Supreme Court allows retrial request by declaring prior rejection premature due to formal defects only.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court declared the lower court's order rejecting a retrial request inadmissible and remanded the case for reconsideration. The applicant argued that a previous rejection based on identical facts and evidence constituted a bar to further proceedings. The court found that the prior rejection was solely based on formal defects, meaning no substantive review of the retrial request had ever occurred. Consequently, the lower court's decision to deny the new request was premature and legally unfounded.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 437 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.; A prior rejection of a retrial request based solely on formal defects does not constitute a res judicata bar to a subsequent request on the same grounds, as no substantive decision on the merits has been rendered.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KZ 32/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie K. P. skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 26 września 2012 r.,zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Kierownika Sekcji zażaleniowo - wnioskowej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 20 lipca 2012 r., o odmowie przyjęcia kolejnego wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu UZASADNIENIEZażalenie jest zasadne, choć u podstaw jego uwzględnienia nie w pełni legły powody wskazane przez wnioskodawcę.Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia powodem odmowy przyjęcia kolejnego wniosku skazanego K.
P. o wznowienie postępowania było to, że identyczny wniosek o wznowienie postępowania, oparty na tych samych faktach i dowodach został rozstrzygnięty. Jako podstawę prawną tej decyzji wskazano art. 545§1 k.p.k. w zw. z art. 429§1 k.p.k. Stwierdzić zatem należy, że w skarżonym zarządzeniu przyjęto, iż w sprawie zaistniała przeszkoda o charakterze „powagi rzeczy osądzonej”. Tymczasem o zaistnieniu tego typu ujemnej przesłanki procesowej, na gruncie niniejszej sprawy, w ogóle nie może być mowy. W sprawie /…/, a więc w tej, do której odwołuje się skarżone zarządzenie, nigdy bowiem nie doszło do merytorycznego rozpoznania wniosku K.
P. o wznowienie postępowania. Tamta sprawa również zakończyła się zarządzeniem Kierownika Sekcji o odmowie przyjęcia wniosku (zarządzenie z dnia 11 maja 2012r.). Powodem zaś wydania takiego zarządzenia było to, że nie odpowiadał on warunkom formalnym – nie został sporządzony przez adwokata.Nie może zatem być mowy o jakimkolwiek rozstrzygnięciu wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez K. P., skoro wniosek taki nigdy nie został przez Sąd Apelacyjny przyjęty do rozpoznania. Nie ulega wątpliwości również i to, że wnioskodawca niezadowolony z działań swojego pełnomocnika złożył kolejny wniosek o wznowienie postępowania o treści analogicznej do poprzedniego.
Zauważyć jednak należy, że taka sama sytuacja miałaby miejsce wówczas, gdyby taki wniosek w jego imieniu złożył adwokat ustanowiony z wyboru. Również byłby to kolejny wniosek „oparty na tych samych faktach i dowodach”. Mając na uwadze powyższe, wskazać należy Sądowi, że badanie wniosku K. P. nigdy nie wykroczyło poza etap kontroli wymogów formalnych jego pisma. Nie może zatem być mowy o rozstrzygnięciu zasadności wniosku o wznowienie postępowania. Zaskarżone zarządzenie jest zatem przedwczesne i oparte na błędnym założeniu, że już zaistniały podstawy do stwierdzenia, iż przyjęcie złożonego wniosku byłoby niedopuszczalne z mocy ustawy.Tymczasem, na obecnym etapie możliwe jest jedynie stwierdzenie, że złożony wniosek jest dotknięty brakiem formalnym z art. 545§2 k.p.k. i do usunięcia takiego braku wnioskodawcę należy wezwać pod rygorami wskazanymi w ustawie.
Zupełnie natomiast odrębnym zagadnieniem (które może pojawić się dopiero w przyszłości) jest to, czy złożenie ponownie wniosku o analogicznej jak uprzednio treści, w sytuacji sporządzenia już opinii przez obrońcę co do tych kwestii, nie rodzi samodzielnej podstawy do ewentualnej odmowy ustanowienia kolejnego obrońcy z urzędu. Analizowanie jednak obecnie tego problemu przez Sąd Najwyższy, nie znajdowałoby uzasadnienia procesowego. Kierując się omówionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.