Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 53/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial due to lack of new facts or evidence under Polish Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto II KZ 53/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld its July 26, 2023, decision refusing the petitioner's request for a retrial based on Article 545 § 3 of the Criminal Procedure Code. The petitioner argued that the original conviction for attempted crime relied on false witness testimony and lacked victims, but the court found these arguments did not constitute new facts or evidence. The court determined that the petitioner merely repeated previous contentions regarding evidence evaluation and sentencing severity without meeting the statutory requirements for a retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 56 k.p.k.: A request for retrial is inadmissible if the alleged new facts or evidence do not have a connection to the assessment of guilt or do not constitute a novum under the law.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request new facts and evidence novum requirement Criminal Procedure Code Supreme Court appeal witness testimony attempted crime allegazioni insufficientemente motivate

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 437 § 1 k.p.k.
akt II KO 66/23, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
art. 545 § 3 k.p.k.
akt II KO 66/23, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku A.
rozdział 56 k.p.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt II KO 66/23, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 545 § 3 k.p.k
akt II KO 66/23, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KZ 53/23 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Eugeniusz Wildowicz‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca) w sprawie z wniosku A. B.o wznowienie postępowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 października 2023 r. zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2023 r., sygn. akt II KO 66/23, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 26 lipca 2023 r., sygn. akt II KO 66/23, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku A. B. złożonego w dniu 20 maja 2022 r. w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2020 r. sygn. akt II AKa 394/19, wobec jego oczywistej bezzasadności.Zażalenie na przedmiotowe postanowienie złożył wnioskodawca, zarzucając, że „postanowienie to zostało wydane z naruszeniem prawa i w oczywisty sposób jest bezzasadne”. W dalszej treści wskazał na nieuwzględnienie przez Sąd tego, że A.

B. został skazany za usiłowanie popełnienia przestępstwa w sytuacji gdy nie było osób i instytucji poszkodowanych, na podstawie fałszywych zeznań świadka A. K. oraz bez uwzględnienia okoliczności korzystnych dla skazanego.Z treści zażalenia wynika, że skazany wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W osobnym piśmie skarżący wniósł również o wyznaczenie obrońcy z urzędu na potrzeby niniejszego postępowania wznowieniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie wnioskodawcy nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Wydając zaskarżone postanowienie w trybie art. 545 § 3 k.p.k., Sąd Najwyższy trafnie uznał, że powołane przez A. B. we wniosku o wznowienie postępowania okoliczności w sposób oczywisty nie uzasadniają wznowienia postępowania w sprawie. Wprawdzie złożony wniosek z dnia 20 maja 2022 r. był pierwszym rozpoznawanym merytorycznie wnioskiem o wznowienie postępowania w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2020 r. sygn. akt II AKa 394/19, jednak wymienione w tym piśmie jako „nowe fakty i dowody” argumenty nie miały związku z oceną sprawstwa skazanego w tym postępowaniu, a także nie miały charakteru novum.W zażaleniu skarżący nie sformułował żadnych skutecznych zarzutów świadczących o wadliwości zaskarżonego postanowienia, ograniczając się do ponownego przytoczenia argumentacji uzasadniającej, w jego ocenie, potrzebę wznowienia postępowania w sprawie oraz postulatu o wyznaczenie obrońcy z urzędu.

W zażaleniu skazany ponownie bowiem zakwestionował ocenę dowodów, zwłaszcza z zeznań świadka A. K. i dokonanych na ich podstawie ustaleń faktycznych w sprawie, a także niewłaściwy wymiar kary, co nie wyczerpuje dyspozycji żadnej z podstaw wznowienia postępowania, o których mowa w rozdziale 56 k.p.k. Opinia skarżącego o surowości wymierzonej mu prawomocnie kary nie jest tym samym co nadzywczajne obostrzenie kary, które w niniejszej sprawie nie zostało zastosowane.Odnosząc się do żądania o wyznaczenie obrońcy z urzędu wskazać należy, że instytucja wstępnej kontroli wniosku o wznowienie postępowania zawarta w art. 545 § 3 k.p.k. wprowadzona została właśnie po to, aby wyeliminować konieczność przeprowadzania różnego rodzaju czynności procesowych związanych z wnioskiem, który w stopniu oczywistym nie może doprowadzić do wznowienia.

Niezasadnym było więc wyznaczenie obrońcy z urzędu, skoro skazany nie podał w swoim wniosku okoliczności, które mogłyby być rozpatrywane w płaszczyźnie podstaw wznowienia postępowania. Wbrew twierdzeniom skarżącego, niniejsza sprawa nie ma charakteru zawiłej i skomplikowanej, a okoliczność, że analizowany wniosek był w sumie trzykrotnie rozpoznawany przez Sąd Najwyższy wynikała jedynie z problemów z utworzeniem prawidłowego składu sędziowskiego.Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.[SOP][ał]