Supreme Court dismisses retrial request regarding judge's nomination due to prior independence test findings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's request for a retrial based on alleged procedural errors in the judge's nomination. The defense argued that the judge's nomination process was flawed and that she faced harassment, requesting new evidence regarding the Judicial Council's conduct and the Minister of Justice's actions. The court rejected these claims by relying on a previous independence test which found no evidence of unfair competition or arbitral decisions, noting the judge's own complaints served to demonstrate her commitment to judicial standards.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 540 § 1 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; A retrial request based on alleged procedural defects in a judge's nomination is inadmissible if a prior independence test has already established the absence of significant violations and the applicant's conduct supports their professional standards.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KO 153/24 POSTANOWIENIE Dnia 8 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)SSN Kazimierz KlugiewiczSSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) w sprawie Ł J. po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2021 r. (sygn. akt II AKa 272/19), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 25 maja 2018 r. (sygn. akt V K 170/10), p o s t a n o w i ł:
1) oddalić wniosek;
2) obciążyć Ł J. kosztami sądowymi postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania.
UZASADNIENIE
Obrońca Ł J. , złożył na podstawie art. 540 § 1 oraz art. 542 § 3 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania sądowego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 25 maja 2018 r. (sygn. akt V K 170/10), zmienionym częściowo wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2021 r. (sygn. akt II AKa 272/19), ewentualnie o rozważenie wznowienia tego postępowania z urzędu ze względu na ujawnienie uchybienia wskazanego w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Obrońca wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2021 r. i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania apelacji wniesionych od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga.
Dodatkowo obrońca złożył wniosek o przeprowadzenie czynności sprawdzających na podstawie art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k. W tym zakresie wskazał na konieczność przeprowadzenia dowodu z wydruku wiadomości zamieszczonej na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 16 lutego 2024 r., dotyczącej Sędzi X.Y. W treści wiadomości sędzia Y. miała wskazać, że procedura jej nominacji do Sądu Apelacyjnego w Warszawie była wadliwa, a także że doświadczyła działań nękających ze strony kierownictwa Sądu Apelacyjnego w Warszawie oraz zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych.
Sędzia miała również wnieść o cofnięcie jej nominacji do Sądu Apelacyjnego. Obrońca wskazał także na potrzebę przeprowadzenia dowodu z wydruku listy rekomendacji do Krajowej Rady Sądownictwa (wykaz z posiedzenia z dni 5-8 listopada 2019 r.) w celu wykazania, że nienależycie obsadzona Krajowa Rada Sądownictwa podjęła uchwałę o przedstawieniu wniosku o powołanie sędzi X.Y. do pełnienia urzędu sędziego w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie. Obrońca podniósł, że okoliczności te mają istotne znaczenie dla oceny prawidłowości procedury powołania sędziego orzekającego w II instancji w sprawie Ł J. .Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W odniesieniu do sędzi X.Y.
Sąd Najwyższy przeprowadził już tzw. test niezawisłości w sprawie II KK 469/22. Ustalono wówczas, że choć ubiegała się o urząd sędziego Sądu Apelacyjnego w Warszawie w procedurze obarczonej wadliwością wynikającą z funkcjonowania Krajowej Rady Sądownictwa, nie stwierdzono innych istotnych uchybień w jej procesie nominacyjnym. W szczególności brak jest dowodów na nieuczciwą konkurencję, pozamerytoryczne preferencje, powiązania z członkami Rady czy organami władzy wykonawczej, a także na arbitralne decyzje Ministra Sprawiedliwości dotyczące jej awansu w strukturach sądownictwa.
Jej postawa w związku z uzyskaniem nominacji przemawia przeciwko apriorycznemu założeniu, że nie spełnia standardów niezawisłości i bezstronności określonych w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. Orzeczenie to precyzuje, że Krajowa Rada Sądownictwa ukształtowana w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz.
3) nie jest organem tożsamym z organem konstytucyjnym, którego skład i sposób wyłaniania reguluje Konstytucja RP, w szczególności w art. 187 ust.
1. W uchwale tej zaakcentowano także, należy mieć na względzie stopniowalność kryteriów doboru do sądów różnego rzędu, gdyż surowsze są wymagania w stosunku do sędziów ubiegających się o awans do sądów, które znajdują się wyżej w strukturze sądownictwa, co prowadzi to konieczności oceny w ramach testu niezawisłości konkretnego sędziego takich okoliczności, jak -równoczesność (lub zbliżony czas) uruchomienia drogi awansowej z objęciem ważnego stanowiska w administracji sądowej w drodze arbitralnej decyzji Ministra Sprawiedliwości, utajnienie obrad KRS w zakresie danej kandydatury, jednoznacznie negatywna opinia zgromadzenia ogólnego sędziów, porównanie osiągnięć zawodowych kandydata z doświadczeniem zawodowym i poparciem środowiska dla kontrkandydatów oraz to, czy kandydat w ogóle miał kontrkandydata do awansu, czy też był jedyną osobą, która wzięła udział w danym konkursie.
Ocena tej nie zmienia fakt, że w przesłanym do Ministra Sprawiedliwości liście sędzia X.Y. wskazała, że procedura jej nominacji do Sądu Apelacyjnego w Warszawie miała charakter wadliwy. Dodatkowo podkreśliła, że kierownictwo Sądu Apelacyjnego w Warszawie, w osobach sędziów P.S. i P.R., oraz zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych, sędzia M.L., podejmowali wobec niej – w jej ocenie – działania ukierunkowane na nękanie. W ramach tych działań miały być wszczynane nieuzasadnione postępowania dyscyplinarne, które dotyczyły orzeczeń wydanych przez sędzię Y., w których stosowała ona orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
Jak wynika z informacji Ministerstwa Sprawiedliwości, Minister Sprawiedliwości A.B. podpisał delegację sędzi X.Y. do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga na czas nieokreślony (https://www.gov.pl/web/sprawiedliwosc/[...]). Okoliczności te wskazują, że sędzia X.Y. podjeła działania mające na celu zachowanie standardu niezależności i niezawisłości sądu, co spotkało się z negatywną reakcją powiązanych z władzą politczną organów dyscyplinarnych. Ma istotne znaczenie dla społecznego odbioru spełnienia owych standardów. W tym stanie rzeczy należało uznac za niezasadny zarzut podniesiony we wniosku o wznowienie postępowania i orzec jak w sentencji. [J.J.][a.ł] Kazimierz Klugiewicz Jerzy Grubba Włodzimierz Wróbel