Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 63/12 Generato dall'IA

Supreme Court rejects transfer of appeal case regarding judge misconduct due to lack of objective impossibility.

Numero d'incarto II KO 63/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the request to transfer the appeal case to another court of equal jurisdiction. The lower court sought transfer because the prosecutor's decision concerned a judge from the civil division of the requesting court. The Supreme Court ruled that the existence of other judges in the same court does not create a real obstacle to objective adjudication, making the transfer unwise and potentially damaging judicial authority.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Transfer of proceedings is permitted only when real circumstances objectively prevent fair trial in the current court; mere involvement of one judge does not justify transfer.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of proceedings objective impossibility judicial impartiality court jurisdiction procedural transfer

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy nie podlega interpretacji rozszerzającej.
art. 37 k.p
‎z dnia 30 października 2012 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k p o s t a n o w i ł : nie uwzględnić wniosku.
art. 37 k.p.k
‎z dnia 30 października 2012 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k p o s t a n o w i ł : nie uwzględnić wniosku.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KO 24/99
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1999 r., IV KO 24/99, nie publ.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 63/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Eugeniusz Wildowicz‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) w sprawie zażalenia A. W. na postanowienie Prokuratury Rejonowej z dnia 17 maja 2012r. o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 12 grudnia 2012 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w P. ‎z dnia 30 października 2012 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k p o s t a n o w i ł : nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w P. zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania sprawy zażalenia A. W., na postanowienie Prokuratury Rejonowej dnia 17 maja 2012 r. o odmowie wszczęcia śledztwa, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na to, że postanowienie prokuratorskie odnosi się do zarzutu niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień przez sędziego Sądu Rejonowego w P. I Wydział Cywilny w sprawie, która toczyła się przed tym sądem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy nie podlega interpretacji rozszerzającej.

Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1999 r., IV KO 24/99, nie publ.). Okoliczność, że zaskarżone postanowienie prokuratorskie odnosi się do czynności podejmowanych przez jednego z sędziów Sądu Rejonowego w P. Wydziału I Cywilnego, w sytuacji gdy w sądzie tym orzeka wielu innych sędziów, nie stwarza przekonania o braku warunków dla obiektywnego rozpoznania sprawy przez Sąd składający wniosek.

W tych okolicznościach przekazywanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości innemu sądowi równorzędnemu jest niecelowe. Wcale bowiem nie służy wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sędziów, lecz przeciwnie, może budować przekonanie o łatwości manipulowania ustawową właściwością sądów lub niemożności wywiązywania się sądów ze swoich powinności i uleganiu przez sędziów pozaprocesowym wpływom, co w konsekwencji może podważać w istotnym stopniu autorytet wymiaru sprawiedliwości.Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.