Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 34/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept defendant's self-drafted motion for retrial.

Numero d'incarto II KZ 34/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the lower court's order rejecting the defendant's self-drafted motion for retrial. The defendant argued for the appointment of a specific lawyer but failed to provide a formal request from a designated attorney within the required timeframe. The court ruled that a party cannot simultaneously demand a specific defender while submitting an informal legal document, necessitating formal representation for the retrial proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 10 § 1 k.p.k.: A party requesting the appointment of a defender has no right to demand a specific individual and must submit formal requests through designated counsel; self-drafted motions for retrial are inadmissible without proper legal representation.

Parole chiave

Generato dall'IA
motion for retrial appointment of defender self-drafted document legal representation procedural formalities Supreme Court criminal procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 437 § 1 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2012 r., zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lipca 2012 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437§1 k.p.k.
Art. 10 § 1 k.p.k.
art. 437§1 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2012 r., zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lipca 2012 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437§1 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 34/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie T. K.skazanego z art. 92 § 1 k.w. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2012 r., zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lipca 2012 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEZażalenie nie jest zasadne. W istocie też wnioskodawca nie podnosi w nim żadnych zarzutów przeciwko merytorycznej treści skarżonego zarządzenia ograniczając się do wskazania, że podtrzymuje żądanie wyznaczenia mu w charakterze obrońcy z urzędu wymienionego w piśmie radcy prawnego.W tej sytuacji wypada jedynie stwierdzić, że strona, która ubiega się o wyznaczenie jej obrońcy czy pełnomocnika z urzędu nie ma jednocześnie uprawnienia do skutecznego domagania się, aby tym pełnomocnikiem (obrońcą) była wskazana przez nią konkretna osoba.

Oczywistym jest też, że wyznaczenie takie musi pozostawać w zgodzie z obowiązującymi przepisami procesowymi. Wniosek oskarżonego z dnia 14.04.2012r. w pełni prawidłowo został zatem potraktowany jako wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu dla potrzeb postepowania wznowieniowego. Obrońca taki został wyznaczony i wykonał swoje obowiązki sporządzając opinię, w której stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje podstaw do sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania (k.161 – 163). Skutkiem powyższego było prawidłowe wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia braku formalnego jego wniosku poprzez sporządzenie go przez adwokata lub radcę prawnego wyznaczonego z wyboru.

Wnioskodawca w zakreślonym terminie braku tego nie uzupełnił. W pełni słusznie zatem wydano zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku samodzielnie sporządzonego przez T. K.W tej sytuacji nie ma jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia zażalenia wniesionego w sprawie. Kierując się omówionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.