Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept a personally signed criminal procedure retrial request due to mandatory lawyer signature.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the appellate court's order refusing the suspect's request to retry the proceedings because the request was not signed by a lawyer. Although the suspect argued that the appointed defense attorney had a statutory duty to sign his personal request, the court ruled that the Criminal Procedure Code strictly requires such requests to be drafted and signed by a legal professional. Consequently, the court determined that a personal submission or a signature by an appointed attorney without a separate mandate does not satisfy the formal requirements for a retrial request.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 2 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.: A request for retrial of criminal proceedings, if not submitted by the prosecutor, must be drafted and signed by a lawyer or legal advisor; a personal submission by the applicant or a signature by an appointed defense attorney without specific authorization does not fulfill this mandatory requirement.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KZ 37/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w sprawie J. T.podejrzanego o czyn z art. 209 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 października 2022 r. zażalenia podejrzanego na zarządzenie upoważnionego sędziego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 7 września 2022 r., sygn. akt II AKo 106/22, w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIEW dniu 10 czerwca 2022 r. podejrzany J. T. złożył osobisty wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 22 lipca 2021 r., sygn. V Kz 629/21, którym utrzymano w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Kraśniku z dnia 26 kwietnia 2021 r., sygn. II K 981/20 w przedmiocie umorzenia postępowania karnego wobec J.T. i zastosowania wobec ww. środka zabezpieczającego w postaci terapii. W jego uzasadnieniu zawarł również wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu.Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2022 r. na podstawie art. 81 § 1 k.p.k. w zw. z art. 79 § 1 i 2 k.p.k. i art. 545 § 2 k.p.k. wyznaczono adw.
P. . do ewentualnego sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 19 sierpnia 2022 r. obrońca poinformował Sąd Apelacyjny w Lublinie o braku podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.W dniu 19 sierpnia 2022 r. wezwano J. T. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania przez sporządzenie i podpisanie go przez obrońcę ustanowionego z wyboru (adwokata lub radcę prawnego) – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. Wezwanie to doręczono podejrzanemu w dniu 24 sierpnia 2022 r.
Pomimo prawidłowego wezwania i właściwego pouczenia, J. T. nie uzupełnił w zakreślonym terminie tego braku. Wystąpił natomiast z kolejnym osobistym wnioskiem o wznowienie przedmiotowego postępowania wskazując m.in., że decyzja o wznowieniu postępowania należy do sądu, a nie do obrońcy wyznaczonego z urzędu, którego obowiązkiem jest podpisanie jego osobistego wniosku. W tej sytuacji upoważniony sędzia II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie zarządzeniem z dnia 7 września 2022 r., sygn. II AKo 106/22, wobec bezskutecznego upływu wyznaczonego wnioskodawcy terminu - odmówił przyjęcia wniosku J.
T. o wznowienia postępowania jako niespełniającego warunków formalnych.Na to zarządzenie J. T. złożył zażalenie, w którym zaznaczył, że wniosek o wznowienie postępowania złożył, podpisał, wyszczególnił podstawy wznowienia z art. 540 § 1 k.p.k. i załączył wnioski dowodowe, a „sędzia fałszywie podaje, że nie uzupełnił wniosku i go nie podpisał”. Wskazał dalej, że wyznaczony obrońca z urzędu „ma ustawowy obowiązek podpisać wniosek, jaki on złożył, a sąd ma obowiązek go rozpoznać”, jednocześnie wnosząc w konkluzji o przyjęcie wniosku o wznowienie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie podejrzanego nie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k., jeśli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego. W doktrynie oraz orzecznictwie obowiązek ten określany jest powszechnie jako przymus adwokacki, chodzi bowiem o to, by przedmiotowy wniosek opracował podmiot fachowy. Użyte w tym przepisie sformułowanie "powinien" jest równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu w nim zawartego.
W tej sytuacji złożenie wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego osobiście przez samego wnioskodawcę (skazanego, ukaranego) jest czynnością prawnie bezskuteczną (por. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2008, s. 1153; postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 września 2012 r., III KZ 67/12, Lex Nr 1220908; z dnia 21 listopada 2012 r., IV KZ 65/12, Lex Nr 1228644; z dnia 9 grudnia 2021 r., V KZ 50/21, Lex Nr 3322584). Dlatego też wnioskodawcę wezwano do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.
W wyznaczonym terminie nie uzupełnił on jednak braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania. Złożenie kolejnego osobistego wniosku o wznowienie postępowania, bez wątpienia nie czyni zadość wskazanemu wymogowi. Podobnie ocenić należy twierdzenia wnioskodawcy jakoby wystarczające było wyłącznie podpisanie przez wyznaczonego obrońcę z urzędu takiego (osobistego) wniosku.Wobec bezskutecznego upływu tego terminu, zarządzeniem z dnia 7 września 2022 r., sygn. II AKo 106/22, upoważniony sędzia II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.
Wydane w sprawie zarządzenie jest prawidłowe i należało je utrzymać w mocy. Do jego wydania obligowały upoważnionego sędziego przepisy Kodeksu postępowania karnego. Zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 i § 2 k.p.k. w razie stwierdzenia braków formalnych złożonego wniosku prezes sądu odmawia jego przyjęcia.Marginesowo tylko wypada wskazać, że Sąd Najwyższy nie mógł badać zasadności podniesionych przez J. T. argumentów uzasadniających - jego zdaniem - wznowienie postępowania, gdyż stanowiłoby to obejście przepisów ustanawiających przymus adwokacki.
Zaznaczyć również należy, że jeśli podejrzany w dalszym ciągu uważa, że taki wniosek należy sporządzić, to powinien skorzystać z pomocy obrońcy z wyboru. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania na korzyść podejrzanego nie jest ograniczone żadnym terminem, zatem może on to uczynić po zebraniu odpowiednich środków i zleceniu sporządzenia wniosku ustanowionemu przez siebie adwokatowi lub radcy prawnemu, o ile obrońca uzna, że powody do wznowienia rzeczywiście zachodzą.Kierując się powyższym Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.[as]