Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept cassation for fine-only criminal conviction under Art. 523 k.p.k.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's appeal against the District Court's refusal to accept a cassation appeal filed by the convicted party. The defense argued that the refusal was erroneous because the defendant was convicted of a fiscal offense punishable only by a fine, yet the District Court held that such cases do not permit cassation appeals. The court ruled that Article 523 § 2 of the Code of Criminal Procedure establishes a general rule allowing cassation only for convictions involving imprisonment, thereby validating the District Court's decision to reject the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 1, § 2 k.p.k.; Cassation appeals for fiscal offenses punishable only by fines are inadmissible as the general rule requires imprisonment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KZ 2/24 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 31 stycznia 2024 r., w sprawie z zażalenia obrońcy skazanego K. C. na zarządzenie Przewodniczącego IX Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. akt IX WKK 64/23, odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2023 r., sygn. akt IX Ka 1376/22, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2023 r., sygn. akt IX Ka 1376/22, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 6 czerwca 2022 r., sygn. akt VIII K 323/19, na mocy którego K.C. został uznany za winnego popełnienia czynu zakwalifikowanego z art. 56 § 2 k.k.s. i skazany na karę grzywny w wysokości 10 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych. W dniu 5 grudnia 2023 r. do Sądu Okręgowego w Warszawie wpłynęła kasacja obrońcy skazanego od wyroku Sądu odwoławczego, który podniósł zarzuty rażącego naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. art. 5 § 2 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 42 ust. 3 Konstytucji RP.
Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. akt IX WKK 64/23, Przewodniczący IX Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie odmówił przyjęcia kasacji stwierdzając, że podniesione w niej zarzuty nie dotyczą okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., albowiem wobec skazania K. C. na karę grzywny, strona tylko w tym zakresie może podnosić zarzuty kasacyjne.Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł obrońca skazanego, który zarzucił błędne uznanie, że w przypadku skazania na karę grzywny za przestępstwo skarbowe zarzut rażącego naruszenia prawa art. 5 § 2 k.p.k. i art. 42 ust. 3 Konstytucji RP nie może stanowić pozytywnej przesłanki złożenia kasacji na korzyść oskarżonego.
Skarżący wniósł o zmianę zarządzenia i nadanie biegu sprawie. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a wskazana w nim argumentacja jest ewidentnie wadliwa, w świetle niebudzącego wątpliwości brzmienia art. 523 k.p.k. Obrońca skazanego zdaje się bowiem nie dostrzegać (co jawi się jako rażące, biorąc pod uwagę jego status – pełnomocnika profesjonalnego strony), że treść normatywna przepisu art. 523 § 1 k.p.k., wskazującego na podstawy kasacji, jest uzupełniana przez art. 523 § 2 k.p.k., który jako zasadę ustanawia warunek, zgodnie z którym kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Odstępstwo od tej zasady dotyczy jedynie podmiotów szczególnych, wskazanych w art. 521 k.p.k. oraz sytuacji, w której podnosi się wystąpienie uchybień, wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). Przewodniczący IX Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie, nie stwierdzając podniesienia przez obrońcę skazanego jednej z okoliczności, która mogłaby stanowić tzw. bezwzględną podstawę odwoławczą, zasadnie więc odmówił przyjęcia kasacji w tej sprawie, w której nie orzeczono wobec skazanego bezwzględnej kary pozbawienia wolności.Z tych względów, nie stwierdzając okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [PGW] [ał]