Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 72/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses request to transfer criminal case due to lack of concrete impartiality concerns.

Numero d'incarto II KO 72/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer a criminal case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The Regional Court argued that a witness, who was a former prosecutor with local ties, might influence the proceedings, raising doubts about the court's impartiality. The Supreme Court held that such abstract fears are insufficient without concrete evidence of bias, noting that the witness's role does not automatically compromise judicial independence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.: The transfer of a criminal case to another court is not justified by abstract doubts about impartiality but requires real circumstances demonstrating a concrete risk to the fairness of the proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of criminal case impartiality of court Article 37 Code of Criminal Procedure prosecutor as witness duty of impartiality ammissione del pubblico ministero pubblicità della procedura questioni di giurisdizione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
akt II K (…), na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.
art. 41 § 1 k.p.k.
art. 37 k.p.k
akt II K (…), na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 72/19 POSTANOWIENIE Dnia 13 sierpnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie R. B. , oskarżonego z art. 56 § 1 i 2 k.k.s. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 13 sierpnia 2019 r.,‎wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. ‎z dnia 24 lipca 2019 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy R. B. innemu sądowi równorzędnemu podnosząc, że świadkiem w sprawie jest S. E. wieloletni prokurator Prokuratury Rejonowej w K. (obecnie zawieszony w czynnościach), a z treści aktu oskarżenia wynika, że ustalenia czynione w niniejszej sprawie będą miały wpływ na sytuację prawną ww. świadka, który należał do osób zarządzających klubem koszykarskim w K.. Łączenie przez niego tych funkcji jest przedmiotem dużego zainteresowania opinii publicznej. Fakt znajomości sędziów Sądu właściwego ze świadkiem, z którym utrzymywali wieloletnie kontakty na gruncie zawodowym, może budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.Wniosek powyższy nie jest zasadny.

Słusznie dostrzegł Sąd właściwy, że kryterium dobra wymiaru sprawiedliwości, jako przesłanka przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. zostanie spełnione wówczas, gdy istnieje obawa o bezstronność Sądu właściwego. Nie może mieć ona jednak wymiaru abstrakcyjnego, lecz uzasadniać ją muszą realne okoliczności. Powołując się na stanowisko doktryny Sąd Rejonowy w K. wskazał, że sytuacja taka wystąpi, gdy prokurator z okręgu objętego właściwością sądu będzie stroną, a zatem podmiotem mającym ponieść odpowiedzialność karną lub pokrzywdzonym przestępstwem będącym przedmiotem postępowania, a nadto wykazane zostanie, że z sędziami sądu właściwego łączą go takiego rodzaju relacje, że mogłyby powodować uzasadnioną obawę co do ich bezstronności.Powyższe nie znajduje jednak przełożenia na realia niniejszej sprawy, w której prokurator występuje w roli świadka i nawet gdyby z powodów wskazanych przez Sąd zainteresowany był wynikiem postępowania, nie można tego rodzaju okoliczności utożsamiać z podstawami do zastosowania art. 37 k.p.k.

Trudno uznać, aby sama znajomość prokuratora na gruncie zawodowym automatycznie miała za tym przemawiać czy też fakt, że sprawa znajduje wydźwięk w lokalnej społeczności. Przekazanie sprawy z trybie art. 37 k.p.k. nie może być również substytutem nieuwzględnienia wniosków o wyłączenie sędziów (art. 41 § 1 k.p.k.).Reasumując, Sąd właściwy nie wykazał dostatecznych podstaw do uznania, że pozostawienie sprawy w jego gestii sprzeciwia się dobru wymiaru sprawiedliwości, które wymaga, by przedmiotowa instytucja nie była nadużywana, co wówczas dopiero mogłoby podważać zaufanie do niezależności sądów i niezawiłości sędziów.