Supreme Court dismisses extraordinary appeal due to lack of standing and failure to sign the document personally.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the extraordinary appeal filed by M. S. for lacking standing and failing to correct formal defects. The appellant attempted to file the appeal personally, but only authorized entities may submit such petitions, and the submission lacked a handwritten signature as required by law. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code and the Supreme Court Act.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 89 § 2 u.SN; Art. 95 pkt 1 u.SN; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: An extraordinary appeal is inadmissible if filed by an unauthorized person or lacking a handwritten signature, as the list of eligible submitters is closed and formal requirements for electronic submissions are strict.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II NSNc 1/25 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 28 marca 2025 r., w przedmiocie skargi nadzwyczajnej wniesionej przez M. S., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
I. I.1. 3 stycznia 2025 r. M. S.(dalej: Skarżąca), za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniosła skargę nadzwyczajną. Skarżąca nie określiła jednoznacznie, którego orzeczenia skarga dotyczy. W opisie sporu przywołała kilka orzeczeń sądowych, w tym wyrok Sądu Rejonowego w Biłgoraju z 15 stycznia 2014 r., sygn. I C 608/12. I.2. Na podstawie zarządzenia z 22 stycznia 2025 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Wezwanie zostało doręczone Skarżącej 3 lutego 2025 r. I.3. 4 lutego 2025 r. do Sądu Najwyższego, za pośrednictwem poczty elektronicznej, wpłynęła odpowiedź Skarżącej na powyższe zobowiązanie, w którym przesłała m.in. skan ww. wezwania opatrzonego jej podpisem. II.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
II.1. Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższy katalog podmiotów legitymowanych jest zamknięty i żaden inny podmiot, poza wymienionymi w tymże katalogu, nie może zostać uznany za uprawniony do jej skutecznego wniesienia.
II.2. Stosownie do art. 95 pkt 1 u.SN, w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, stosuje w zakresie spraw cywilnych – przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego dotyczące skargi kasacyjnej, z wyłączeniem art. 3984 § 2 oraz art. 3989 k.p.c. Zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Z kolei według art. 3986 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. W świetle art. 95 pkt 1 u.SN takie same konsekwencje wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę nieuprawnioną oraz skargi nadzwyczajnej od orzeczenia, które może zostać uchylone lub zmienione w trybie innych nadzwyczajnych środków zaskarżenia. II.3. Mając na względzie przywołane przepisy należy stwierdzić, że skarga nadzwyczajna podlegała odrzuceniu przede wszystkim z powodu braku legitymacji Skarżącej do wniesienia jej.
Skarżąca wniosła skargę osobiście, podczas gdy skargę nadzwyczajną może wnieść do Sądu Najwyższego wyłącznie podmiot legitymowany, wskazany w art. 89 § 2 u.SN. Okoliczność ta powoduje, że przedmiotowa skarga dotknięta jest brakiem nieusuwalnym i podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 26 lipca 2023 r., II NSNc 309/23). Ponadto Skarżąca nie określiła jednoznacznie zaskarżanego orzeczenia sądu, przedstawiając jedynie krótki własny opis sporu sąsiedzkiego i zapadające orzeczenia.
II.4. Niezależnie od powyższego Skarżąca nie uzupełniła w sposób należyty braków formalnych skargi nadzwyczajnej, gdyż przesłała jedynie skany swojego podpisu pocztą elektroniczną. Tymczasem, w świetle art. 95 pkt 1 u.SN. w zw. z art. 3984 § 3 k.p.c. w zw. z art. 126 § 1 pkt 6 k.p.c., skarga nadzwyczajna, jak każde inne pismo procesowe, powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika – podpisy a nie skany. W tym kontekście należy wskazać, że „wydruk niedopuszczalnego środka odwoławczego wniesionego drogą elektroniczną może być potraktowany jako środek odwoławczy niewniesiony tą drogą, jeżeli usunięty zostanie brak podpisu (art. 130 § 1 w związku z art. 126 § 1 pkt 4 k.p.c.) – uchwała Sądu Najwyższego z 23 maja 2012 r., III CZP 9/12.
Po wezwaniu Sądu Najwyższego Skarżąca powinna była uzupełnić brak formalny poprzez własnoręczne podpisanie skargi nadzwyczajnej w siedzibie sądu lub doręczenie osobiście kolejnego odpisu skargi nadzwyczajnej opatrzonego we własnoręczny podpis lub przesłanie takowego tradycyjną pocztą. II.5. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 2 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 95 pkt 1 u.SN orzekł, jak w sentencji. sk[a.ł]