Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 46/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-appealable procedural decision under Polish Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto II KZ 46/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal, ruling it inadmissible under the Criminal Procedure Code. The appellant attempted to challenge a district court order refusing to extend the cassation deadline, but the law explicitly bars appeals against such specific procedural refusals. Consequently, the Supreme Court was obligated to leave the appeal without examination as it lacked legal standing.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.; Art. 126 § 3 k.p.k.: The legislature excluded the possibility of filing an appeal against a decision refusing to extend the cassation deadline, thereby rendering such an appeal inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
Criminal Procedure Code inadmissible appeal cassation deadline procedural decision lex specialis rule

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 430 § 1 k.k.
akt III K 683/23, na podstawie art. 430 § 1 k.k. w zw.
art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.
z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k. postanowił: zażalenie pozostawić bez rozpoznania.
art. 126 § 3 k.p.k.
Powołany przepis stanowi lex specialis wobec przepisu przewidującego zażalenie na tego rodzaju decyzje w toku procesu (art. 126 § 3 k.p.k.).
art. 430 § 1 k.k
akt III K 683/23, na podstawie art. 430 § 1 k.k.
art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k
z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.
art. 126 k.p.k
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Lublinie nie uwzględnił wniosku skazanego o przywrócenie w trybie art. 126 k.p.k.
art. 126 § 3 k.p.k
Powołany przepis stanowi lex specialis wobec przepisu przewidującego zażalenie na tego rodzaju decyzje w toku procesu (art. 126 § 3 k.p.k.).
art. 430 § 1 k.p.k
W tej sytuacji, w odniesieniu do złożonego przez skazanego środka odwoławczego, zmaterializowała się podstawa określona w art. 430 § 1 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KZ 46/24 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie E. K.,w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 9 stycznia 2025 r.‎zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 16 maja 2024 r., sygn. akt V Ka 966/23, nieuwzględniające wniosku o przywrócenie terminu do złożenia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 22 grudnia 2023 r., sygn. akt V Ka 966/23, utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie ‎z dnia 29 września 2023 r., sygn. akt III K 683/23, na podstawie art. 430 § 1 k.k. w zw. z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k. postanowił: zażalenie pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Lublinie nie uwzględnił wniosku skazanego o przywrócenie w trybie art. 126 k.p.k. terminu do złożenia kasacji, podnosząc, że powołane okoliczności nie wpisywały się w podstawę określoną w tym przepisie. Powyższe postanowienie (wraz z pouczeniem) zostało skazanemu doręczone w dniu 6 czerwca 2024 r. (k. 309). Następnie w dniu 12 czerwca (k. 342) skazany złożył na to orzeczenie środek odwoławczy, który jednak mimo, iż został przyjęty, nie mógł podlegać merytorycznej ocenie, gdyż jest niedopuszczalny z mocy ustawy.

Stanowi o tym art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., który wyłącza możliwość wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia kasacji. Powołany przepis stanowi lex specialis wobec przepisu przewidującego zażalenie na tego rodzaju decyzje w toku procesu (art. 126 § 3 k.p.k.). Nie ma zatem w tym przypadku zastosowania reguła określona w art. 126 § 3 k.p.k., dopuszczająca zażalenie na odmowę przywrócenia terminu, gdyż ustawodawca w tzw. postępowaniu „okołokasacyjnym”, wyłączył możliwość wnoszenia zażalenia na odmowę przywrócenia terminu do wniesienia kasacji (por. treść art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.).

W tej sytuacji, w odniesieniu do złożonego przez skazanego środka odwoławczego, zmaterializowała się podstawa określona w art. 430 § 1 k.p.k. obligująca Sąd Najwyższy do pozostawienia tego środka bez rozpoznania, jako niedopuszczalnego z mocy ustawy. Z akt sprawy (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 309) wynika, że skazany wraz z treścią postanowienia otrzymał pouczenie. Brak jednak w aktach odpowiednika pozwalającego ustalić treść tegoż pouczenia. Zakładając jednak, że mogło być ono wadliwe, a zatem wskazywać, iż od postanowienia z dnia 16 maja 2024r. zażalenie przysługuje, to i tak nie miałoby to wpływu na obecną ocenę warunków formalnych środka odwoławczego.

Błędne pouczenie nie może kreować dla strony uprawnień, których prawo nie przewiduje. Z powołanych powyżej przepisów wynika jednoznacznie, że w niniejszej sprawie skazanemu zażalenie nie przysługiwało. W konsekwencji wniesiony środek odwoławczy, który został niezasadnie przyjęty, nie mógł podlegać rozpoznaniu. ł.n r.g. ‎