Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 11/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for missing deadline due to lack of independent cause and no proof of inability to verify via counsel.

Numero d'incarto II KZ 11/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the refusal to grant a reasoned judgment due to a missed deadline. The appellant argued that lack of notification and health issues prevented timely action, but failed to prove these were independent of his will. The court ruled that the defense counsel's presence meant the appellant could have verified the deadline, negating the claim of independent cause required for extension.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 126 § 1 k.p.k.; The court may restore a missed procedural deadline only if the failure resulted from causes independent of the party, which must be proven by the party or their counsel.

Parole chiave

Generato dall'IA
missed procedural deadline independent cause requirement defense counsel verification reasoned judgment refusal criminal procedure appeal time limit restoration lack of notification defense restituzione del termine scaduto

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 126 § 1 k.p.k.
okazało się niezasadne.Stosownie do dyspozycji przepisu art. 126 § 1 k.p.k. o przywrócenie przekroczonego terminu zawitego można ubiegać się w sytuacji, gdy jego niedotrzymanie nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony procesowej.
art. 126 § 1 k.p.k
okazało się niezasadne.Stosownie do dyspozycji przepisu art. 126 § 1 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KZ 11/20 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie M. O., oskarżonego o czyn z art. 178a § 1 i 4 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 marca 2020 r., zażalenia oskarżonego na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. z dnia 31 stycznia 2020 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku oskarżonego o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 17 stycznia 2020 r., sygn. akt V Ka (…) p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 31 stycznia 2020 r., Przewodniczący V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. odmówił przyjęcia wniosku oskarżonego M. O. o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 17 stycznia 2020 r., sygn. akt V Ka (…) – z uwagi na złożenie przedmiotowego wniosku po upływie terminu zawitego.Obecnie, oskarżony M. O. zaskarżył powyższe zarządzenie zażaleniem, w którym zarzucił, że nie został należycie poinformowany o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, wobec czego pozostawał w przekonaniu, że przedmiotowy wniosek może złożyć w ciągu 14 dni.

Jego nieobecność na rozprawie apelacyjnej wynikała natomiast ze stanu zdrowia ograniczającego możliwość chodzenia. Jednocześnie, skarżący w zażaleniu zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie osk. M. O. okazało się niezasadne.Stosownie do dyspozycji przepisu art. 126 § 1 k.p.k. o przywrócenie przekroczonego terminu zawitego można ubiegać się w sytuacji, gdy jego niedotrzymanie nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony procesowej.

W tym celu, w ciągu 7 dni od daty ustania przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu należy złożyć wniosek (do organu, przed którym należało dokonać czynności) o przywrócenie terminu zawitego. W tej sprawie oskarżony takiego wniosku nie złożył do Sądu Okręgowego w P. i nie wykazał, że brak zachowania terminu wynikał z okoliczności od niego niezależnych. Nie zostało też wykazane, aby problemy zdrowotne stanęły na przeszkodzie realizacji uprawnień oskarżonego w drodze korespondencyjnej.Natomiast, w realiach tej sprawy, nie może być skuteczna argumentacja odwołująca się do braku poinformowania oskarżonego M.

O. o terminie i zasadach ubiegania się o doręczenie odpisu wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem.Nie ulega wprawdzie wątpliwości, że osk. M. O. nie był na rozprawie odwoławczej (o terminie której był prawidłowo poinformowany) ani na ogłoszeniu wyroku w jego sprawie przez Sąd Okręgowy w P. Nie udokumentował jednak w żaden sposób, że to przeszkody nie dające się usunąć uniemożliwiły mu jego udział w czynnościach postępowania odwoławczego, jak również uzyskanie stosownych pouczeń, a także nie wykazał, iż nie miał możliwości uzyskania stosownej informacji w Sądzie już po ogłoszeniu wyroku.Odnotować trzeba na koniec, że osk.

M. O. w toku procesu w tej sprawie był reprezentowany przez obrońcę z urzędu, który uczestniczył w rozprawie apelacyjnej i nie było żadnych przeszkód, aby przy jego pomocy zweryfikować wiedzę oskarżonego na temat terminu obowiązującego przy składaniu wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem.W tych warunkach brak było podstaw do przyjęcia, że niezachowanie terminu do dokonania czynności procesowej nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby uprawnionej do jej dokonania.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.