Supreme Court transfers criminal case to another court to ensure judicial impartiality and public trust.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court ordered the transfer of a criminal case to the Regional Court in Kielce upon the lower court's request. The lower court argued that the judge in Lublin's higher court was functionally subordinate to the Lublin-West Regional Court, creating a risk of public doubt regarding impartiality. The Supreme Court agreed, ruling that such functional subordination justifies transfer to preserve the good administration of justice.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 37 § 1 k.p.k.; The good administration of justice justifies transferring a case to another court when the defendant is a judge in the competent court or when the competent court is functionally subordinate to the court hearing the case, as this may raise doubts about judicial impartiality.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KO 119/25 POSTANOWIENIE Dnia 1 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie zażalenia Stowarzyszenia P. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Lublin-Północ w Lublinie z dnia 30 października 2024 roku o umorzeniu śledztwa o sygn. […]po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 lipca 2025 r. wniosku Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie z dnia 19 maja 2025 r., IX Kp 944/24 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kielcach.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie w postanowieniu z dnia 19 maja 2025 r., w sprawie IX Kp 944/24, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sprawa dotyczy zażalenia Stowarzyszenia P. na postanowienie z dnia 30 października 2024 roku o umorzeniu śledztwa o sygn. […].Wniosek został uzasadniony tym, że sprawa dotyczy przekroczenia uprawnień przez Sędziego Sądu Okręgowego w Lublinie orzekającego w […] Wydziale Karnym […].
Fakt orzekania przez Sędziego w Sądzie Okręgowym, Wydziale Karnym tego Sądu, a tym samym funkcjonalna podległość sędziów Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie oraz trudne do oszacowania kontakty osobiste sędziów tego Sądu z tym Sędzią, powodują, że w opinii publicznej sytuacja powyższa może realnie wywołać podejrzenia, bądź przeświadczenie o braku w Sądzie Rejonowym Lublin — Zachód w Lublinie warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Obawa przed wystąpieniem tak negatywnej reakcji społecznej jest realna (zwłaszcza z uwagi na potencjał medialny sprawy), co przemawia za naglącą koniecznością wyeliminowania przedmiotowej sytuacji, aby nie pozostawić żadnych wątpliwości co do swobody i bezstronności orzekania tak w niniejszej sprawie jak i w tutejszym Sądzie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Sądu Najwyższego, wykładnia art. 37 k.p.k. nie może być rozszerzająca, a nadużywanie art. 37 k.p.k. mogłoby prowadzić do podważenia zaufania do niezależności sądów i bezstronności sędziów. Niemniej jednak instytucja przewidziana w art. 37 k.p.k. powinna znaleźć zastosowanie w sytuacjach, w których skierowanie sprawy do sądu właściwego według przepisów ogólnych godziłoby w szeroko pojętą prawidłowość rozpoznania sprawy, wpływając negatywnie na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy konsekwentnie przyjmuje jednak, że "dobro wymiaru sprawiedliwości", o którym mowa w art. 37 k.p.k., uzasadniające przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, zachodzi wtedy, gdy osobą pokrzywdzoną w postępowaniu karnym jest sędzia orzekający w sądzie właściwym miejscowo (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 30 stycznia 2013 r., IV KO 102/12; z 25 listopada 2010 r., V KO 96/10). Należy przyjąć, że te same przyczyny zachodzą wówczas, gdy sędzia orzeka w sądzie wyższego rzędu funkcjonalnie powiązanym z sądem rozpoznającym sprawę.
Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego należy przyjąć, że takie okoliczności przemawiają za przyjęciem, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy według przepisów ogólnych mogłoby budzić wątpliwości co do ich bezstronności (postanowienie SN z 13.11.2024, V KO 111/24; postanowienie SN z dnia 14.11.2024, III KO 167/24).Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [J.J.][a.ł]