Appeal dismissed for lack of arguments; new claims on judge impartiality cannot be raised in appeal proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against its own order refusing a retrial request. The appellant failed to provide any arguments challenging the Supreme Court's decision and instead raised new claims regarding the improper composition of the trial courts for the first time. The court ruled that such issues, which were not previously raised, cannot be considered in appeal proceedings and must be addressed through separate mechanisms.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 437 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: An appeal against an order refusing a retrial is inadmissible if the appellant fails to substantiate the refusal with arguments; new grounds regarding judicial impartiality raised for the first time in the appeal cannot be examined in these proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KZ 30/25 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący)SSN Jacek BłaszczykSSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) w sprawie M.M. skazanego z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 listopada 2025 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego, z dnia 27 sierpnia 2025 r., sygn. akt II KO 148/25, odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt II AKa 308/16, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt VIII K 176/15, wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 545 § 3 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2025 r., sygn. akt II KO 148/25, odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt II AKa 308/16, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt VIII K 176/15, wobec jego oczywistej bezzasadności.Pismem z dnia 2 września 2025 r. skazany M.M., na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., złożył zażalenie na to postanowienie Sądu Najwyższego „odnośnie odmowy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Wwa” (pis. oryg.).
W uzasadnieniu zażalenia skazany wskazał, że w dniu 19 kwietnia 2016 r. został skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności przez Sąd Okręgowy w Warszawie, sygn. akt VIII K 176/15, w którego składzie zasiadała sędzia I.S. Skazany podał ponadto, że wyrok ten został następnie utrzymany w mocy przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, w którego składzie zasiadał sędzia M.M. Zdaniem skazanego Sądy obu instancji w jego sprawie były nienależycie obsadzone ze względu na udział w sprawie wskazanych sędziów. Podnosząc powyższe zarzuty skazany wskazał, że „Sąd Najwyższy niesłusznie uznał bezzasadność mojego wniosku o wznowienie postępowania”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest całkowicie bezzasadne.Zażalenie nie mogło skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia z powodów wskazanych w jego treści, ponieważ skarżący we wniesionym środku odwoławczym nie przedstawił żadnych argumentów, które pozwoliłyby na uznanie, że zaskarżona decyzja procesowa Sądu Najwyższego jest błędna, została wydana z naruszeniem prawa, czy też w jej treści zignorowano argumentację skazanego przedstawioną w uzasadnieniu wniosku o wznowienie postępowania.Wypada przypomnieć, że w osobistym wniosku o wznowienie postępowania skazany M.M. podniósł, iż:
„w dniu 19.04.2016 r. zostałem skazany na dożywotnie pozbawienie wolności z art. 148 § 1, gdzie dowody zebrane w sprawie ran: DNA – opinie biegłych - patologa, daktyloskopia wykluczają mnie z tego sprawstwa, a mimo tego zostałem skazany”. Sąd Najwyższy odniósł się do tej argumentacji wskazując, że „DNA, opinia biegłych z zakresu medycyny sądowej czy też ślady daktyloskopijne to dowody, które były znane orzekającym w sprawie Sądom pierwszej oraz drugiej instancji i poddane został w toku postępowania rozważeniu”.
Tym samym nie mogły one stanowić „nowych faktów lub dowodów” uzasadniających wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt II AKa 308/16, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt VIII K 176/15.Rzecz w tym, że skazany w zażaleniu w ogóle nie odniósł się do powyższej kwestii. Nie podając jakichkolwiek argumentów mających przemawiać za nieprawidłowością rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego skarżący wskazał na zupełnie inny, niepodnoszony wcześniej argument mający świadczyć o potrzebie wznowienia postępowania w jego sprawie.
Podnosi bowiem, że sądy I i II instancji orzekające w jego sprawie były nienależycie obsadzone w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Tymczasem wszystkie kwestie, o których skarżący po raz pierwszy wspomniana dopiero w zażaleniu, w tym dotyczące nienależytej obsady sądu, nie mogą podlegać rozważeniu w niniejszym postępowaniu zażaleniowym (zob. np. postanowienie SN z dnia 22 października 2024 r., sygn. akt III KZ 42/24). Na marginesie należy jedynie odnotować, że wyroki sądów obu instancji zapadły w 2016 r., a zatem nie sposób twierdzić, że nienależyta obsada tych sądów w przedmiotowej sprawie mogła chociażby hipotetycznie wynikać z udziału w składzie sądu osób powołanych na urząd sędziego w Sądzie Najwyższym, sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2018 r. poz. 3).Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie. Jacek Błaszczyk Kazimierz Klugiewicz Barbara Skoczkowska[WB][a.ł]