Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 74/13 Generato dall'IA

Supreme Court rejects transfer request due to premature application of recusal provisions before statutory disqualifications occur.

Numero d'incarto II KO 74/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer a criminal case involving 20 defendants to another court of equal jurisdiction. The Regional Court argued that judges in the criminal division should be disqualified, necessitating a transfer to the civil division to ensure impartiality. The Supreme Court ruled that such a transfer under Article 37 of the Code of Criminal Procedure is an exceptional measure that cannot be applied prematurely before all judges are legally disqualified under Article 42.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 4 k.p.k. The transfer of a case to another court of equal jurisdiction under Article 37 of the Code of Criminal Procedure is an exceptional measure that cannot be applied prematurely before all judges are legally disqualified under Article 42.

Parole chiave

Generato dall'IA
Code of Criminal Procedure transfer of proceedings recusal of judges exceptional measure impartiality of court premature application equal jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
57a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 30 października 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w W., z dnia 7 października 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.
Art. 41 § 1 k.p.k.
Rzecz jednak w tym, że tylko niektórzy sędziowie tego Sądu orzekający w pionie karnym złożyli żądanie wyłączenia z przyczyn wskazanych w art. 41 § 1 k.p.k. W związku z tym trzeba stwierdzić, że w sytuacji, gdy podstawę wyłączenia sędziego stanowi art.
Art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k.
powinien złożyć żądanie wyłączenie od udziału w tej sprawie, chyba że sędzia podlega wyłączeniu z mocy prawa (art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k.).
Art. 42 § 4 k.p.k.
Dopiero gdyby na podstawie art. 42 § 4 k.p.k. od rozpoznania tej sprawy zostali wyłączeni sędziowie orzekający w pionie karnym, to zachodziłaby konieczność jej rozpoznania przez sędziów orzekających w innych wydziałach.
art. 254 § 1 k.k
i in., oskarżonych z art. 254 § 1 k.k.
art. 37 k.p.k
57a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 30 października 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w W., z dnia 7 października 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
Rzecz jednak w tym, że tylko niektórzy sędziowie tego Sądu orzekający w pionie karnym złożyli żądanie wyłączenia z przyczyn wskazanych w art. 41 § 1 k.p.k.
art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k
powinien złożyć żądanie wyłączenie od udziału w tej sprawie, chyba że sędzia podlega wyłączeniu z mocy prawa (art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k.).
art. 42 § 4 k.p.k
Dopiero gdyby na podstawie art. 42 § 4 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 74/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący)‎SSN Jerzy Grubba‎SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) po rozpoznaniu w sprawie K. S. i in., oskarżonych z art. 254 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 30 października 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w W., z dnia 7 października 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 października 2013 r., Sąd Rejonowy w W. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy K. S. i innych (łącznie 20 oskarżonych) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wobec spełnienia przesłanek do wyłączenia sędziów orzekających w pionie karnym Sądu Rejonowego w W. 10 spraw dotyczących tożsamego przedmiotowo zdarzenia z dnia 2 września 2008 roku pozostało bez wyznaczonego sędziego referenta i w tej sytuacji w sprawach tych musieliby orzekać sędziowie z pionu cywilnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego o przekazanie przedmiotowej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w obecnym układzie procesowym nie może zostać uwzględniony.Zważyć bowiem należy, że instytucja z art. 37 k.p.k. stanowi istotne odstępstwo od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu i jako zupełnie wyjątkowa nie może być nadużywana, a także nie podlega wykładni rozszerzającej. Sąd Rejonowy w W. przyczynę zagrożenia dobra wymiaru sprawiedliwości upatruje w braku doświadczenia sędziów orzekających w pionie cywilnym w „rozpoznawaniu spraw tego typu”.

Rzecz jednak w tym, że tylko niektórzy sędziowie tego Sądu orzekający w pionie karnym złożyli żądanie wyłączenia z przyczyn wskazanych w art. 41 § 1 k.p.k. W związku z tym trzeba stwierdzić, że w sytuacji, gdy podstawę wyłączenia sędziego stanowi art. 41 § 1 k.p.k. – z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu wniosku o przekazanie – to w takim układzie procesowym każdy z 32 sędziów orzekających w pionie karnym Sądu Rejonowego w W. powinien złożyć żądanie wyłączenie od udziału w tej sprawie, chyba że sędzia podlega wyłączeniu z mocy prawa (art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k.).

Dopiero gdyby na podstawie art. 42 § 4 k.p.k. od rozpoznania tej sprawy zostali wyłączeni sędziowie orzekający w pionie karnym, to zachodziłaby konieczność jej rozpoznania przez sędziów orzekających w innych wydziałach. Wtedy mogą stać się aktualne argumenty przedstawione przez Sąd występujący z niniejszym wnioskiem co do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Jednak obecny stan procesowy wyłączenia sędziów z pionu karnego od orzekania w tej sprawie czyni przedwczesnym rozważenia na temat zastosowania art. 37 k.p.k.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.