie faktycznym, który skarżący przedstawiał w sprawie.

Wówczas kontrola zastosowania prawa należy do podstaw kasacyjnych z art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. a na etapie przedsądu do szczególnej podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Do tej podstawy przedsądu wniosek nie odwołuje się i nawet hasłowo nie twierdzi, że skarga jest oczywiście uzasadniona.Ponadto istotne zagadnienie prawne powinno występować w sprawie (warunek z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.). Chodzi o to, że w sprawie ustalono inny stan faktyczny niż przyjmowany w zagadnieniu. Sąd Okręgowy stwierdził, iż materiał dowodowy nie potwierdza stanowiska powoda aby nie przebywał on w domu w czasie wizyt kurierów.

Powód nie udowodnił aby był pozbawiony obiektywnej możliwości zapoznania się z przesyłkami wysłanymi do niego przez pozwanych na jego adres zamieszkania w dniach 1, 2 i 4 sierpnia 2011 r. W sprawie nie ustalono więc - tak jak przyjmuje się w zagadnieniu -, że w chwili podjęcia próby doręczenia pracownik był nieobecny pod wskazanym adresem. Regulacja z art. 61 § 1 k.c. pozwala na ustalenie złożenia oświadczenia woli innej osobie, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła się zapoznać z jego treścią. Decydują więc okoliczności i sytuacja w konkretnej sprawie, co oznacza, że istotne zagadnienie prawne nie może bazować na innym stanie faktycznym, niż ten na którym oparto zaskarżony wyrok (art. 39813 § 2 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie na etapie przedsądu) oraz, że nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego kwestia, która jurydycznie nie jest skomplikowana bo stosowanie prawa zależy w istocie od stanu faktycznego w indywidulanej sprawie.

Ujmując najprościej, to w stanie faktycznym przyjmowanym za podstawę zagadnienia odpowiedź może być negatywna, bo można kwestionować doręczenie skoro pracownik nie był obecny pod wskazanym adresem i brak było podstaw, aby uznać, że celowo unikał odbioru oświadczenia. Wykracza to jednak ponad potrzebę argumentacji, gdyż wystarczy stwierdzić, iż wniosek metodycznie i merytorycznie nie przedstawia istotnego zagadnienia prawnego.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach orzeczono na podstawie § 9 ust. 1 pkt 1 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. l.n