Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 55/15 Generato dall'IA

Criminal appeal by defendant in misdemeanor case dismissed as only prosecutor or ombudsman may file cassation. Defendant lacks standing under Art. 110 § 1 k.p.s.w.

Numero d'incarto II KZ 55/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the district court's refusal to accept a cassation in a misdemeanor case. The defendant argued procedural violations and lack of defense counsel, but the court held that only the Public Prosecutor or specific ombudsmen may file cassation in misdemeanor proceedings. Consequently, the defendant lacked standing to initiate the appeal, rendering the district court's decision legally sound.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 110 § 1 k.p.s.w.; Art. 530 § 2 k.p.k.: In misdemeanor proceedings, only the Public Prosecutor, the Ombudsman for Human Rights, or other designated authorities may file a cassation appeal; the accused or defendant has no standing to file such an appeal directly.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal standing misdemeanor proceedings public prosecutor authority defendant procedural rights art 110 k.p.s.w

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 110 § 1 k.p.s.w.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z przepisem art. 110 § 1 k.p.s.w.
Art. 530 § 2 k.p.k.
157), a także na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. odmówił przyjęcia wskazanej wyżej kasacji, pouczając J.
Art. 523 § 2 k.p.k.
środku odwoławczym.Niejako na marginesie, nadmienić także należy, że Sąd Okręgowy błędnie wskazał, powołując się na przepis art. 523 § 2 k.p.k., że nie jest możliwe skuteczne wniesienie kasacji na korzyść ukaranego w przedmiotowej sprawie.
Art. 111 k.p.s.w.
Zauważyć bowiem należy, że przepisy kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia zawierają odrębne uregulowania w zakresie podstaw kasacyjnych (art. 111 k.p.s.w.).
Art. 112 k.p.s.w.
Odesłanie zaś do przepisów kodeksu postępowania karnego zawarte jest w treści art. 112 k.p.s.w., który zawiera enumeratywne wyliczenie przepisów k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
157), a także na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
art. 110 § 1 k.p
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z przepisem art. 110 § 1 k.p.s.w.
art. 523 § 2 k.p.k
środku odwoławczym.Niejako na marginesie, nadmienić także należy, że Sąd Okręgowy błędnie wskazał, powołując się na przepis art. 523 § 2 k.p.k., że nie jest możliwe skuteczne wniesienie kasacji na korzyść ukaranego w przedmiotowej sprawie.
art. 111 k.p
Zauważyć bowiem należy, że przepisy kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia zawierają odrębne uregulowania w zakresie podstaw kasacyjnych (art. 111 k.p.s.w.).
art. 112 k.p
Odesłanie zaś do przepisów kodeksu postępowania karnego zawarte jest w treści art. 112 k.p.s.w., który zawiera enumeratywne wyliczenie przepisów k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 55/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 16 listopada 2015 r., w sprawie J. W.‎zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt II Ka 153/14, o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt II Ka 153/14, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Sieradzu z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt II W 195/14, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt II Ka 153/14, Sąd Okręgowy w Sieradzu utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Sieradzu z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt II W 195/14, którym to orzeczeniem J. W. został uniewinniony od zarzucanego mu czynu z art. 119 § 1 k.w. W dniu 10 września 2015 r. do Sądu Okręgowego w Sieradzu wpłynął wniosek J. W. o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kasacji, natomiast w dniu 17 września 2015 r. pismo zatytułowane „kasacja”, w którym skarżący powołał się na rażące naruszenie prawa procesowego i materialnego mające istotny wpływ na treść wyroku Sądu Okręgowego z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt II Ka 153/14.

Zarządzeniami wydanymi w dniu 8 października 2015 r., sygn. akt II Ka 153/14, Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Sieradzu nie uwzględnił wniosku J. W. o wyznaczenie obrońcy z urzędu (k. 157), a także na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. odmówił przyjęcia wskazanej wyżej kasacji, pouczając J. W. o możliwości zaskarżenia powołanego zarządzenia (k. 159). W określonym w pouczeniu terminie J. W. wniósł zażalenie na przedmiotowe zarządzenie wskazując, że sąd nie uwzględnił jego wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu, a także nie podał jakiegokolwiek uzasadnienia swojej decyzji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z przepisem art. 110 § 1 k.p.s.w. w sprawach o wykroczenia kasację wnieść może jedynie Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich, w sprawach podlegających orzecznictwu sądów wojskowych także Naczelny Prokurator Wojskowy, a w sprawach naruszenia praw dziecka także Rzecznik Praw Dziecka. W świetle jednoznacznej treści powołanej wyżej normy prawnej oczywiste jest, że uprawnienie do wniesienia tego rodzaju nadzwyczajnego środka zaskarżenia nie przysługuje stronom postępowania, w tym obwinionemu, zaś możliwość poddania kontroli kasacyjnej każdego prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowe w sprawie o wykroczenia istnieje wyłącznie w drodze wystąpienia przez stronę ze stosownym wnioskiem do jednego ze wskazanych wyżej podmiotów szczególnych.

Wobec powyższego nie może budzić wątpliwości, że J. W. nie był osobą uprawnioną do wniesienia w niniejszej sprawie kasacji, a to implikowało wydanie zaskarżonej decyzji procesowej, która znajduje podstawę w treści powołanego w zarządzeniu przepisu art. 530 § 2 k.p.k. i jest merytorycznie trafna. W konsekwencji skutkować musiało to utrzymaniem w mocy zaskarżonego zarządzenia, którego zasadności nie podważyła w najmniejszym stopniu argumentacja zawarta we wniesionym przez J. W. środku odwoławczym.Niejako na marginesie, nadmienić także należy, że Sąd Okręgowy błędnie wskazał, powołując się na przepis art. 523 § 2 k.p.k., że nie jest możliwe skuteczne wniesienie kasacji na korzyść ukaranego w przedmiotowej sprawie.

Zauważyć bowiem należy, że przepisy kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia zawierają odrębne uregulowania w zakresie podstaw kasacyjnych (art. 111 k.p.s.w.). Odesłanie zaś do przepisów kodeksu postępowania karnego zawarte jest w treści art. 112 k.p.s.w., który zawiera enumeratywne wyliczenie przepisów k.p.k. znajdujących zastosowanie w postępowaniu w przedmiocie kasacji w sprawach o wykroczenie i przepis art. 523 § 2 k.p.k. nie został w nim zawarty. Fakt ten nie podważył jednak w żadnym stopniu trafności zaskarżonej decyzji, która – co wskazano powyżej – znajduje oparcie w odpowiednich przepisach i jest merytorycznie prawidłowa.

Z tych wszystkich powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.