Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 82/21 Generato dall'IA

Supreme Court transfers appeal case to another court due to perceived lack of judicial objectivity.

Numero d'incarto II KO 82/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer the case to another court of equal jurisdiction. The Regional Court argued that the defendant's repeated appeals and the prosecutor's proximity to the court created a public perception of bias, violating the requirement for objective adjudication. The Supreme Court agreed, noting that the specific circumstances involving the prosecutor serving the same small unit as the judge justified the transfer to ensure impartiality.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 4 k.p.k.: The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction when specific circumstances, such as the prosecutor serving the same unit as the judge, create a reasonable perception of lack of objectivity, thereby safeguarding the good of the administration of justice.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction good of administration of justice lack of judicial objectivity prosecutor proximity perceived bias art 37 k.p.k. administrative justice difetto di legittimazione del ministero pubblico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zawartego w postanowieniu z dnia 14 września 2021 r., II Kp (…), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosek uwzględnić i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T..
art. 4 k.p.k.
w sprawie II Kp (…) są podejmowane w warunkach pełnego obiektywizmu, jak wymaga tego art. 4 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
art. 37 k.p.k
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zawartego w postanowieniu z dnia 14 września 2021 r., II Kp (…), na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 231 § 1 k.k
o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., którego miał dopuścić się prokurator Prokuratury Rejonowej w Ł., w sprawie o sygn.
art. 4 k.p.k
w sprawie II Kp (…) są podejmowane w warunkach pełnego obiektywizmu, jak wymaga tego art. 4 k.p.k.
art. 12 § 1 k.k
z art. 12 § 1 k.k.) i postanowieniem z dnia 22 lipca 2021 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2007 r., II KO 36/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2007 r., II KO 36/07, SIP «Lex» nr 282245).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2006 r., II KO 27/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 2021 r., II KO 55/21
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 82/21 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w sprawie zażalenia A. M. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 17 marca 2021 r., sygn. PR Ds. (…), o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2021 r., wniosku Sądu Rejonowego w Ł. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zawartego w postanowieniu z dnia 14 września 2021 r., II Kp (…), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosek uwzględnić i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T..

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 14 września 2021 r. Sąd Rejonowy w Ł. wystąpił w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sprawa dotyczy zażalenia na postanowienie Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 17 marca 2021 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., którego miał dopuścić się prokurator Prokuratury Rejonowej w Ł., w sprawie o sygn. PR Ds. (…). Uzasadniając potrzebę przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu Sąd Rejonowy w Ł. stwierdził, że okoliczności występujące w niniejszej sprawie, a polegające na rosnącym niezadowoleniu skarżącego A.

M. i przekonaniu o braku obiektywizmu sędziów Sądu Rejonowego w Ł., wynikającym z wydawania przez tych sędziów kolejnych decyzji (niezgodnych z wolą skarżącego) w kilkudziesięciu sprawach, które w 2021 r. wpłynęły do wnioskującego sądu na skutek zażaleń A. M. na liczne decyzje o odmowie wszczęcia śledztwa lub jego umorzeniu czy składaniu przez A. M. szeregu pism i wniosków (np. o wyłączenie sędziów Sądu Rejonowego w Ł. od rozpoznawania spraw, w których występuje w charakterze oskarżonego), mogą spowodować w odbiorze nie tylko A.

M., ale również w odbiorze społecznym —choćby nieuzasadnioną nawet — wątpliwość co do tego, że decyzje procesowe Sądu Rejonowego w Ł. w sprawie II Kp (…) są podejmowane w warunkach pełnego obiektywizmu, jak wymaga tego art. 4 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Inicjatywa Sądu Rejonowego w Ł. zasługiwała na uwzględnienie i sprawę należało przekazać do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Tytułem uwagi o charakterze wstępnym należy przypomnieć, że judykatura Sądu Najwyższego stoi na stanowisku, że zastosowanie art. 37 k.p.k. uzasadniają takie konkretne sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie - chociażby mylne - o braku warunków do rozpoznania w danym sądzie sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2007 r., II KO 36/07, SIP «Lex» nr 282245).

W podobnym duchu, choć w nieco inny sposób, wypowiedziała się najwyższa instancja sądowa choćby w postanowieniach Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995 nr 9-10, poz. 68, str. 83; z dnia 17 maja 2006 r., II KO 27/06, SIP «Lex» nr 186944). Każdorazowo wniosek o zwrócenie się do Sądu Najwyższego o przekazanie danej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k. należy potraktować indywidualnie, a decyzja podjęta przez najwyższą instancję sądową o przekazaniu sprawy, wynikająca z potrzeby uniknięcia uszczerbku dla dobra wymiaru sprawiedliwości, musi zważać na własny układ w danej sprawie.

To właśnie konkretne okoliczności sprawy determinują potrzebę ewentualnego odstąpienia do zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy. Sąd Najwyższy przyjmował w niektórych układach faktycznych, że zastosowanie właściwości delegacyjnej uzasadnia sytuacja, w której Niniejsza sprawa jest jedną z wielu spraw toczących się przed Sądem Rejonowym w Ł., zarówno w wyniku składanych przez A. M. zażaleń na decyzje prokuratury w roli skarżącego jak i z jego udziałem w charakterze oskarżonego. Jak wskazuje sąd wnioskujący, w samym 2021 roku do Sądu Rejonowego w Ł. wpłynęło kilkadziesiąt spraw zainicjowanych przez A.

M. na skutek składanych przez niego zażaleń na decyzje o odmowie wszczęcia lub jego umorzeniu przez prokuratora. Konieczność rozpoznania przez sąd właściwy miejscowo środka zapobiegawczego na postępowanie w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa co do czynu zabronionego, którego miał się dopuścić prokurator pracujący w małej jednostce prokuratury powszechnej, która „obsługuje” na bieżąco małą jednostkę sądową (prokurator Prokuratury Rejonowej w Ł.—Sąd Rejonowy w Ł.) stanowi okoliczność, która może osłabiać zaufanie do bezstronności sądu właściwego do rozpoznania sprawy, nie tylko w oczach samego zainteresowanego, tj.

A. M.., ale również w odbiorze społecznym, co uzasadnia przekazanie jej innemu sądowi równorzędnemu do rozpoznania. Na marginesie należy odnotować, że Sąd Najwyższy rozstrzygał już w bardzo podobnej sprawie (wnioskodawcą był Sąd Rejonowy w Ł., który miał rozpoznawać zażalenie A. M. na postanowienie prokuratury o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków lub przekroczenia uprawnień przez prokuratorów Prokuratury Rejonowej w Ł., tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.) i postanowieniem z dnia 22 lipca 2021 r. (sygn.

II KO 55/21) zdecydował o jej przekazaniu do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Przekazanie niniejszej sprawy w związku z kolejnym wnioskiem Sądu Rejonowego w Ł., opartym na podobnych przesłankach i podobnym stanie faktycznym — niezależnie do tego, że przemawia za nim wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości — harmonizuje więc z potrzebą respektowania wymogów wynikających z postulatu jednolitości orzecznictwa. Jako właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy należało wskazać na — nieodległy względem Sądu właściwego — Sąd Rejonowy w T..

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.