Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 234/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses extraordinary appeal for executive proceedings due to improper court composition claim.

Numero d'incarto II KO 234/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the extraordinary appeal filed by the convicted person A.O. regarding the denial of conditional early release. The applicant argued that the Court of Appeal was improperly composed, citing a judge appointed through flawed procedures who allegedly lacked impartiality. The court ruled that the appeal was inadmissible because the contested decision was a non-concluding order, not a final judgment subject to extraordinary review for procedural defects.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 1, 2 k.p.k.; Art. 540 § 1 k.p.k.; Art. 161 § 3, 4 k.k.w. - An extraordinary appeal based on improper court composition is inadmissible if the contested decision is a non-concluding order that does not definitively end the proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary appeal improper court composition conditional early release non-concluding order executive proceedings ricongiungimento familiare differito successo d'integrazione revoca della liberazione condizionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 1, 2 k.p.k.
Art. 540 § 1 k.p.k.
wówczas, gdy zakończyło się ono wydaniem postanowienia o udzieleniu warunkowego zwolnienia albo o odwołaniu warunkowego zwolnienia, gdyż postanowienia w tym przedmiocie są orzeczeniami, które kończą postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.
Art. 161 § 3, 4 k.k.w.
art. 540 § 1 k.p.k
wówczas, gdy zakończyło się ono wydaniem postanowienia o udzieleniu warunkowego zwolnienia albo o odwołaniu warunkowego zwolnienia, gdyż postanowienia w tym przedmiocie są orzeczeniami, które kończą postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.
art. 24 § 1 k.k
161 § 3 i 4 k.k.w.) postanowienie takie nie zamyka skazanemu drogi do ponownego ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie po upływie określonego czasu od zapadnięcia negatywnego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, ponadto zastosowanie może mieć tryb postępowania przewidziany w art. 24 § 1 k.k.w.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KO 234/25 ZARZĄDZENIE Dnia 21 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu w dniu 21 stycznia 2026 r. w przedmiocie pisma skazanego A.O. zatytułowanego „Wniosek; Skarga nadzwyczajna” z dnia 20 października 2025 r., sygnalizującego potrzebę wznowienia z urzędu postępowania wykonawczego zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2025 r., II AKzw 197/25, utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 20 lutego 2025 r., VIII Kow 3248/24, o odmowie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia, 1. stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w związku sygnalizacją zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady Sądu Apelacyjnego w Warszawie orzekającego w sprawie, 2. pouczyć A.O., że na zarządzenie to nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 20 lutego 2025 r. w sprawie VIII Kow 3248/24, Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie odmówił skazanemu A.O. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności.Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się skazany i wniósł zażalenie. Po jego rozpoznaniu Sądu Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 czerwca 2025 r., II AKzw 197/25, utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy.Pismem datowanym na 20 października 2025 r., zatytułowanym „Wniosek; Skarga nadzwyczajna”, A.O. wystąpił o wznowienie postępowania w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia podnosząc, iż Sąd orzekający był nienależycie obsadzony - w sprawie orzekał sędzia Sądu Apelacyjnego X.Y. powołany w wadliwej procedurze, który nie daje gwarancji bezstronności i niezawisłości wymaganej przepisami Konstytucji RP, Konwencji o Ochronie Praw Człowieka oraz Karty Praw Podstawowych.

Skazany odwołał się w uzasadnieniu do orzecznictwa Sądu Najwyższego wskazując, iż doszło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k., co winno skutkować rozpoznanie jego „wniosku przez Sąd należycie obsadzony”, „uchyleniu wyroku apelacyjnego i cofnięciu sprawy do Sądu Rejonowego”, ponownego rozpoznania sprawy „przez Sąd należycie obsadzony” i „zweryfikowania pozostałej obsady Sądu w obu instancjach w kwestii nienależytej obsady Sądu”. Na wstępie wyjaśnić należy, iż postępowania o warunkowe przedterminowe zwolnienie skazanego z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, prowadzone było w pierwszej instancji przed Sądem Okręgowym Warszawa – Praga w Warszawie, zaś w drugiej – w związku z zażaleniem skazanego – przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie.

Oba orzeczenia zostały wydane w formie postanowień. Poczynione wyjaśnienie wynika z faktu, iż skazany w złożonym w dniu 20 października 2025 r. piśmie wnioskował o „uchyleniu wyroku apelacyjnego i cofnięciu sprawy do Sądu Rejonowego”, co jest nieporozumieniem.Wznowienie postępowania w postępowaniu wykonawczym w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia jest możliwe ale tylko w ograniczonym zakresie, tj. wówczas, gdy zakończyło się ono wydaniem postanowienia o udzieleniu warunkowego zwolnienia albo o odwołaniu warunkowego zwolnienia, gdyż postanowienia w tym przedmiocie są orzeczeniami, które kończą postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.

Takich cech nie posiada postanowienie o odmowie warunkowego przedterminowego zwolnienia, które nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe, o jakim mowa w art. 540 § 1 k.p.k. Zgodnie bowiem z obowiązującymi regulacjami (art. 161 § 3 i 4 k.k.w.) postanowienie takie nie zamyka skazanemu drogi do ponownego ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie po upływie określonego czasu od zapadnięcia negatywnego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, ponadto zastosowanie może mieć tryb postępowania przewidziany w art. 24 § 1 k.k.w. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2015 r., V KO 43/15).

Mając powyższe na uwadze, należało stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w związku z sygnalizacją zaistnienia w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady Sądu Apelacyjnego w Warszawie orzekającego w sprawie II AKzw 197/25, gdyż orzeczenie, którego dotyczy sygnalizacja zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej nie należy do kategorii orzeczeń kończących definitywne postępowanie sądowe.[WB][a.ł] ‎