Polish Supreme Court dismisses preliminary ruling request due to ECJ's prior inadmissibility decision.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Polish Supreme Court dismissed a preliminary reference question to the Court of Justice of the European Union regarding consumer credit contracts and bill of exchange sales. The court noted that the European Court of Justice had previously declared similar requests inadmissible in cases C-718/21 and C-720/21, rendering further examination unnecessary. Consequently, the court withdrew the question without addressing the substantive legal issues concerning unfair contract terms.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; Art. 267 TFUE: The Court of Justice of the European Union may decline to examine preliminary reference questions if it has previously determined that such requests are inadmissible in similar proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
II NSNc 8/23 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik w sprawie z powództwa B. sp. z o.o. sp.k. w W. przeciwko R. G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 3 lipca 2024 r., w przedmiocie skargi nadzwyczajnej wniesionej przez Prokuratora Generalnego od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w Toruniu z 11 września 2015 r., sygn. I Nc 900/15, cofa pytanie skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, przedstawione w pkt I postanowienia z 16 listopada 2022 r., zarejestrowane w Trybunale pod sygnaturą C-810/23.[SOP]
UZASADNIENIE
I. Postanowieniem z 16 listopada 2022 r., na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Sąd Najwyższy zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskiem o rozpatrzenie dwóch pytań prawnych:1. Czy przepisy dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.Urz.UE.L 1993, L 95/29 ze zm.), zwłaszcza jej art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1, oraz przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.Urz.UE.L 2008, L 133/66 ze zm.), zwłaszcza jej art. 17 ust. 1, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie stosowaniu przepisów prawa krajowego umożliwiającym zbycie weksla wystawionego przez konsumenta i pozostawiającym konsumentowi – w razie dokonania zbycia – jedynie możliwość dochodzenia odpowiedzialności odszkodowawczej od przedsiębiorcy? 2.
Czy wskazane w pytaniu pierwszym przepisy należy interpretować w ten sposób, że sąd ma obowiązek zbadania z urzędu, czy postanowienia umowy kredytu konsumenckiego, zabezpieczonego wekslem, nie zawierają nieuczciwych warunków umownych w sytuacji, gdy powodem jest nabywca weksla, który opiera swoje roszczenie wyłącznie na stosunku wekslowym? II. Wobec faktu, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 21 grudnia 2023 r. w sprawie C-718/21 za niedopuszczalne uznał wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Sąd Najwyższy orzekający w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, a w postanowieniu z 29 maja 2024 r. w sprawie C-720/21, konstatację taką rozszerzył także na składy sędziowskie orzekające w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego z udziałem ławnika, bezcelowe jest oczekiwanie na zajęcie się przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej merytorycznie przedstawionym w pytaniach prejudycjalnych problemem prawnym.
III. W ocenie Sądu Najwyższego nie ma zatem potrzeby dalszego procedowania sprawy w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wobec czego należało cofnąć pytanie skierowane do Trybunału. [P.S.] [ał]