Supreme Court dismisses appeal against cassation ruling requiring full retrial due to unverified witness statements and disputed recording authenticity.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's appeal against the Regional Court's decision to overturn the first-instance acquittal and remand the case for a full retrial. The defense argued that the appellate court erred by ordering a complete new trial when all evidence had already been presented in the first instance. The court rejected this, finding that the appellate court correctly identified a need for a new trial because the first-instance judgment failed to properly verify witness statements and the authenticity of a disputed recording.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 539a § 3 k.p.k.; Art. 437 § 2 k.p.k.: A cassation appeal against a second-instance judgment overturning a first-instance verdict and remanding the case is admissible only if the second-instance court acted based on the grounds specified in Art. 539a § 3 k.p.k., and the remand was necessary to correct the first-instance court's failure to verify essential evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KS 18/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 października 2022 r., w sprawie A. W.oskarżonej o czyn z art. 212 § 1 k.k. skargi obrońcy oskarżonej na wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 maja 2022 r., sygn. akt X Ka 305/22 uchylający wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt VIII K 18/19 na podstawie art. 539e §2 k.p.k. postanowił:
1) oddalić skargę, 2 )kosztami postępowania skargowego obciążyć oskarżoną. UZASADNIENIEA. W. została oskarżona o to, że dniu 19 kwietnia 2018 roku w W., działając jako członek zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. […] na corocznym zebraniu ww. Wspólnoty Mieszkaniowej użyła względem W. S. słów powszechnie uznanych za obelżywe, tj. nazwała go „szkodnikiem społecznym” oraz sugerowała i twierdziła, że jest w jakiś sposób powiązany z aparatem bezpieczeństwa PRL oraz zarzuciła mu dokonanie czynów niekorespondujących z rzeczywistością, tj. inwigilację nieokreślonej osoby, donosicielstwo do Straży Miejskiej, zamontowanie kamery i szykanowanie i nagrywanie ludzi, tj. o czyn z art. 212 § 1 k.k. w zb. z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt VIII K 18/19 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa uniewinnił oskarżoną A.
W. od popełnienia zarzuconego jej czynu. Na skutek apelacji oskarżyciela posiłkowego od ww. wyroku, wyrokiem z dnia 16 maja 2022 r., sygn. akt X Ka 305/22 Sąd Okręgowy w Warszawie uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Mokotowa do ponownego rozpoznania. Skargę od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonej zarzucając rozstrzygnięciu rażące naruszenie prawa procesowego, a mianowicie artykułu 437 § 2 k.p.k., polegające na uchyleniu zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie, VIII Wydziału Karnego z dnia 26 stycznia 2022 roku, w sprawie o sygn. akt:
VIII K 18/19 i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania ze względu na stwierdzenie konieczności ponownego przeprowadzenia przewodu sądowego w całości, podczas gdy w realiach sprawy taka przesłanka przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie zachodzi ze względu na przeprowadzenie przez Sąd I Instancji wszystkich dowodów zgłoszonych przez strony postępowania przed Sądem I Instancji, jak również mających znaczenie dla rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy i brak powodów, dla których wymagałyby one powtórnego przeprowadzenia w sprawie.
Podkreślić bowiem trzeba, iż konieczność powtórzenia wszystkich dowodów w sprawie niniejszej wynika, zdaniem Sądu Okręgowego w Warszawie, z faktu dopuszczenia przez Sąd Okręgowy w Warszawie, X Wydział Karny-Odwoławczy dowodu z rzekomego nagrania, które to rzekome nagranie nie może stanowić dowodu w sprawie niniejszej, a nadto nie wpływa na konieczność przeprowadzenia ponownie wszystkich dowodów przeprowadzonych przez Sąd I Instancji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga jest niezasadna, w związku z czym podlega oddaleniu.Zgodnie z art. 539a § 3 k.p.k. skarga od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art. 437 k.p.k. lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k.
Toczące się przed Sądem Najwyższym postępowanie wywołane wniesieniem skargi ma na celu jedynie stwierdzenie, czy uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, sąd odwoławczy kierował się podstawami wydania wyroku kasatoryjnego wskazanymi w art. 539a § 3 k.p.k. oraz czy takie rozstrzygnięcie było w konkretnej sprawie konieczne. W ocenie Sądu Najwyższego, skarżący w żaden sposób nie wykazał trafności podniesionego zarzutu naruszenia przez sąd odwoławczy przepisu art. 437 § 2 k.p.k.
Analiza pisemnych motywów orzeczenia Sądu odwoławczego pozwoliła poczynić ustalenia stojące w zdecydowanej opozycji do stanowiska zawartego w skardze obrońcy oskarżonej. W przedmiotowej sprawie wydanie wyroku kasatoryjnego nastąpiło z przyczyn określonych w art. 437 § 2 zd. drugie k.p.k. z wyraźnym wskazaniem, że zachodziła konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości. Sąd odwoławczy odniósł się do błędów w rozumowaniu i ocenie dowodów dokonanych przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa. Jak wynika z zaskarżonego skargą wyroku, Sąd Okręgowy uzasadniając swoją decyzję wskazał, że dowolność dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny wynika głównie z tego powodu, że nie obejmuje ona wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów, przeprowadzone postępowanie dowodowe nie doprowadziło do weryfikacji wyjaśnień oskarżonej, zeznań świadków i oskarżyciela prywatnego.
Z uwagi na powyższe, Sąd I instancji nie mógł dojść do wniosków umożliwiających poczynienie właściwych ustaleń faktycznych. Podkreślić należy, że Sąd odwoławczy uzupełnił materiał dowodowy w toku rozprawy apelacyjnej i po jego ocenie, jak i ocenie pozostałego materiału dowodowego, doszedł do wniosku, że powyższy brak należytej weryfikacji składnych w sprawie zeznań i wyjaśnień, w kontekście treści nagrania ujawnionego w toku rozprawy apelacyjnej, szczególnie mając na uwadze, że autentyczność nagrania jest kwestionowana przez obrońcę oskarżonej, skutkuje koniecznością przeprowadzenia na nowo przewodu w całości.
W konsekwencji uznać należało, że nie doszło do obrazy powołanych w skardze przepisów, wobec czego - nie znajdując również podstaw do orzekania poza granicami skargi - Sąd Najwyższy orzekł o jej oddaleniu (art. 539e § 2 k.p.k.).[as]