Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of proven procedural errors and chaotic defense submissions.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defendant's request for a retrial initiated on his own motion, citing the absence of statutory grounds under the Code of Criminal Procedure. The defendant submitted a disorganized petition alleging various procedural flaws, including incorrect case transfers and conflicts with his defense attorney, but failed to substantiate these claims with evidence. The court determined that the defendant did not demonstrate any absolute grounds for appeal as required by law, thereby denying the request for a retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 439 § 1 pkt 4, 10 k.p.k.; The Supreme Court will not initiate a retrial on its own motion unless the defendant provides concrete evidence of absolute grounds for appeal, rejecting vague or unsubstantiated allegations of procedural errors.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KO 229/25 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie L.G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2025 r. kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 9 czerwca 2016 r. (sygn. akt II AKa 105/15), nie stwierdza podstaw do wznowienia postępowania z urzędu.
UZASADNIENIE
W dniu 13 sierpnia 2025 r. (data prezentaty) do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek L.G. (poprzednio P.), o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKa 105/16, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt II K 45/14 (nieprecyzyjnie wnioskodawca opisuje wyrok Sądu Okręgowego jako prawomocny). Wskazał, że powodem wniosku o wznowienie jest art. 439 § 1 pkt 4 i 10 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek skazanego, który w istocie stanowi sygnalizację potrzeby wznowienia postępowania z urzędu z uwagi na zachodzenie bezwzględnych przyczyn odwoławczych, nie jest zasadny. Lektura pism skazanego przekonuje, że są one chaotyczne w treści i formie; przytacza on wiele rzekomych uchybień, do jakich miało dojść w toku postępowania (m.in. błędne przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu). Wspomina o konflikcie z obrońcą, rzekomych „konszachtach obrony z oskarżeniem” oraz działaniu w stanie wyższej konieczności.Nie uprawdopodobnił nawet w najmniejszym stopniu, by miało dojść w sprawie do zachodzenia wskazanych przez wnioskodawcę bezwzględnych uchybień odwoławczych (z których treści kodeksowej nie zdaje sobie chyba sprawy sam skazany).
Nie jest zadaniem Sądu Najwyższego wieloaspektowa analiza z urzędu pod kątem ewentualnego wznowienia każdej sprawy, w jakiej skazani podnosiliby bez jakiegokolwiek uzasadnienia bezwzględne przyczyny odwoławcze.Należało zatem orzec jak w sentencji. [WB][r.g.]