Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 51/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for inadmissible cassation filed by non-authorized party against non-final ruling.

Numero d'incarto II KZ 51/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's order rejecting a cassation. The appellant, A. P., attempted to file a cassation against a ruling dismissing a prosecution, arguing procedural errors. The court ruled the appeal inadmissible because the appellant lacked standing to file cassation against a non-final ruling, as only specific state bodies are authorized to do so.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 429 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; Art. 519 k.p.k.; Art. 521 § 1 k.p.k.: A party not authorized by law to file a cassation against a non-final ruling cannot initiate such proceedings, rendering the appeal inadmissible regardless of the underlying procedural defects.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible cassation lack of standing non-final ruling procedural standing prosecution dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 429 § 1 k.p.k.
Przewodnicząca II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w P., na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k., odmówiła przyjęcia sporządzonej i podpisanej przez A.
Art. 519 k.p.k.
– o umorzeniu dochodzenia – wobec tego, że nie był on osobą uprawnioną do jego złożenia.Wobec wspomnianych regulacji procesowych, uwarunkowanych treścią art. 519 k.p.k., którego przestrzeganie jest bezwzględnym obowiązkiem organów procesowych, ta kasacja A.
Art. 521 § 1 k.p.k.
Uprawnienie to – z woli ustawodawcy – posiadają li tylko Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, którzy zgodnie z treścią art. 521 § 1 k.p.k., mogą wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu (a więc i postanowienia) kończącego postępowanie.
Art. 526 § 2 k.p.k.
Stąd też – odnośnie wniesionej przez niego kasacji – wymóg o którym mowa w art. 526 § 2 k.p.k. był bez znaczenia, bo nawet uczynienie mu zadość, nie spowodowałby tego, że A.
Art. 439 pkt 2 k.p.k.
P.Zarzucił mu: „zamknięcie drogi do wydania wyroku” i wniósł o przyjęcie kasacji „z powodu uchybienia wymienionego w art. 439 pkt 2 k.p.k. oraz rażącego naruszenia przepisu prawa z art.
Art. 433 § 2 k.p.k.
oraz rażącego naruszenia przepisu prawa z art. 433 § 2 k.p.k.”Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest w sposób oczywisty bezzasadne.Nie ulega wszak wątpliwości, że zgodnie z treścią art.
art. 429 § 1 k.p.k
Przewodnicząca II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w P., na podstawie art. 429 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
z art. 530 § 2 k.p.k., odmówiła przyjęcia sporządzonej i podpisanej przez A.
art. 439 pkt 2 k.p.k
P.Zarzucił mu: „zamknięcie drogi do wydania wyroku” i wniósł o przyjęcie kasacji „z powodu uchybienia wymienionego w art. 439 pkt 2 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 51/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie rozpoznania zażalenia A. P.‎na postanowienie o umorzeniu dochodzenia zatwierdzone przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. w dniu 13 maja 2013r., sygn. … 881/13, …806/13‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 30 stycznia 2014 r.,‎zażalenia A. P. na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego sądu Rejonowego w P.‎z dnia 6 listopada 2013 r. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem z dnia 6 listopada 2013 r. Przewodnicząca II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w P., na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., odmówiła przyjęcia sporządzonej i podpisanej przez A. P. kasacji, wniesionej od postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 października 2013 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia tego Sądu z dnia 29 sierpnia 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia A. P. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 13 maja 2013 r. o umorzeniu dochodzenia – wobec tego, że A.

P. jest osobą nieuprawnioną do wniesienia tej kasacji, w rozumieniu art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.Zażalenie na to zarządzenie wniósł A. P.Zarzucił mu: „zamknięcie drogi do wydania wyroku” i wniósł o przyjęcie kasacji „z powodu uchybienia wymienionego w art. 439 pkt 2 k.p.k. oraz rażącego naruszenia przepisu prawa z art. 433 § 2 k.p.k.”Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest w sposób oczywisty bezzasadne.Nie ulega wszak wątpliwości, że zgodnie z treścią art. 519 k.p.k. przedmiotem zaskarżenia kasacją przez strony może być wyłącznie prawomocny wyrok sądu odwoławczego kończący postępowanie.Tymczasem kasacja sporządzona i wniesiona przez A.

P. dotyczy nie wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie w sprawie (bo taki nawet – w zaistniałym układzie procesowym – w tym postępowaniu nie mógł w ogóle zapaść), ale postanowienia sądu odwoławczego z dnia 2 października 2013 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia tego sądu z dnia 29 sierpnia 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania jego zażalenia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 13 maja 2013 r. – o umorzeniu dochodzenia – wobec tego, że nie był on osobą uprawnioną do jego złożenia.Wobec wspomnianych regulacji procesowych, uwarunkowanych treścią art. 519 k.p.k., którego przestrzeganie jest bezwzględnym obowiązkiem organów procesowych, ta kasacja A.

P. nie mogła być przyjęta celem nadania jej dalszego biegu. Zasadnie więc, z mocy przywołanych w podstawie prawnej zaskarżonego zarządzenia przepisów, odmówiono jej przyjęcia. Niewątpliwie bowiem A. P. – z uwagi na przedmiot zaskarżenia tej kasacji – nie jest w ogóle uprawniony do jej wniesienia. Stąd też – odnośnie wniesionej przez niego kasacji – wymóg o którym mowa w art. 526 § 2 k.p.k. był bez znaczenia, bo nawet uczynienie mu zadość, nie spowodowałby tego, że A. P. stałby się osobą uprawnioną do złożenia tej kasacji.

Uprawnienie to – z woli ustawodawcy – posiadają li tylko Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, którzy zgodnie z treścią art. 521 § 1 k.p.k., mogą wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu (a więc i postanowienia) kończącego postępowanie. Oczywiście podmioty uprawnione do wniesienia takiej nadzwyczajnej kasacji samoistnie i autonomicznie decydują o tym, czy podejmą to procesowe działanie.Niemniej jednak – stosownymi wnioskami – A. P. może taką procesową czynność tych podmiotów zainicjować.Nie znajdując zatem żadnych podstaw do uwzględnienia zażalenia i tym samym zakwestionowania poprawności zaskarżonego nim zarządzenia – postanowiono jak wyżej.