Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 33/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal to restore deadline for requesting judgment copy due to late filing.

Numero d'incarto II KZ 33/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the lower court's decision to deny the request for restoring the deadline to submit a request for the judgment copy. The defendant was properly notified of the appeal hearing just before the trial, yet failed to file the necessary request within the statutory seven-day period. The court ruled that the defendant's failure to file the request promptly, despite having knowledge of the proceedings, did not constitute extraordinary circumstances warranting a deadline extension.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 438 § 1 k.p.k.: The court may restore a missed deadline only if the party failed to act due to extraordinary circumstances beyond their control; mere delay in filing a request for the judgment copy without such justification precludes restoration.

Parole chiave

Generato dall'IA
restoration of deadline criminal procedure code judgment copy delivery extraordinary circumstances notification of hearing appeal proceedings missed statutory period

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 437 § 1 k.p.k.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 26 września 2012 r.,‎zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 2 sierpnia 2012 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku z dnia 11 maja 2012r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
Art. 438 § 1 k.p.k.
art. 280 § 2 k.k
‎skazanego z art. 280 § 2 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 26 września 2012 r.,‎zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 2 sierpnia 2012 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku z dnia 11 maja 2012r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 33/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie M. P. ‎skazanego z art. 280 § 2 k.k. ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 26 września 2012 r.,‎zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 2 sierpnia 2012 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku z dnia 11 maja 2012r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 27 grudnia 2011 r., M. P. uznany został za winnego przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. i za przestępstwo to wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności. Apelację od tego wyroku wniosła obrońca oskarżonego. Pierwszy termin rozprawy apelacyjnej wyznaczono na dzień 4 kwietnia 2012 r. Zawiadomienie o terminie rozprawy apelacyjnej wysłano na adres oskarżonego w B. Wobec braku prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawę odroczono, a nowy jej termin wyznaczono nadzień 11 maja 2012 r. W dniu 17 kwietnia 2012 r. do Sadu Apelacyjnego wpłynęło pismo informujące, że oskarżony został tymczasowo aresztowany w innej sprawie.

W dniu 19 kwietnia 2012 r. ustalono, że przebywa on w Areszcie Śledczym W. W tym samym dniu wysłano do oskarżonego zawiadomienie o terminie rozprawy w dniu 11 maja 2012 r. Zawiadomienie to doręczono oskarżonemu w dniu 10 maja 2012 r., a więc w przeddzień rozprawy (k. 279 i 288 akt).W toku rozprawy apelacyjnej w dniu 11 maja 2012 r. stwierdzono, że M. P. jest prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy i wydano wyrok utrzymujący w mocy wyrok zaskarżony przez obrońcę oskarżonego. Odpis tego orzeczenia z pouczeniem doręczono oskarżonemu w dniu 18 maja 2012 r. (k. 287).

W dniu 25 maja 2012 r. oskarżony nadał w Areszcie Śledczym pismo, w którym wniósł o doprowadzenie na rozprawę i ponowne rozpatrzenie sprawy. Przewodniczący Wydziału poinformował skazanego, że jego wniosek jest bezprzedmiotowy wobec prawomocności skazującego wyroku oraz zwrócił się z pytaniem, czy wniosek jego należy potraktować jako wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Pismo to doręczono skazanemu w dniu 5 czerwca 2012 r. (k.302). W dniu 28 czerwca 2012 r. skazany złożył w areszcie wniosek o przesłanie wyroku Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem.

Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2012 r. odmówiono przyjęcia wniosku. Wówczas skazany wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. Zaskarżonym postanowieniem wniosek ten nie został uwzględniony.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skazany, podnosząc, że zbyt późno zawiadomiono go o terminie rozprawy apelacyjnej, a jego wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem został odrzucony. Skazany wniósł o przywrócenie terminu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Po pierwsze stwierdzić należy, że wprawdzie dopiero w przeddzień rozprawy, ale skarżący został powiadomiony o terminie rozprawy apelacyjnej.

Mógł zatem oczekiwać, że w jego sprawie zapadnie wyrok. O tym, że tak się stało wiedział z pewnością od dnia 18 maja 2012 r. Wówczas też rozpoczął się bieg 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, o czym pouczono skazanego. W dniu 25 maja 2012 r., a więc w tym terminie skazany złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i doprowadzenie na rozprawę. Informację, że wniosek ten nie może być uwzględniony skazany otrzymał w dniu 5 czerwca 2012 r. Wtedy też zapytano skazanego, czy traktować jego wniosek jako wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.

Skazany udzielił odpowiedzi na to pismo dopiero w dniu 28 czerwca 2012 r., składając stosowny wniosek. Jak ustalono w administracji aresztu wcześniej nie składał żadnych pism (k. 303), wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku o przywrócenie terminu. W tej sytuacji brak podstaw do uznania, że skazany nie mógł dotrzymać terminu z powodu niezależnych od niego okoliczności o nadzwyczajnym charakterze, a tylko takie mogłyby stanowić przesłankę przywrócenia terminu. Wobec powyższego zaskarżone postanowienie utrzymano w mocy.