Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 32/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to lack of statutory grounds for appeal against non-custodial sentence.

Numero d'incarto II KZ 32/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the District Court's order refusing to accept a cassation appeal. The appellant, convicted of a minor offense punishable by community service, had her sentence commuted to a fine by the Court of Appeal, leaving only a non-custodial penalty. The court ruled that the appeal was inadmissible because the appellant failed to cite specific legal grounds required for challenging a non-custodial sentence under the Code of Criminal Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.: A cassation appeal for the benefit of the accused is inadmissible if the final judgment imposes only a non-custodial penalty, unless specific statutory grounds for appeal are explicitly cited.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible cassation non-custodial sentence appeal grounds Code of Criminal Procedure commutation of penalty azione penale privata esclusione del dibattimento pubblico interesse pubblico prevalente

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 523 § 2 k.p.k.
z art. 523 § 2 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji wobec jej niedopuszczalności z mocy ustawy (k.
art. 439 k.p.k.
To ograniczenie nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz tak zwanej kasacji nadzwyczajnej, wniesionej przez podmioty wymienione w art.
art. 530 § 2 k.p.k.
623).Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2019 r., Przewodniczący IX Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w W., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
art. 429 § 1 k.p.k.
z art. 429 § 1 k.p.k. w zw.
art. 212 § 1 k.k
akt II KZ 32/19 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie W.R.uznanej za winną przestępstwa z art. 212 § 1 k.k.
art. 437 § 1 k.p
akt IX Ka (…), na podstawie art. 437 § 1 k.p.k p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
art. 59 k.k
akt IX Ka (…), zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 59 k.k.
art. 530 § 2 k.p.k
623).Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2019 r., Przewodniczący IX Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w W., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
art. 523 § 2 k.p.k
Przepis art. 523 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2018 r., III KK 388/18
m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2018 r., III KK 388/18).
III KK 388/18
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because defendant was conditionally acquitted, not sentenced to prison.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 32/19 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie W.R.uznanej za winną przestępstwa z art. 212 § 1 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 11 października 2019 r., zażalenia Wandy Ruchała na zarządzenie Przewodniczącego IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W.z dnia 24 lipca 2019 r., sygn. akt IX Ka (…) - IX WKK (…), o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt IX Ka (…), na podstawie art. 437 § 1 k.p.k p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia 19 października 2018 r., sygn. akt V K (…), uznał W.R. za winną popełnienia czynu z art. 212 § 1 k.k. i skazał ją na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze po 20 godzin w stosunku miesięcznym. Orzekł także wobec oskarżonej nawiązkę (k. 438). Po rozpoznaniu apelacji oskarżonej i jej obrońcy, Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt IX Ka (…), zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 59 k.k. odstąpił od wymierzenia oskarżonej kary ograniczenia wolności, a także zmniejszył wysokość orzeczonej nawiązki, w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (k. 582).W dniu 8 lipca 2019 r. do Sądu Okręgowego w W. wpłynęła kasacja obrońcy oskarżonej, adw.

P.K.. Skarżący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego materialnego", tj. naruszenie przepisu 212 § 1 k.k. oraz 216 § 1 k.k. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, a także utrzymanego w mocy tym orzeczeniem wyroku Sądu I instancji i przekazanie niniejszej sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania (k. 623).Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2019 r., Przewodniczący IX Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w W., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji wobec jej niedopuszczalności z mocy ustawy (k. 635).

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła W.R. nie wskazując jego kierunku i zakresu zaskarżenia. W uzasadnieniu podniosła szereg okoliczności dotyczących prawidłowości wydanych w przedmiotowej sprawie wyroków. Skarżąca nie sformułowała przy tym żadnego wniosku końcowego, nie podając tym samym, czego się domaga. Zaznaczyła jedynie, że: „(…) ponownie poprosi o kasację”; „prosi o pomoc”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie mogło być uwzględnione. Przepis art. 523 § 2 k.p.k. stanowi, że „kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego (...) na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania”.

To ograniczenie nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz tak zwanej kasacji nadzwyczajnej, wniesionej przez podmioty wymienione w art. 521 k.p.k. (Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich, a jeżeli przez wydanie orzeczenia doszło do naruszenia praw dziecka – także Rzecznik Praw Dziecka). Wobec W.R. zapadł wyrok Sądu Rejonowego, którym wymierzono jej karę ograniczenia wolności, a następnie po rozpoznaniu apelacji, Sąd Odwoławczy odstąpił od wymierzenia kary wobec oskarżonej.

Wobec tego prawomocny wyrok wydany w jej sprawie mógłby być zaskarżony kasacją obrońcy jedynie w razie wskazania w tym środku zaskarżenia na uchybienie mieszczące się w kategorii bezwzględnych podstaw uchylenia orzeczenia z art. 439 k.p.k. Tymczasem w kasacji wniesionej przez obrońcę - co jednoznacznie wynika tak ze sformułowanych w niej zarzutów, jak i jej części motywacyjnej – nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Wobec jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k., tak zredagowana kasacja strony jest niedopuszczalna (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2018 r., III KK 388/18).

Słuszne było więc wydanie zarządzenia o odmowie jej przyjęcia jako niedopuszczalnej z mocy prawa. Jedynie na marginesie powyższych rozważań trzeba wyjaśnić skarżącej, że Sąd Najwyższy rozpoznając jej zażalenie nie mógł dokonywać merytorycznej oceny zasadności argumentów podniesionych w tym środku odwoławczym a zmierzających do podważenia ustaleń co do przypisanego jej czynu z art. 212 § 1 k.k. Badaniu w tym postępowaniu podlegała jedynie zasadność zaskarżonego zarządzenia, które jest prawidłowym rozstrzygnięciem.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.as