Supreme Court dismisses appeal as defense request for judgment reasoning was filed after the statutory seven-day deadline. The appeal is dismissed because the defense request for judgment reasoning was filed after the statutory seven-day deadline, which the Supreme Court correctly applied. The defense request was filed after the deadline, so the appeal is dismissed. The defense request was filed after the deadline, so the appeal is dismissed. The defense request was filed after the deadline, so the appeal is dismissed.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal against the lower court's refusal to provide the judgment's reasoning. The defendant filed the request for reasoning on June 7, 2016, exceeding the seven-day deadline established by Article 422 § 1 of the Criminal Procedure Code. The court ruled that the deadline ran from the date the judgment was announced, not from the date the copy was served, and the defendant was properly informed of this rule.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 422 § 1 k.p.k.; The seven-day period for a defendant to request the preparation and service of the judgment's reasoning runs from the date the judgment is announced, not from the date the copy is served.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KZ 24/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie M. S. skazanego z art. 178a § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 26 lipca 2016 r.,zażalenia obrońcy skazanegona zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. z dnia 13 czerwca 2016 r., o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt V Ka (…), p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIEPrzewodniczący V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P., zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2016 r., odmówił przyjęcia wniosku skazanego M. S. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt V Ka (...), gdyż skazany złożył ten wniosek w dniu 7 czerwca 2016 r., a więc z przekroczeniem zawitego siedmiodniowego terminu, określonego w art. 422 § 1 k.p.k.W zażaleniu na to zarządzenie obrońca skazanego podniósł obrazę przepisów postępowania, tj. art. 422 § 1 k.p.k., art. 16 § 1 k.p.k. oraz art. 6 k.p.k.
W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że z uwagi na doręczenie M. S. odpisu wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 maja 2016 r., oskarżony został wprowadzony w błąd co do faktycznej daty od której zaczynał bieg termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Obrońca podniósł ponadto, iż oskarżony nie otrzymał pouczenia, z którego wynikałoby, iż zawity 7-dniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku biegnie od daty ogłoszenia wyroku, a nie od daty doręczenia odpisu wyroku.
Skarżący wskazał również, że w związku z doręczeniem oskarżonemu odpisu wyroku w dniu 31 maja 2016 r., gdy termin na złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku upływał w dniu 1 czerwca 2016 r., został on pozbawiony faktycznej możliwości złożenia takiego wniosku, czym naruszono jego prawo do obrony. W konkluzji skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego zarządzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że skazany M. S. była prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy apelacyjnej przed Sądem Okręgowym w P., na której to rozprawie został ogłoszony wyrok (k. 131).
Jak wynika z protokołu z dnia 25 maja 2016 r., w rozprawie apelacyjnej brał udział obrońca oskarżonego. Na ogłoszenie wyroku nikt się nie stawił. Przewodnicząca zarządziła na podstawie art. 100 § 3 i 8 k.p.k. w zw. z art. 456 k.p.k. doręczenie odpisu wyroku oskarżonemu z pouczeniem m.in. iż w zawitym terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku strony mogą złożyć na piśmie wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku (art. 422 k.p.k.) (k. 133). Odpis wyroku wraz z powyższym pouczeniem został doręczony skazanemu M.
S. w dniu 31 maja 2016 r. (k. 136-138, 139).Podkreślić przy tym należy, że w sprawach, w których akt oskarżenia został wniesiony – tak jak w niniejszej sprawie – przed 1 lipca 2015 r., a wyrok prawomocnie kończący postępowanie został wydany po 14 kwietnia 2016 r., termin złożenia wniosku, o którym mowa w art. 422 § 1 k.p.k., biegnie według zasad ustalonych ustawą z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 15 kwietnia 2016 r. – dalej: ustawa nowelizacyjna z 2016 r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 437), tj. od dnia ogłoszenia wyroku.
W tym zakresie brak jest bowiem regulacji przejściowej (art. 25 ust. 1 ustawy nowelizacyjnej z 2016 r. nie znajduje w takiej sytaucji zastosowania) (por. D. Świecki (red.), B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, Kodeks postępowania karnego. Komentarz do zmian 2016 r., s. 707). W świetle powyższych rozważań uznać należy, iż prawidłowo przyjęto, w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, że zgodnie z treścią art. 422 § 1 k.p.k. siedmiodniowy zawity termin do złożenia przez skazanego wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 maja 2016 r., wraz z uzasadnieniem, upłynął z dniem 1 czerwca 2016 r.
Tymczasem skazany nadał takowy wniosek w administracji Aresztu Śledczego w P. w dniu 7 czerwca 2016 r. (k. 144). Podnieść przy tym należy, że Sąd Okręgowy w P. respektując prawo do ochrony zaufania wszystkich stron postępowania do stabilności reguł procesowych oraz nakazy zasady lojalności procesowej – poinformował oskarżonego o zmianie tych reguł z dniem 15 kwietnia 2016 r., o czym świadczy treść pouczenia doręczonego oskarżonemu a znajdującego się w aktach sprawy (k. 136). Mając zatem na uwadze, że w sprawie niniejszej nie znajdował zastosowania art. 422 § 2 a k.p.k., uznać należy, że Sąd Okręgowy w P. zasadnie odmówił M.
S. doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, jako że wniosek został złożony po upływie terminu zawitego określonego w art. 422 § 1 k.p.k. W świetle powyższego argumentacja zawarta w uzasadnieniu zażalenia nie jest zasadna i nie może prowadzić do wzruszenia zaskarżonego zarządzenia. Konkludując, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.