Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 52/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on appeal inadmissibility regarding fines, upholding Constitutional Court precedent.

Numero d'incarto II KZ 52/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defense's appeal against the inadmissibility of a cassation request filed regarding a fine sentence. The defense argued that the statutory restriction on cassation for non-imprisonment penalties violated the European Convention on Human Rights, citing a specific interpretation of the Code of Criminal Procedure. The Court ruled that this limitation is consistent with the Constitution based on the established jurisprudence of the Constitutional Court, finding no new constitutional perspective in the defense's arguments.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 523 § 2 k.p.k.; The restriction on filing cassation appeals for sentences other than imprisonment without probation is consistent with the Constitution and the European Convention on Human Rights.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility fine sentence Code of Criminal Procedure European Convention on Human Rights Constitutional Court precedent procedural appeal imprisonment penalty sanzione sproporzionata

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 523 § 2 k.p.k.
art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
(IV Ka (…)) z uwagi na jej niedopuszczalność.Zażalenie na to zarządzenie wniósł obrońca skazanego, wskazując na niezgodną z art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (dalej EKPC) interpretację przepisów k.p.k.
art. 32 ust. 1 Konstytucji RP
Zgodność tego ograniczenia z Konstytucją RP była przedmiotem analiz Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 17 maja 2004 r., SK 32/03 (OTK-A 2004/5/44) uznał, że jest ono zgodne z art. 32 ust.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
art. 2 Konstytucji RP
1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest niezgodne z art.
art. 42 ust. 2 Konstytucji RP
2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest niezgodne z art. 42 ust.
art. 31 ust. 3 Konstytucji RP
2 w związku z art. 31 ust.
art. 523 § 2 k.p.k
art. 2 Konstytucji
1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest niezgodne z art.
art. 31 ust. 3 Konstytucji
2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.Argumentacja zawarta w zażaleniu skarżącego nie przedstawia nowej perspektywy konstytucyjnej oceny owego ograniczenia.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
SK 32/03 (OTK-A 2004/5/44)
Zgodność tego ograniczenia z Konstytucją RP była przedmiotem analiz Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 17 maja 2004 r., SK 32/03 (OTK-A 2004/5/44) uznał, że jest ono zgodne z art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 52/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie W. D. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 maja 2020 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. z dnia 18 listopada 2019 r. (sygn. akt IV WKK (…)) odmawiające przyjęcia kasacji obrońcy skazanego od wyroku tego Sądu z dnia 25 czerwca 2019 r. (IV Ka (…)) p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. z dnia 18 listopada 2019 r. (sygn. akt IV WKK (…)) odmówiono przyjęcia kasacji obrońcy skazanego W. D. od wyroku tego Sądu z dnia 25 czerwca 2019 r. (IV Ka (…)) z uwagi na jej niedopuszczalność.Zażalenie na to zarządzenie wniósł obrońca skazanego, wskazując na niezgodną z art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (dalej EKPC) interpretację przepisów k.p.k. dotyczących dopuszczalności wniesienia kasacji, prowadzącą do ograniczenia (w przeciwieństwie do tzw. kasacji nadzwyczajnej) możliwości wnoszenia przez strony kasacji od wyroków skazujących na inne kary niż pozbawienie wolności bez warunkowego zawieszenia ich wykonania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne.Jak wynika z akt sprawy, skazanemu została wymierzona prawomocnie kara grzywny (80 stawek dziennych po 10 zł każda).Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Zgodność tego ograniczenia z Konstytucją RP była przedmiotem analiz Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 17 maja 2004 r., SK 32/03 (OTK-A 2004/5/44) uznał, że jest ono zgodne z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest niezgodne z art. 42 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.Argumentacja zawarta w zażaleniu skarżącego nie przedstawia nowej perspektywy konstytucyjnej oceny owego ograniczenia. W zakresie rozważań w zaprezentowanej optyce wypada odesłać do obszernego uzasadnienia cytowanego wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.