Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 40/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed defense appeal, upholding temporary arrest due to high probability of guilt and procedural necessity.

Numero d'incarto II KZ 40/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against a ruling ordering temporary arrest for the defendant. The defense argued the arrest was unnecessary since the defendant was already imprisoned in another case and posed no risk during the appeal stage. The court rejected this, noting the high probability of guilt established by prior sentencing and the specific procedural requirements necessitating the arrest to ensure the trial's integrity.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 249 § 1 k.p.k.; Art. 263 § 7 k.p.k.: Temporary arrest remains applicable when evidence establishes a high probability of guilt and specific circumstances justify the most severe preventive measure, regardless of the defendant's existing imprisonment in another matter.

Parole chiave

Generato dall'IA
temporary arrest preventive measure high probability of guilt appeal stage concurrent imprisonment procedural necessity Supreme Court proroga della carcerazione preventiva

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 249 § 1 k.p.k.
Zarzucił w nim naruszenie art. 249 § 1 k.p.k. polegające na błędnym przyjęciu, że w stosunku do tego oskarżonego zachodzi konieczność zastosowania tymczasowego aresztowania, podczas gdy P.B.
Art. 263 § 7 k.p.k.
oraz art. 263 § 7 k.p.k. i w powiązaniu z charakterem zarzucanego mu czynu zabronionego spowodowały, że zastosowanie izolacyjnego środka zapobiegawczego stało się konieczne.
Art. 263 § 3a k.p.k.
Kodeks postępowania karnego w art. 263 § 3a k.p.k. dopuszcza zbieg tymczasowego aresztowania z karą pozbawienia wolności a zarazem w konkretnej sprawie o nr II KK 237/25 ewidentnie zaistniała potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.Wobec powyższego Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
Art. 258 § 2 k.p.k.
To ustalenie wraz z aktualnymi w sprawie przesłankami szczególnymi z art. 258 § 2 k.p.k. oraz art.
art. 258 § 1 k.k
oskarżonego z art. 258 § 1 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt II KK 237/25 w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 249 § 1 k.p.k
Zarzucił w nim naruszenie art. 249 § 1 k.p.k.
art. 263 § 7 k.p.k
oraz art. 263 § 7 k.p.k.
art. 258 § 2 k.p.k
To ustalenie wraz z aktualnymi w sprawie przesłankami szczególnymi z art. 258 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KZ 40/25 POSTANOWIENIE Dnia 8 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Tomasz Artymiuk‎SSN Małgorzata Wąsek-WiaderekProtokolant Dorota Szczerbiak po rozpoznaniu w sprawie P.B. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k. i in. w dniu 8 stycznia 2026 r. zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2025 r., sygn. akt II KK 237/25 w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Tomasz Artymiuk Michał Laskowski Małgorzata Wąsek-Wiaderek UZASADNIENIESąd Najwyższy, postanowieniem z 17 grudnia 2025 r., zastosował wobec P.B. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania do dnia 16 marca 2026 r. godzina 14.50.Zażalenie na to orzeczenie złożył obrońca. Zarzucił w nim naruszenie art. 249 § 1 k.p.k. polegające na błędnym przyjęciu, że w stosunku do tego oskarżonego zachodzi konieczność zastosowania tymczasowego aresztowania, podczas gdy P.B. aktualnie odbywa karę pozbawienia wolności w innej sprawie a w niniejszym postępowaniu, które jest na etapie apelacyjnym, oskarżony nie podejmował żadnych działań mających na celu bezprawne wpływanie na tok czynności i wniósł o uchylenie zastosowanego środka zapobiegawczego.Sąd Najwyższy zważył, co następujeZażalenie obrońcy nie zostało uwzględnione albowiem nadal aktualne pozostają dowodowe i procesowe przesłanki stosowania najsurowszego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec P.B., jak również istnieje przesłanka uzasadniająca stosowanie tego środka zapobiegawczego w świetle art. 263 § 7 k.p.k.Zgromadzony dotychczas w sprawie materiał dowodowy – osobowy oraz rzeczowy – pozwalał na stwierdzenie wysokiego prawdopodobieństwa, w rozumieniu art. 249 § 1 k.p.k., że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu przestępstw.

Na obecnym etapie postępowania samo uprawdopodobnienie sprawstwa stanowi przesłankę do zastosowania najsurowszego ze środków zapobiegawczych jakim jest tymczasowe aresztowanie. Prawdopodobieństwo to w przypadku P.B. jest bardzo wysokie i graniczy z pewnością – został on wszak skazany już wyrokiem Sądu pierwszoinstancyjnego na karę 15 lat pozbawienia wolności. To ustalenie wraz z aktualnymi w sprawie przesłankami szczególnymi z art. 258 § 2 k.p.k. oraz art. 263 § 7 k.p.k. i w powiązaniu z charakterem zarzucanego mu czynu zabronionego spowodowały, że zastosowanie izolacyjnego środka zapobiegawczego stało się konieczne.

Akcentowana przez skarżącego okoliczność, że oskarżony jest pozbawiony wolności w innej sprawie, nie stanowi przeszkody prawnej do stosowania w niniejszym postępowaniu izolacyjnego środka zapobiegawczego. Kodeks postępowania karnego w art. 263 § 3a k.p.k. dopuszcza zbieg tymczasowego aresztowania z karą pozbawienia wolności a zarazem w konkretnej sprawie o nr II KK 237/25 ewidentnie zaistniała potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.Wobec powyższego Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. Tomasz Artymiuk Michał Laskowski Małgorzata Wąsek-Wiaderek[WB][a.ł]