Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 49/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for late criminal cassation, citing strict procedural time limits and statutory exclusivity.

Numero d'incarto II KZ 49/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's refusal to accept a late criminal cassation. The appellant filed the cassation over two years after the judgment was served, missing the mandatory 30-day deadline established by criminal procedure law. The court rejected the argument to apply civil procedure rules, noting that criminal procedure statutes fully regulate cassation in this context.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 542 § 1 k.p.k.; Art. 558 k.p.k.: The right to file a cassation is strictly time-bound; where criminal procedure law fully regulates the institution, civil procedure rules cannot be applied to extend deadlines or alter the filing mechanism.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal cassation procedural time limit missed deadline statutory exclusivity appellate review supreme court procedural bar

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 542 § 1 k.p.k.
Bezsprzecznie stronom i ich procesowym przedstawicielom przysługuje 30-dniowy termin do wniesienia kasacji liczony od daty doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem (art. 542 § 1 zd.
Art. 524 § 1 k.p.k.
upłynął 30-dniowy termin wskazany w art. 524 § 1 zd.
Art. 558 k.p.k.
W tym stanie rzeczy zasadnie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniesionej przez niego kasacji.Jedynie na marginesie zauważyć należy, że zgodnie z art. 558 k.p.k.
Art. 530 § 2 k.p.k.
Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 429 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
art. 558 k.p.k
W tym stanie rzeczy zasadnie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniesionej przez niego kasacji.Jedynie na marginesie zauważyć należy, że zgodnie z art. 558 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 49/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 29 października 2015 r., zażalenia wnioskodawcy B. P. ‎na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt II WKK 50/15, w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II AKa 179/13, Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt XVIIII Ko 337/12, wydany w sprawie z wniosku B.

P. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie.Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie, sposobie i terminie wniesienia kasacji, został doręczony B. P. w dniu 16 lipca 2013 r. Skazany w dniu 1 lipca 2015 r. złożył pismo „Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia”, w którym podniósł zarzut obrazy art. 30 oraz 32 ust. 1 i 2 Konstytucji i wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r.Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2015 r.

Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji, z uwagi na wniesienie jej po terminie.Na powyższe zarządzenie w ustawowym terminie zażalenie złożył B.P., w którym domagał się rozpoznania wniesionej przez siebie skargi w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Bezsprzecznie stronom i ich procesowym przedstawicielom przysługuje 30-dniowy termin do wniesienia kasacji liczony od daty doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem (art. 542 § 1 zd. 1 k.p.k.).Jak wynika z pisma z dnia 4 lipca 2013 r. wnioskodawca B.

P. został w sposób prawidłowy pouczony o trybie, sposobie oraz 30-dniowym terminie, liczonym od daty doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2013 r. (k. 137).Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został mu doręczony w dniu 16 lipca 2013 r., tym samym w dniu 16 sierpnia 2013 r. upłynął 30-dniowy termin wskazany w art. 524 § 1 zd. 1 k.p.k. Wnosząc kasację dopiero w dniu 1 lipca 2015 r. B. P. w sposób oczywisty uchybił 30-dniowemu terminowi do jej złożenia (k. 151, 155).

W tym stanie rzeczy zasadnie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniesionej przez niego kasacji.Jedynie na marginesie zauważyć należy, że zgodnie z art. 558 k.p.k. w sprawach o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne skazanie i niesłuszne stosowanie środków przymusu przepisy Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się jedynie w kwestiach nieuregulowanych w Kodeksie postępowania karnego. Tym samym, wbrew sugestiom skarżącego, wobec wyczerpującego uregulowania instytucji kasacji w Kodeksie postępowania karnego, nieuzasadnione byłoby sięganie do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, celem rozpoznania wniesionej przez niego skargi.Kierując się powyższym Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.