Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 26/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed defense appeal for late cassation, ruling it must be reviewed via separate time restoration procedure.

Numero d'incarto II KZ 26/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense attorney's appeal against the order refusing to accept a late cassation appeal. The attorney argued the delay was caused by independent factors, but the Court held that such issues must be addressed in a separate procedure under Article 126 § 1 of the Code of Criminal Procedure. Consequently, the Supreme Court lacked authority to examine the validity of the refusal to accept the cassation in this specific appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 524 § 1 k.p.k.; Art. 126 § 1 k.p.k.: A defense attorney's failure to meet a cassation deadline due to independent causes must be addressed via a separate time restoration procedure; the Supreme Court cannot examine these conditions when reviewing an order refusing to accept the cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
late cassation appeal time restoration procedure independent cause delay defense attorney duty Supreme Court jurisdiction proroga tardiva del termine ritardo ingiustificato preclusione per tardività

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 524 § 1 k.p.k.
akt II AKa (…) – wobec wniesienia jej po terminie określonym w art. 524 § 1 k.p.k. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył obrońca skazanego, zarzucając obrazę art.
Art. 126 § 1 k.p.k.
Jest to oczywiście pogląd słuszny i nadal aktualny, niemniej wskazać należy, że kwestia badania czy niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony, winna stanowić przedmiot postępowania zainicjowanego w trybie art. 126 § 1 k.p.k., tj.
Art. 122 § 2 k.p.k.
– do naruszenia istoty terminu zawitego, a taki właśnie charakter, wobec brzmienia art. 122 § 2 k.p.k., ma termin wskazany w art.
Art. 429 § 1 k.p.k.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył obrońca skazanego, zarzucając obrazę art. 429 § 1 k.p.k. poprzez uznanie, że kasacja od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 marca 2020 r.
Art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
skazanego z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in.
art. 524 § 1 k.p.k
akt II AKa (…) – wobec wniesienia jej po terminie określonym w art. 524 § 1 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył obrońca skazanego, zarzucając obrazę art. 429 § 1 k.p.k.
art. 126 § 1 k.p.k
Jest to oczywiście pogląd słuszny i nadal aktualny, niemniej wskazać należy, że kwestia badania czy niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony, winna stanowić przedmiot postępowania zainicjowanego w trybie art. 126 § 1 k.p.k., tj.
art. 122 § 2 k.p.k
– do naruszenia istoty terminu zawitego, a taki właśnie charakter, wobec brzmienia art. 122 § 2 k.p.k., ma termin wskazany w art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 26/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie D. L. skazanego z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 września 2020 r. zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt II WKK (…) (II AKa (…)) o odmowie przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego D. L. – adw. G.K. , od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 marca 2020 r., sygn. akt II AKa (…) p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego D. L. – adw. G. K. , od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 marca 2020 r., sygn. akt II AKa (…) – wobec wniesienia jej po terminie określonym w art. 524 § 1 k.p.k. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył obrońca skazanego, zarzucając obrazę art. 429 § 1 k.p.k. poprzez uznanie, że kasacja od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 marca 2020 r. została wniesiona po terminie, podczas gdy niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyny od strony niezależnej.

Podnosząc powyższe, obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i nadanie biegu kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne. Bezspornym w niniejszej sprawie jest to, że obrońca skazanego D. L. – adw. G. K. , wniósł kasację od ww. wyroku po terminie określonym w art. 524 § 1 k.p.k., co przyznaje sam skarżący w uzasadnieniu złożonego zażalenia. Kierunek zaskarżonego zarządzenia jest prawidłowy i brak jest podstaw do podważenia jego zasadności. Abstrahując już od oceny prawidłowości zarzutu zażalenia pod względem sposobu jego sformułowania, stwierdzić należy, że skarżący istotę złożonego środka odwoławczego opiera na ugruntowanym w orzecznictwie stanowisku, że zawinione uchybienia obrońcy nie mogą skutkować negatywnymi konsekwencjami dla samego skazanego.

Jest to oczywiście pogląd słuszny i nadal aktualny, niemniej wskazać należy, że kwestia badania czy niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony, winna stanowić przedmiot postępowania zainicjowanego w trybie art. 126 § 1 k.p.k., tj. w ramach procedury przywrócenia terminu. Zaaprobowanie stanowiska skarżącego, że niedochowanie przez obrońcę terminu określonego w art. 524 § 1 k.p.k. nie może skutkować odmową przyjęcia kasacji, prowadziłoby – bez kontroli tego uchybienia w trybie art. 126 § 1 k.p.k.

– do naruszenia istoty terminu zawitego, a taki właśnie charakter, wobec brzmienia art. 122 § 2 k.p.k., ma termin wskazany w art. 524 § 1 k.p.k. W przypadku niedotrzymania przez obrońcę terminu do wniesienia środka zaskarżenia (w tym też kasacji), skazany lub jego obrońca mogą powołać się na to, że uchybienie to nastąpiło z przyczyny od strony niezależnej i wnieść o przywrócenie tego terminu. Wspomnieć wypada, że wniosek obrońcy w tym przedmiocie wpłynął do akt niniejszej sprawy (k.518-537). Natomiast w przedmiotowym postępowaniu zażaleniowym Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do badania warunków przywrócenia terminu zawitego, a jedynie do oceny czy zasadnie odmówiono przyjęcia kasacji.

Skoro w tym zakresie nie doszło do obrazy przepisów prawa bądź błędów w ustaleniach faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na treść przedmiotowego rozstrzygnięcia – a na takie żalący nie wskazuje – to zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy. Wskazana przez skarżącego okoliczność, że powodem uchybienia terminowi określonemu w art. 524 § 1 k.p.k. było przekonanie obrońcy o dalszym obowiązywaniu przepisu art. 15 zzs ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw – w sposób oczywisty nie może wpływać na zasadność zaskarżonego zarządzenia.

Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.