Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 49/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request as legislative changes do not constitute new facts under criminal procedure law.

Numero d'incarto II KZ 49/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a previous order rejecting a retrial request based on Article 540 § 1(2)(a) of the Criminal Procedure Code. The appellant argued that a 2018 amendment to the Anti-Narcotics Act, expanding criminal liability for 'dopamine' substances, indicated a flaw in the original verdict regarding mefedron. The court ruled that legislative amendments are normative changes, not new facts or evidence, and therefore cannot serve as grounds for reopening a final judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 § 1 pkt 2 ppkt a k.p.k.; Art. 540 § 2 pkt 2 lit. a k.p.k.: Legislative amendments altering the scope of criminal liability do not constitute new facts or evidence and cannot justify a retrial under Article 540 § 1(2)(a) of the Criminal Procedure Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request new facts legislative amendment criminal liability mefedron Anti-Narcotics Act procedural law imputazione per reati di stupefacenti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 540 § 1 pkt 2 ppkt a k.p.k.
Wskazał, że podstawą wznowienia postępowania jest „art. 540 § 1 pkt 2 ppkt a”.
Art. 540 § 2 pkt 2 lit. a k.p.k.
Trafnie uznał w nim, że zmiany w wykazie substancji psychotropowych, który stanowił załącznik nr 2 do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, nie wpisują się w podstawę wznowienia postępowania propter nova (art. 540 § 2 pkt 2 lit. a k.p.k.).
Art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
P.‎skazanego z art. 56 ust.
ustawa z dnia 20 czerwca 2010 r.
art. 545 § 3 k.p.k
akt II KO 71/17 Sąd Najwyższy, w trybie art. 545 § 3 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku skazanego wobec jego oczywistej bezzasadności.Od tego postanowienia zażalenie wniósł R.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 49/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)‎SSN Michał Laskowski w sprawie R. P.‎skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 15 stycznia 2020 r.,‎zażalenia skazanego‎na postanowienie Sądu Najwyższego‎z dnia 22 listopada 2019 r., sygn. akt II KO (...), o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

UZASADNIENIE

R. P. złożył wniosek o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym w części wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt XII K (…). Wskazał, że podstawą wznowienia postępowania jest „art. 540 § 1 pkt 2 ppkt a”. Podniósł, że wskazywany w akcie oskarżenia mefedron w 2010 r. nie był objęty ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii, wobec czego został skazany za czyn, który nie stanowił przestępstwa w czasie jego popełnienia.

Zakwestionował także ocenę dowodów i poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne w zakresie przypisanego mu sprawstwa. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2019 r., sygn. akt II KO 71/17 Sąd Najwyższy, w trybie art. 545 § 3 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku skazanego wobec jego oczywistej bezzasadności.Od tego postanowienia zażalenie wniósł R. P., który argumentował, że wprowadzenie w 2018 r. nowelizacji ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, rozszerzającej karalność na tzw. dopalacze i ich pochodne, wskazuje na znaczne prawdopodobieństwo wadliwości wyroku z dnia 13 stycznia 2016 r., gdyż w tamtym czasie ustawa nie uwzględniała wszystkich pochodnych tzw. mefedronu, a zgodnie z twierdzeniem powołanego w sprawie biegłego nie można było stwierdzić, czy dana substancja była „objęta” ustawą bez jej szczegółowego zbadania.

W przekonaniu autora zażalenia wprowadzenie wspomnianej nowelizacji należy uznać za nowy fakt wskazujący na wadliwość wyroku skazującego w sprawie, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne. Przedstawiona w nim argumentacja w najmniejszym stopniu nie podważa zasadności stanowiska wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu, a jedynie powtarza twierdzenia zawarte we wniosku o wznowienie, do których odniósł się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 22 listopada 2019 r., sygn. akt II KO (...).

Trafnie uznał w nim, że zmiany w wykazie substancji psychotropowych, który stanowił załącznik nr 2 do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, nie wpisują się w podstawę wznowienia postępowania propter nova (art. 540 § 2 pkt 2 lit. a k.p.k.). Oczywiste jest bowiem to, że zmiany normatywne, rzutujące nawet na zakres kryminalizacji określonych czynów, nie są nowymi faktami lub dowodami, a zatem nie mogą podważać prawdziwości ustaleń faktycznych, poczynionych w danej sprawie przez orzekające sądy.Nie bez racji Sąd Najwyższy stwierdził, że inicjatywa skazanego sprowadza się do podważania przeprowadzonej w toku postępowania oceny materiału dowodowego pozyskanego w sprawie.

W tym kontekście należy podkreślić, że instytucja wznowienia postępowania nie służy ponownej weryfikacji poprawności oceny dowodów i poczynionych na jej podstawie ustaleń faktycznych, lecz jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia o ściśle określonych podstawach, których szczególna doniosłość uzasadnia wzruszenie prawomocnego orzeczenia. Na marginesie trzeba też zaznaczyć, na co zwrócono już uwagę w zaskarżonym postanowieniu, że „mefedron” (4-metylometkatynon), stanowiący przedmiot czynności wykonawczej przypisanego skazanemu przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, został ujęty w wykazie substancji psychotropowych za sprawą nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, dokonanej ustawą z dnia 20 czerwca 2010 r. (Dz.U.2010.143.962), która weszła w życie 25 sierpnia 2010 r., nie zaś w wyniku jakiejkolwiek nowelizacji wspomnianej ustawy, jaka nastąpiła w 2018 r.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.