Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 22/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses defense appeal as prior appeal by defendant already resolved and upheld.

Numero d'incarto II KZ 22/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against a provisional arrest order, ruling it unnecessary since the defendant had already lodged a personal appeal on the same matter. The defense argued the arrest was procedurally flawed, but the court noted that the defendant's earlier appeal was accepted and the order upheld on March 14, 2023. Consequently, the court determined no further review was needed as the legal issue had already reached a final conclusion.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 430 § 1 k.p.k.; Art. 538 § 2 k.p.k.: If a provisional arrest order is already the subject of a personal appeal by the accused and upheld, a subsequent appeal by the defense regarding the same order must be dismissed without consideration.

Parole chiave

Generato dall'IA
provisional arrest personal appeal defense appeal final conclusion procedural redundancy Supreme Court criminal procedure proroga della carcerazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 430 § 1 k.p.k.
akt II KK 571/22, o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł: zażalenie pozostawić bez rozpoznania.
Art. 538 § 2 k.p.k.
akt II KK 571/22, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie i sprawę przekazał temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Bezpośrednio po ogłoszeniu powyższego wyroku postanowił, na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 249 § 1 k.p.k.
z art. 249 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 258 § 2 k.p.k.
z art. 258 § 2 k.p.k., zastosować wobec K.
art. 258 § 3 k.k
U.‎oskarżonego z art. 258 § 3 k.k.
art. 430 § 1 k.p.k
akt II KK 571/22, o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł: zażalenie pozostawić bez rozpoznania.
art. 538 § 2 k.p.k
akt II KK 571/22, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie i sprawę przekazał temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Bezpośrednio po ogłoszeniu powyższego wyroku postanowił, na podstawie art. 538 § 2 k.p.k.
art. 249 § 1 k.p.k
art. 258 § 2 k.p.k
z art. 258 § 2 k.p.k., zastosować wobec K.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KZ 22/23 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący)‎SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)‎SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Anna Janczak w sprawie K. U.‎oskarżonego z art. 258 § 3 k.k. i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 21 marca 2023 r.,‎zażalenia obrońcy oskarżonego‎na postanowienie Sądu Najwyższego‎z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt II KK 571/22, o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł: zażalenie pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIESąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji wniesionej przez obrońcę K. U., wyrokiem z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt II KK 571/22, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie i sprawę przekazał temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Bezpośrednio po ogłoszeniu powyższego wyroku postanowił, na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k., zastosować wobec K. U. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, liczony od dnia 15 lutego 2023 r. r., godz. 13:45 do dnia 16 maja 2023 r. godz. 13:45.Postanowienie to zostało zaskarżone przez obrońcę oskarżonego, który – podnosząc zarzut obrazy przepisów prawa procesowego – art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k. poprzez bezzasadne przyjęcie, że istnieje uzasadniona obawa, iż oskarżony może w bezprawny sposób utrudniać postępowanie – wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.Wcześniej jednak, bo w dniu 14 marca 2023 r., Sąd Najwyższy rozpoznając osobiste zażalenie oskarżonego K.U., zaskarżone postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2023 r. utrzymał w mocy (II KZ 21/22).Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie obrońcy oskarżonego należało pozostawić bez rozpoznania.

Sąd Najwyższy – w tym składzie - podziela bowiem pogląd, że skoro zaskarżone przez obrońcę oskarżonego postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania było już przedmiotem kontroli Sądu Najwyższego na skutek rozpoznania zażalenia samego oskarżonego i zostało ono utrzymane w mocy, to nie powinno być ponownie rozpoznawane z powodu przeszkody prawomocnego zakończenia postępowania w tej materii (zob. u. SN z dnia 21 października 2003 roku, I KZP 31/03, OSNKW 11/03 poz. 95; postanowienie SN z dnia 4.12.2006 r., WZ 50/06; postanowienie SA w Krakowie z dnia 25.01.2007 r., II Akz 33/07).

Nie bez znaczenia w tym zakresie jest i to, że we wniesionym zażaleniu obrońcy oskarżonego nie zostały podniesione inne i nowe zarzuty, które nie byłyby już przedmiotem rozważań i ich oceny przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 marca 2023 r.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. ał