Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 4/20 Generato dall'IA

Private prosecutor's appeal dismissed for failure to have lawyer sign appeal; mandatory lawyer signature required by law.

Numero d'incarto II KZ 4/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the private prosecutor's appeal against the lower court's refusal to accept a personal appeal. The prosecutor submitted a handwritten document without a lawyer's signature after a court-appointed lawyer had already opined that no grounds existed for an appeal. The court ruled that the Criminal Procedure Code strictly requires appeals to be drafted and signed by a lawyer or legal advisor, a formal requirement that cannot be waived or fulfilled by the party personally.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 526 § 2 k.p.k.; art. 84 § 3 k.p.k.; art. 120 § 1 k.p.k.; The requirement for a lawyer or legal advisor to draft and sign an appeal is mandatory; a court-appointed lawyer's opinion on the lack of grounds for an appeal is binding and cannot be overridden by the party's personal submission.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer signature criminal appeal procedure court appointed lawyer private prosecutor rights formal procedural defect adwokacko-radcowski przymus Supreme Court ruling difetto di sottoscrizione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 437 § 1 k.p.k.
akt V WKK (…), o odmowie przyjęcia osobistej kasacji oskarżyciela prywatnego, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
art. 526 § 2 k.p.k.
art. 84 § 3 k.p.k.
W wypadku, gdy nie stwierdzi podstaw do wniesienia kasacji, powinien o tym poinformować sąd na piśmie (art. 84 § 3 k.p.k.).
art. 120 § 1 k.p.k.
poinformowano oskarżyciela prywatnego, że treść stanowiska pełnomocnika nie stanowi podstawy prawnej do złożenia ponownego wniosku o wyznaczenie innego adwokata z urzędu i na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. wezwano go do przedłożenia kasacji sporządzonej przez pełnomocnika.
art. 437 § 1 k.p.k
akt V WKK (…), o odmowie przyjęcia osobistej kasacji oskarżyciela prywatnego, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 120 § 1 k.p.k
poinformowano oskarżyciela prywatnego, że treść stanowiska pełnomocnika nie stanowi podstawy prawnej do złożenia ponownego wniosku o wyznaczenie innego adwokata z urzędu i na podstawie art. 120 § 1 k.p.k.
art. 84 § 3 k.p.k
W wypadku, gdy nie stwierdzi podstaw do wniesienia kasacji, powinien o tym poinformować sąd na piśmie (art. 84 § 3 k.p.k.).
art. 526 § 2 k.p.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KZ 21/17
Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept cassation due to ineffective appointed counsel.
V KZ 57/97
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 20 września 2017 r., II KZ 21/17, LEX nr 2376890; z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 4/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 29 stycznia 2020 r. w sprawie zażalenia oskarżyciela prywatnego W. D. ‎na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. z dnia 10 grudnia 2019 r., sygn. akt V WKK (…), o odmowie przyjęcia osobistej kasacji oskarżyciela prywatnego, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 10 grudnia 2019 r., sygn. akt V WKK (…), Zastępca Przewodniczego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. , działając z upoważnienia Prezesa tego Sądu, odmówił przyjęcia osobistej kasacji złożonej przez oskarżyciela prywatnego W. D. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 lipca 2019 r., sygn. akt V Ka (…) (utrzymującego w mocy co do zasady wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 18 stycznia 2019 r., w sprawie II K (…)), wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych w postaci wymogu sporządzenia i podpisania kasacji przez adwokata lub radcę prawnego.Na to zarządzenie zażalenie złożył osobiście oskarżyciel prywatny W.

D., przedstawiając w nim szereg poglądów natury pozaprawnej, a także liczne wyzwiska względem orzekającego w sprawie Sądu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skarżącego nie zasługiwało na uwzględnienie. W dniu 18 sierpnia 2019 r. oskarżyciel prywatny (częściowo ubezwłasnowolniony) przedstawił własnoręcznie sporządzone pismo zatytułowane „Zażalenie”, które to pismo dotyczyło w/w wyroku Sądu Okręgowego (k. 156). W dniu 2 września 2019 r., po otrzymaniu stosownego pouczenia, kurator W. D. wystąpiła o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, celem sporządzenia przez niego kasacji (k. 167).

W dniu 30 października 2019 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu złożył opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji (k. 185). Pismem z dnia 4 listopada 2019 r. poinformowano oskarżyciela prywatnego, że treść stanowiska pełnomocnika nie stanowi podstawy prawnej do złożenia ponownego wniosku o wyznaczenie innego adwokata z urzędu i na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. wezwano go do przedłożenia kasacji sporządzonej przez pełnomocnika. Pouczono go również, że w razie nieuzupełnienia tego braku formalnego w terminie 30 dni od doręczenia zawiadomienia, pismo wniesione jako kasacja nie zostanie przyjęte (k. 189).

W odpowiedzi oskarżyciel prywatny zamiast ustanowić pełnomocnika z wyboru, przesłał do Sądu Okręgowego w P. kolejne osobiście sporządzone pismo (k.196). W tej sytuacji zostało wydane w/w zarządzenie, zaskarżone przedmiotowym zażaleniem.Należy stwierdzić, że obowiązek sporządzania i podpisywania kasacji przez fachowego obrońcę lub pełnomocnika jest to tzw. przymus adwokacko – radcowski. Jego celem jest konieczność spełnienia wysokich wymagań formalnych przez autora kasacji i zapewnienia wysokiego poziomu merytorycznego tego pisma procesowego.

Należy też podkreślić, że nawet wyznaczony z urzędu pełnomocnik nie jest zobowiązany do sporządzenia i podpisania kasacji. W wypadku, gdy nie stwierdzi podstaw do wniesienia kasacji, powinien o tym poinformować sąd na piśmie (art. 84 § 3 k.p.k.). W niniejszej sprawie pełnomocnik wywiązał się ze swoich obowiązków w sposób rzetelny – zapoznał się z aktami sprawy, a następnie uzasadnił szczegółowo, dlaczego w jego przekonaniu brak było podstaw do wniesienia kasacji. Opinia o braku podstaw do wniesienia kasacji jest autonomiczną decyzją obrońcy lub pełnomocnika i sąd nie ma instrumentu prawnego do przymuszenia przedstawiciela procesowego do sporządzenia i podpisania kasacji.

Obrońca (pełnomocnik) z urzędu w swej decyzji co do istnienia podstaw do wniesienia kasacji zachowuje pełną autonomię, dlatego stanowisko to jest dla sądu wiążące. W Kodeksie postępowania karnego nie ma bowiem przepisu, który upoważniałby sąd do "przymuszenia" obrońcy z urzędu do sporządzenia i wniesienia kasacji, jak i też przepisu, który nakazywałby ustanowić stronie innego obrońcę z urzędu (pełnomocnika) w sytuacji, gdy dotychczasowy obrońca - bądź pełnomocnik - rzetelnie wykonał swój obowiązek, a strona nie zgadza się z tą opinią (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 20 września 2017 r., II KZ 21/17, LEX nr 2376890; z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9 – 10, poz. 82).

W niniejszej sprawie, pismo wniesione osobiście przez W. D. od wyroku Sądu Okręgowego w P. zatytułowane jako „zażalenie”, nie mogło zostać przyjęte i uznane za kasację, skoro ustawa wyraźnie nakazuje w art. 526 § 2 k.p.k., by każda kasacja została sporządzona i podpisana przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.