Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 39/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to serve judgment due to missed seven-day filing deadline.

Numero d'incarto II KZ 39/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the lower court's refusal to serve a judgment copy and reasoning. The defendant argued for service despite missing the statutory seven-day deadline because they were represented by a public defender. The court held that the missed deadline was undisputed and legally binding, making the refusal mandatory under the Criminal Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 422 § 1, 2, 3 k.p.k.; Art. 457 § 2 k.p.k.; Art. 466 § 2 k.p.k.; If a defendant misses the seven-day period for requesting a judgment copy, the court must refuse the request, and arguments regarding ineffective defense do not negate this procedural bar.

Parole chiave

Generato dall'IA
Criminal Procedure Code service of judgment seven-day deadline public defender procedural bar dismissal of appeal filing period intervenuta prescrizione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 422 § 1 k.p.k.
VI Ka 1208/21, wraz z uzasadnieniem z uwagi na niezachowanie siedmiodniowego terminu zawitego biegnącego, stosownie do treści art. 422 § 1 k.p.k., od daty ogłoszenia orzeczenia (skazany bowiem był reprezentowany przez obrońcę z urzędu, zaś pouczony o treści art.
Art. 422 § 2 a k.p.k.
nie złożył wniosku w tym trybie, co nie rodziło przesłanek wymienionych w art. 422 § 2 a k.p.k., implikujących liczenie przedmiotowego terminu od daty doręczenia wyroku).
Art. 422 § 3 k.p.k.
oraz art. 422 § 3 k.p.k. odmówiła przyjęcia wniosku skazanego ‎o doręczenie odpisu wyroku tego Sądu z dnia 16 lutego 2023 r., sygn.
Art. 457 § 2 k.p.k.
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodnicząca VI Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie na podstawie art. 457 § 2 k.p.k. oraz art.
Art. 466 § 2 k.p.k.
akt VI Ka 1208/21, odmawiające przyjęcia wniosku skazanego o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, na podstawie art. 466 § 2 k.p.k., 437 § 1 k.p.k.
Art. 93 § 2 k.p.k.
W takim bowiem wypadku na przewodniczącym wydziału lub innym uprawnionym podmiocie (art. 93 § 2, 422 § 4 k.p.k.) spoczywa obowiązek odmowy przyjęcia wniosku, do czego obliguje treść art.
Art. 422 § 4 k.p.k.
oraz art. 422 § 3 k.p.k.
Art. 126 § 1 k.p.k.
712), adekwatnie do jego treści, zostało potraktowane jednocześnie jako wniosek o przywrócenie terminu złożony w trybie art. 126 § 1 k.p.k.
art. 466 § 2 k.p.k
akt VI Ka 1208/21, odmawiające przyjęcia wniosku skazanego o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, na podstawie art. 466 § 2 k.p.k., 437 § 1 k.p.k.
art. 457 § 2 k.p.k
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodnicząca VI Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie na podstawie art. 457 § 2 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KZ 39/23 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie D. G., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 sierpnia 2023 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącej VI Wydziału Karnego- Odwoławczego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt VI Ka 1208/21, odmawiające przyjęcia wniosku skazanego o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, na podstawie art. 466 § 2 k.p.k., 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodnicząca VI Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie na podstawie art. 457 § 2 k.p.k. oraz art. 422 § 3 k.p.k. odmówiła przyjęcia wniosku skazanego ‎o doręczenie odpisu wyroku tego Sądu z dnia 16 lutego 2023 r., sygn. VI Ka 1208/21, wraz z uzasadnieniem z uwagi na niezachowanie siedmiodniowego terminu zawitego biegnącego, stosownie do treści art. 422 § 1 k.p.k., od daty ogłoszenia orzeczenia (skazany bowiem był reprezentowany przez obrońcę z urzędu, zaś pouczony o treści art. 451 k.p.k. nie złożył wniosku w tym trybie, co nie rodziło przesłanek wymienionych w art. 422 § 2 a k.p.k., implikujących liczenie przedmiotowego terminu od daty doręczenia wyroku).

W tych uwarunkowaniach termin do złożenia wniosku liczony od daty ogłoszenia orzeczenia upłynął z dniem 23 lutego 2023 r. Na powyższe zarządzenie skazany złożył zażalenie, eksponując w nim brak stosownej wiedzy w zakresie podejmowania czynności procesowych w postępowaniu karnym i przekonanie, że będą one podejmowane przez reprezentującego go obrońcę. Wyraził nadto zastrzeżenia co do rzetelności sprawowanej na jego rzecz obrony z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Całokształt zaprezentowanej w tym środku odwoławczym argumentacji nie podważał będącego istotą niniejszego postępowania faktu niezachowania siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 422 § 1 zd. 1 k.p.k. Okoliczność przekroczenia przez skazanego powyższego terminu zawitego była więc bezsporna. To ustalenie determinowało wydanie zaskarżonego zarządzenia. W takim bowiem wypadku na przewodniczącym wydziału lub innym uprawnionym podmiocie (art. 93 § 2, 422 § 4 k.p.k.) spoczywa obowiązek odmowy przyjęcia wniosku, do czego obliguje treść art. 422 § 3 k.p.k.

W świetle powyższego brak było przesłanek do negowania prawidłowości tego rozstrzygnięcia. Merytoryczna zawartość środka odwoławczego wskazuje natomiast na to, że skarżący bazował na eksponowaniu elementów mających dowodzić prowadzenia obrony przez podmiot profesjonalny w sposób nienależyty i naruszający jego procesowy interes. Te argumenty w niniejszym postępowaniu pozostają jednak irrelewantne, gdyż okoliczności wiążące się z przyczynami niezachowania terminu pozostają już poza jego przedmiotem. Nie oznacza to jednak, że nie będą one poddane stosownym rozważaniom sądu, gdyż pismo skazanego z dnia 8 maja 2023 r. (k. 712), adekwatnie do jego treści, zostało potraktowane jednocześnie jako wniosek o przywrócenie terminu złożony w trybie art. 126 § 1 k.p.k.

Te aspekty będą zatem analizowane pod kątem wskazanych w tym przepisie przeszkód, lecz w odrębnym postępowaniu (vide zarządzenie z dnia 17 maja 2023 r. – k. 714). Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. D. P.[ł.n]