Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility of appeal against cassation judgment for pre-2015 cases.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's appeal against the District Court's order refusing to accept a complaint against a cassation judgment. The defense argued that the District Court exceeded its jurisdiction by reviewing the appeal, but the Court held that the indictment was filed before July 1, 2015. Consequently, the specific procedural rules for post-2015 cases do not apply, rendering the appeal inadmissible. The Court ruled that the District Court's administrative act of refusing the complaint was unnecessary and the appeal was therefore without merit.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 25 ust. 1, 2 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego; Skarga na wyrok sądu odwoławczego uchyliającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania jest dopuszczalna tylko w sprawach, w których akt oskarżenia wpłynął do sądu po 1 lipca 2015 r.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KZ 31/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Błuś w sprawie R.T. oskarżonego z art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 listopada 2017 r., zażalenia wniesionego przez obrońcę oskarżonego na zarządzenie Przewodniczącego IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 sierpnia 2017 r., sygn. akt: IX WSU (…), o odmowie przyjęcia skargi określonej w art. 539a § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł pozostawić zażalenie bez rozpoznania.
UZASADNIENIESąd Okręgowy w W. po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. akt: V K (…), którym to wyrokiem warunkowo umorzono postępowanie wobec R.T. oraz A.G., wyrokiem z dnia 23 czerwca 2017 r., sygn. akt: IX Ka (…), uchylił zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazał Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Skargę na powyższy wyrok Sądu odwoławczego w oparciu o przepis art. 539a k.p.k. wniósł obrońca oskarżonego.Zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2017 r., Przewodniczący IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k., odmówił przyjęcia przedmiotowej skargi.Zażalenie na to zarządzenie złożył obrońca R.T., zarzucając rażące naruszenie prawa w sytuacji, gdy Sąd odwoławczy rozpoznał niniejszą sprawę jednoznacznie przekraczając granice zaskarżenia określone w przepisie art. 433 § 1 k.p.k., tym samym rozpoznając środek odwoławczy naruszył normę przepisu art. 437 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym po 1 lipca 2015 r. i dlatego też w tym wypadku mają zastosowanie przepisy rozdziału 55a k.p.k., a więc wniesienie skargi na wyrok Sądu odwoławczego było dopuszczalne.W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie skargi na wyrok Sądu odwoławczego.Zażalenie powyższe zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 sierpnia 2017 r. zostało przyjęte i przedstawione wraz z aktami sprawy do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Treść sformułowanego w zażaleniu zarzutu, jak i jego część motywacyjna, mogą wskazywać, że skarżący nie zapoznał się z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 2016 r., I KZP 10/16 (OSNKW 2016, z. 12, poz. 79). W uchwale tej dokonano wykładni art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r., poz. 437 – dalej ustawa nowelizacyjna), w szczególności zawartego w tym przepisie zwrotu „postępowanie toczy się”, jako związanego z kinetyką procesu.
Jednocześnie, skład powiększony Sądu Najwyższego, wprost uznał, że taki właśnie kierunek wykładni interpretowanego art. 25 ust. 1 ustawy nowelizacyjnej znajduje pośrednie potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego w odniesieniu do wykładni art. 25 ust. 2, w zakresie odnoszącym się do kwestii dopuszczalności skargi na wyrok sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania (Rozdział 55a Kodeksu postępowania karnego). Pogląd wyrażany we wcześniejszych judykatach (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16, OSNKW 2016, z. 10, poz. 70; z dnia 24 sierpnia 2016, IV KS 2/16, LEX nr 2152403; z dnia 14 września 2016 r., V KS 1/16, niepubl.; z dnia 20 października 2016 r., V KS 2/16, niepubl.; z dnia 25 października 2016 r., IV KZ 53/16, niepubl.; z dnia 22 listopada 2016 r., IV KS 2/16, LEX nr 2152403), zgodnie z którym w sprawach, w których akt oskarżenia został wniesiony przed dniem 1 lipca 2015 r., przepisy o skardze na wyrok kasatoryjny nie znajdują zastosowania, nie tylko nie został więc podważony, lecz wprost uzyskał akceptację składu siedmioosobowego.W tym stanie rzeczy za zbędne uznać należy powielanie argumentacji, która w oparciu w wszystkie reguły wykładni doprowadziła różne składy Sądu Najwyższego do jednolitej interpretacji art. 25 ust. 2 ustawy nowelizacyjnej, odsyłając skarżącego do uzasadnień powołanych wyżej orzeczeń.Ponieważ akt oskarżenia w niniejszej sprawie wpłynął do Sądu Rejonowego w W. przed dniem 1 lipca 2015 r. (k. 469) zatem nie należy ona do kategorii spraw, o których mowa w art. 25 ust 2 ustawy nowelizacyjnej w zw. z art. 25 ust. 1 tej ustawy.
Skoro zaś tak, to oskarżonemu w tym postępowaniu nie przysługuje skarga na wyrok sądu odwoławczego, uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania. Zbędne było natomiast wydawanie zarządzenia o odmowie przyjęcia skargi, gdyż jej wniesienie powinno wyłącznie spowodować niezaskarżalną w trybie przepisów Kodeksu postępowania karnego czynność podmiotu określonego w art. 93 § 2 k.p.k. o charakterze administracyjnym, polegającą na poinformowaniu strony o braku możliwości wniesienia takiej skargi (zob. powołane już wyżej postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16 i z dnia 25 października 2016 r., IV KZ 53/16).Mając na uwadze, że w tym wypadku podjęte zostały przez Sąd odwoławczy czynności o charakterze procesowym na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k. zażalenie pozostawiono bez rozpoznania.as