Supreme Court dismisses appeal against rejection of cassation from a final order dismissing criminal proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defense's appeal against the District Court's refusal to accept a cassation appeal. The defense argued procedural violations regarding the right to a court and defense rights, but the court found the cassation inadmissible under the Criminal Procedure Code. The court ruled that cassation is only permitted against final judgments or specific orders dismissing proceedings, not against final orders dismissing criminal proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 519 k.p.k.; Art. 530 § 3 k.p.k.: Cassation is not admissible against final orders dismissing criminal proceedings; such appeals are inadmissible by operation of law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KZ 35/23 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie W.G. i Z.B. oskarżonych z art. 288 § 1 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 27 lipca 2023 r. zażalenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego na zarządzenie Przewodniczącego IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 marca 2023 r., sygn. IX Kz 1272/21 – IX WKK 16/23 o odmowie przyjęcia kasacji z dnia 17 marca 2023 r. od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. IX Kz 1272/21 wobec jej niedopuszczalności z mocy ustawy na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zażalenia nie uwzględnić, zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Na posiedzeniu w dniu 29 września 2021 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie wydał postanowienie w sprawie II K 251/21, mocą którego umorzył na podstawie art. 17 § 1 pkt. 2 k.p.k. postępowanie karne przeciwko W.G. i Z.B. o czyn z art. 288 § 1 k.k. - zarzucony subsydiarnym aktem oskarżenia. Po rozpoznaniu zażaleń wniesionych na to postanowienie, Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. IX Kz 1272/21 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W dniu 21 marca 2023 r. do Sądu Okręgowego w Warszawie wpłynęła kasacja pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego skierowana przeciwko orzeczeniu Sądu odwoławczego.Zarządzeniem z dnia 28 marca 2023 r., sygn.
IX Kz 1272/21 – IX WKK 16/23 Przewodnicząca IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie odmówiła przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy.Na to zarządzenie zażalenie wniosła pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego, zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść wydanego zarządzenia, a to art. 120 k.p.k. przez jego niezastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania karnego przez pozbawienia strony możliwości obrony przed sądem jej praw gwarantowanych ustawą i Konstytucją Rzeczpospolitej Polskiej, art. 45 ust.
Konstytucji RP oraz art. 77 Konstytucji RP. Podnosząc te zarzuty wniosła o uchylenia zaskarżonego zarządzenia i przekazania kasacji do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne.Trafnie podniesiono w zaskarżonym zarządzeniu, że zgodnie z treścią art. 519 k.p.k. kasacja może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. Oznacza to, że stronom nie przysługuje kasacja od innych niż postanowienia o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. prawomocnych postanowień sądu odwoławczego, nawet jeżeli kończyłyby one postępowanie ( D.
Świecki, w: Kodeks postępowania karnego. Tom II Komentarz aktualizowany, red. D. Świecki, LEX/el. 2022, teza 7 do art. 519 k.p.k.; postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 stycznia 2021 r., II KZ 46/20, z dnia 30 marca 2022 r, V KK 112/22). W świetle jednoznacznego brzmienia art. 519 k.p.k. i prezentowanych zapatrywań prawnych, oczywiste jest, że stronom nie przysługuje kasacja od postanowienia sądu odwoławczego utrzymującego w mocy wydane na posiedzeniu postanowienie o umorzeniu postępowania karnego. Możliwość zaskarżenia tego rodzaju orzeczeń wskazana jest dla podmiotów szczególnych w trybie art. 521 k.p.k.
Wskazać nadto należało że wbrew wywodom skarżącej w sprawie tej nie zostało naruszone prawo strony do sądu, gdyż sprawa była rozpoznawana w dwóch instancjach sądowych (na skutek wniesionego środka odwoławczego), z udziałem stron procesu oraz przy zachowanych regułach procesu karnego. Zatem prawo do publicznego wymiaru sprawiedliwości i rzetelnego procesu nie zostało naruszone. Tym samym został zrealizowany obowiązek zapewnienia stronie odpowiednich środków prawnych umożliwiających dochodzenia danego prawa przed sądami polskimi.
W końcu wskazać również należało, że trafnie w zaskarżonym zarządzeniu podniesiono, iż wobec odmowy przyjęcia kasacji nie należało wzywać skarżącego do uzupełnienia braku formalnego kasacji. Z tych względów postanowiono jak na wstępie. (J.D.) [ał]