Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appeal statute does not apply to cases filed before July 1, 2015.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the prosecutor's appeal against the appellate court's decision to leave the public prosecutor's complaint without examination. The case involved a criminal proceeding initiated before July 1, 2015, where the new appeal statute explicitly excluded such proceedings. The court ruled that the administrative act of rejecting the complaint was not subject to criminal procedure appeal, rendering the higher court's intervention without legal basis.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 25 ust. 1, 2 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – k.p.k. oraz niektórych ustaw; Skarga na wyrok kasatoryjny sądu odwoławczego nie przysługuje w sprawach, w których akt oskarżenia został wniesiony przed 30 czerwca 2015 r., a czynność odmawiająca jej rozpatrzenia ma charakter administracyjny.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KZ 6/19 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie P. M.oskarżonego z art. 296 § 3 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 27 marca 2019r., zażalenia Prokuratora Rejonowego w W.na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 stycznia 2019r., sygn. akt II WSU […], o pozostawieniu bez rozpoznania skargi Prokuratora Rejonowego w W. z dnia 21 grudnia 2019r. na wyrok Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 8 października 2018r., sygn. akt II AKa […], uchylający wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 sierpnia 2017r., sygn. akt XII K […], p o s t a n o w i ł: zażalenie pozostawić bez rozpoznania UZASADNIENIEDo Sądu Apelacyjnego w […] wpłynęła skarga oskarżyciela publicznego na wyrok kasatoryjny tego Sądu z 8 października 2018 r.
Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […], działając na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., zarządzeniem z 10 stycznia 2019 r. pozostawił bez rozpoznania skargę, złożoną w trybie art. 539a § 2, § 3 k.p.k., jako niedopuszczalną z mocy ustawy.Na powyższą decyzję zażalenie złożył prokurator, wnosząc o uchylenie zarządzenia i przyjęcie skargi do rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie oskarżyciela publicznego było bezprzedmiotowe i jako takie nie podlegało rozpatrzeniu.Kwestia redakcji orzeczenia Sądu odwoławczego w przypadku wpłynięcia skargi od wyroku kasatoryjnego, w sprawie w której akt oskarżenia wniesiono przed 1 lipca 2015r., była niejednokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, jako zagadnienie budzące wątpliwości.
Ostatecznie Sąd Najwyższy zajął stanowisko, że skoro możliwość skorzystania z instytucji opisanej w rozdziale 55a k.p.k. jest wykluczona w sprawach wszczętych aktem oskarżenia do 30 czerwca 2015r., to w takim układzie w ogóle wyłączone jest procedowanie w trybie rozdziału 55a k.p.k. i nie ma prawnej podstawy do rozstrzygania o dopuszczalności skargi. W takiej sytuacji prawidłowo podjęta czynność ma charakter administracyjny i ogranicza się do poinformowania strony przez prezesa sądu odwoławczego o braku możliwości wniesienia skargi.
Czynność taka nie podlega zaskarżeniu w trybie k.p.k. (zob. post. SN: z 28 lipca 2016r., sygn. akt IV KZ 39/16, z 22 stycznia 2018r., sygn. akt V KS 2/18). Pomimo błędów i sprzeczności, którymi obarczone było zarządzenie w sprawie II WSU […], to mając na uwadze art. 118 k.p.k., który stosuje się również do decyzji wydanych przez organy procesowe, należało uznać, że w przedmiotowej sprawie skarga z art. 539a k.p.k. nie przysługiwała stronie, podobnie jak i zażalenie od decyzji stwierdzającej taki stan rzeczy.Powyższe ustalenia uczyniły wniesione zażalenie bezprzedmiotowym.
Tej oceny nie zmieniły argumenty przywołane w uzasadnieniu tego środka odwoławczego, wspierające tezę o możliwości przyjęcia przedmiotowej skargi. W ustawie nowelizującej z 11 marca 2016r. o zmianie ustawy – k.p.k. oraz niektórych ustaw (Dz. U z 2016r., poz. 437) zawarte zostało wyraźne uregulowanie kwestii temporalnej stosowania instytucji skargi na wyrok kasatoryjny sądu odwoławczego. Jednoznacznie wykluczono stosowanie rozdziału 55a k.p.k., o czym świadczy treść art. 25 ust. 2 tej ustawy w zw. z ust. 1, z którego wprost wynika, że chodzi o sprawy, w których po 30 czerwca 2015r. skierowano akt oskarżenia.
Do tego grona nie należy sprawa P. M., w której subsydiarny akt oskarżenia wpłynął 17 czerwca 2015r. Na uwagę zasługiwał także przepis art. 21 ustawy nowelizującej, według którego w razie wystąpienia wątpliwości czy stosować prawo dotychczasowe, czy przepisy niniejszej ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy. Takie niejasności nie ujawniły się w konkretnej sprawie.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.