Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 43/22 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal against appellate court's refusal to accept appeal against dismissal of retrial request.

Numero d'incarto II KZ 43/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court allowed the defense's appeal against the Lublin Appellate Court's decision to declare itself incompetent and transfer the case to the Supreme Court. The defense argued that an appeal against a ruling refusing a retrial request belongs to the appellate court, not the Supreme Court, citing Article 35 § 1 of the Code of Criminal Procedure. The court ruled that since the Supreme Court does not review substantive retrial requests from the appellate court, formal rulings blocking such review also fall under the appellate court's jurisdiction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 35 § 1 k.p.k.; Art. 547 § 1 k.p.k.; Art. 27 k.p.k.; Art. 15 § 2 k.p.w.: When the Supreme Court lacks appellate jurisdiction over substantive rulings in retrial proceedings initiated by the appellate court, formal rulings denying the acceptance of appeals in such proceedings also fall within the appellate court's functional jurisdiction.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request appellate jurisdiction Supreme Court procedural error incompetence ruling Code of Criminal Procedure appeal admissibility ritiro della domanda di revisione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 35 § 1 k.p.k.
w sprawie II AKo 75/20 przekazał do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.Na postanowienie powyższe zażalenie złożył obrońca skazanego, w którym zarzucił zaskarżonemu postanowieniu obrazę przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, a to art. 35 §1 k.p.k.
Art. 547 § 1 k.p.k.
Na postanowienie bowiem sądu apelacyjnego (albo Sądu Najwyższego) oddalające wniosek o wznowienie postępowania lub pozostawiające go bez rozpoznania zażalenie nie przysługuje – takie zażalenie przysługuje wyłącznie od orzeczeń sądu okręgowego (art. 547 § 1 k.p.k.).
Art. 27 k.p.k.
I KZP 8/22, w której orzekł, że „w świetle art. 27 k.p.k. i art.
Art. 15 § 2 k.p.w.
art. 35 §1 k.p.k
w sprawie II AKo 75/20 przekazał do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.Na postanowienie powyższe zażalenie złożył obrońca skazanego, w którym zarzucił zaskarżonemu postanowieniu obrazę przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, a to art. 35 §1 k.p.k.
art. 547 § 1 k.p.k
Na postanowienie bowiem sądu apelacyjnego (albo Sądu Najwyższego) oddalające wniosek o wznowienie postępowania lub pozostawiające go bez rozpoznania zażalenie nie przysługuje – takie zażalenie przysługuje wyłącznie od orzeczeń sądu okręgowego (art. 547 § 1 k.p.k.).
art. 27 k.p.k
I KZP 8/22, w której orzekł, że „w świetle art. 27 k.p.k.
art. 15 § 2 k.p

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 43/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie J. F. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 grudnia 2022 r., zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 28 września 2022 r. w sprawie o sygn. akt II AKo 75/20 postanowił: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIEPostanowieniem z 27 kwietnia 2022 r., sygn.. II AKo 75/20, Sąd Apelacyjny w Lublinie oddalił wniosek obrońcy skazanego J. F. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Radomiu z 18 grudnia 2012 r., sygn..

V Ka 965/12 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Radomiu z 27 czerwca 2012 r. w sprawie o sygn. akt X K 249/11.Na powyższe postanowienie zażalenie złożył obrońca skazanego i wniósł o jego uchylenie.Zarządzeniem z 4 lipca 2022 r. upoważniony sędzia odmówił przyjęcia zażalenia, jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.Zażalenie na w/w zarządzenie złożył obrońca skazanego i w wyniku tego zażalenia postanowieniem z 28 kwietnia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie stwierdził swoją niewłaściwość i zażalenie obrońcy skazanego J.

F. na zarządzenie upoważnionego sędziego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 4 lipca 2022 r. dotyczące odmowy przyjęcia zażalenia na postanowienie tego Sądu z 27 kwietnia 2022 r. w sprawie II AKo 75/20 przekazał do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.Na postanowienie powyższe zażalenie złożył obrońca skazanego, w którym zarzucił zaskarżonemu postanowieniu obrazę przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, a to art. 35 §1 k.p.k. poprzez stwierdzenie swojej niewłaściwości i przekazanie zażalenia do rozpoznania Sądowi Najwyższemu, podczas gdy na zarządzenie odmawiające przyjęcie zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego odmawiające przyjęcie wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności, zażalenie przysługuje również do sądu apelacyjnego, a nie do Sądu Najwyższego, albowiem sąd właściwy do rozpoznania środka odwoławczego jest również właściwy do rozpoznania zażalenia na zarządzenie odmawiające jego przyjęcia.Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie zażalenia przez Sąd Apelacyjny w Lublinie.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Zażalenie obrońcy skazanego J.

F. zasługiwało na uwzględnienie.W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że w sytuacji jaka zaistniała ‎w niniejszej sprawie, Sąd Najwyższy nigdy nie będzie merytorycznie zajmował się kwestią wznowienia postępowania (nie jest w tych sprawach sądem odwoławczym od orzeczeń wydanych przez sąd apelacyjny). Na postanowienie bowiem sądu apelacyjnego (albo Sądu Najwyższego) oddalające wniosek o wznowienie postępowania lub pozostawiające go bez rozpoznania zażalenie nie przysługuje – takie zażalenie przysługuje wyłącznie od orzeczeń sądu okręgowego (art. 547 § 1 k.p.k.).

Jedynie w wypadku, gdyby sąd apelacyjny wznowił postępowanie, uchylił zaskarżone orzeczenie i uniewinnił oskarżonego, albo postępowanie umorzył, to wówczas przysługiwałoby prawo wniesienia do Sądu Najwyższego apelacji – nie byłaby to jednak już sprawa o wznowienie postępowania, ale typowe postępowanie apelacyjne. Sąd Najwyższy nie jest więc właściwy do rozpoznania zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o wznowienie postępowania. W tym zakresie Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że skoro na postanowienie merytoryczne wydane przez sąd apelacyjny w kwestii odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, to i na zarządzenie, które wydane zostało w toku takiego postępowania, a które blokuje możliwość merytorycznego rozpoznania zażalenia, nie może przysługiwać środek odwoławczy do Sądu Najwyższego.

W wypadku orzeczeń wydanych w sądzie apelacyjnym, których Sąd Najwyższy z mocy ustawy nie kontroluje w trybie odwoławczym, przyjąć należy, że i zarządzenia ‎o charakterze formalnym, nie podlegają zaskarżeniu do Sądu Najwyższego, albowiem należą do właściwości sądu apelacyjnego. Kwestię tę rozstrzygnął Sąd Najwyższy w uchwale składu 7 sędziów SN z 16 listopada 2022 r., sygn. I KZP 8/22, w której orzekł, że „w świetle art. 27 k.p.k. i art. 15 § 2 k.p.w. sądem funkcjonalnie właściwym do rozpoznania zażalenia na zarządzenie albo postanowienie wydane w ramach postępowania wznowieniowego w sądzie apelacyjnym, w wypadkach, w których ustawa przewiduje możliwość wniesienia takiego środka odwoławczego, jest sąd apelacyjny”.Mając powyższe okoliczności na uwadze należy stwierdzić, że Sąd Apelacyjny w Lublinie dopuścił się obrazy przepisu art. 35 §1 k.p.k. poprzez stwierdzenie swojej niewłaściwości i przekazanie zażalenia do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.

W związku z powyższym uchylenie zaskarżonego postanowienia jest uzasadnione – o czym postanowiono jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.[as] l.n