Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 55/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request for murder conviction based on unproven future forensic discovery.

Numero d'incarto II KO 55/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendant's request to retry the criminal proceedings for four murders committed between 1999 and 2001. The defense argued that new magnetic tape recordings might reveal Pavulon traces in the victims' remains, potentially leading to acquittal. The court ruled that such a discovery would not alter the outcome because the original medical expert opinions were authoritative, and even detecting Pavulon would only confirm the prosecution's theory of death by overdose.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 § 1 pkt 2 lit. a) k.p.k.; Art. 547 § 1 k.p.k.; A request for retrial based on new evidence must demonstrate a high probability of a radically different verdict, not merely raise doubts about past findings.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal retrial request new evidence standard forensic discovery limitation medical expert opinion Pavulon overdose theory Supreme Court dismissal procedural law Poland assunzione di prove a titolo cautelare

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 540 § 1 pkt 2 lit. a) k.p.k.
Powołując się na podstawę określoną w art. 540 § 1 pkt 2 lit.
Art. 547 § 1 k.p.k.
Art. 639 zd. 2 k.p.k.
547 § 1 k.p.k.), a kosztami postępowania wznowieniowego obciążył skazanego (art. 639 zd. 2 k.p.k.).as
art. 148 § 2 pkt 3 k.k
‎skazanego z art. 148 § 2 pkt 3 k.k.
art. 547 § 1 k.p.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 55/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)‎SSN Andrzej Ryński w sprawie A.N. ‎skazanego z art. 148 § 2 pkt 3 k.k. i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 18 października 2017 r.,‎wniosku obrońcy o wznowienie postępowania karnego‎zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Ł. ‎z dnia 19 stycznia 2007 r., sygn. akt IV K (…), 1) oddala wniosek;

2) obciąża skazanego kosztami postępowania wznowieniowego w kwocie 20 zł. UZASADNIENIEWniosek o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z 9 czerwca 2008 r., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z 19 stycznia 2007 r. skazujący A.N. na karę łączną dożywotniego pozbawienia wolności m.in. za dokonanie w latach 1999 – 2001 czterech zabójstw z art. 148 § 2 pkt 3 k.k., złożył obrońca skazanego. Powołując się na podstawę określoną w art. 540 § 1 pkt 2 lit.

a) k.p.k. i stwierdzając, że w toku procesu nieprzeprowadzono dowodu z zalegających w aktach sprawy zapisów magnetowidowych filmu stacji telewizyjnej D.–„A.”, wniósł o wznowienie postępowania i wydanie orzeczenia kasatoryjnego.Prokurator Prokuratury Krajowej zażądał oddalenia wniosku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o wznowienie postępowania karnego nie zasługiwał na uwzględnienie. Jego bezzasadność – i to oczywistą – wykazał w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a zarazem zwięzły, prokurator Prokuratury Krajowej.

W swoim pisemnym stanowisku trafnie przypomniał, że wniosek o wznowienie oparty o przesłankę de novis, aby przynieść oczekiwany przez skarżącego skutek, musi wskazywać z wysokim prawdopodobieństwem, że po wzruszeniu zaskarżonego wyroku zapadnie orzeczenie radykalnie odmienne od orzeczenie poprzedniego. Nie chodzi tu zatem jedynie o przedstawienie wątpliwości co do wcześniejszych ustaleń faktycznych, ale o graniczącą z pewnością perspektywę korzystnego rozstrzygnięcia w ramach ponownego rozpoznania kwestii winy.Przypuszczenie skarżącego o tym, że zapisy magnetowidowe zawierają treści wskazujące na istnienie technik laboratoryjnych umożliwiających wykrycie w ludzkich zwłokach śladów substancji Pavulon po kilku latach od zgonu, co może doprowadzić w przyszłości do uniewinnienia skazanego, wymagało zdecydowanie krytycznej oceny.

Podkreślić trzeba, że ekspertyzy medyczne, określające mechanizm prowadzący do śmierci ofiar, sporządzone zostały przez biegłych cieszących się dużym autorytetem i nie były w toku procesu kwestionowane, również w postępowaniu kasacyjnym. Silnie wypada zaakcentować, że ustalenie o zaaplikowaniu ofiarom Pavulonu poczynione zostało nie tyle na podstawie opinii medycznych, które nie zawierały kategorycznych stwierdzeń w tej mierze, co na innych dowodach w pełni uznanych za wiarygodne. Celnie zauważył prokurator, że nawet ewentualne pojawienie się metody badawczej umożlwiającej wykrycie Pavulonu w zwłokach ludzkich po upływie kilku lat nie mogłoby doprowadzić do unicestwienia prawomocnych skazań A.N. za zabójstwa.

Po pierwsze dlatego, że żadna z metod nie wykazała obecności wymienionego leku w szczątkach ofiar, a po wtóre – co zresztą istotniejsze – że hipotetyczne jego wykrycie w organach zmarłych potwierdziłoby tezę oskarżenia i przyjęte w wyroku skazującym ustalenia. Siłą rzeczy żadne nowe opinie medyczne, które musiałaby zresztą łączyć się z ekshumacjami, nie byłyby w stanie wpłynąć na wynik sprawy, a więc na podważenie ustaleń o podaniu ofiarom Pavulonu, tym bardziej że od zgonów ofiar upłynęło już kilkanaście lat.Dlatego Sąd Najwyższy oddalił wniosek (art. 547 § 1 k.p.k.), a kosztami postępowania wznowieniowego obciążył skazanego (art. 639 zd. 2 k.p.k.).as