Supreme Court dismisses ex officio retrial request regarding a judge appointed before 2018 independence concerns.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to initiate an ex officio retrial procedure based on the defendant's request. The defendant argued that Judge Andrzej Tomczyk's appointment by the 2017 KRS violated independence standards, citing European Court of Human Rights rulings. The court rejected this because Tomczyk was appointed in 2002, predating the contested KRS reforms, and thus does not fall under the exclusion criteria established by recent jurisprudence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: A judge appointed to the Supreme Court before the 2017 KRS reform does not constitute an improper court composition under Article 439 § 1 item 2 of the Code of Criminal Procedure, precluding ex officio retrial proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
II KO 117/25 ZARZĄDZENIE Dnia 27 sierpnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk W związku z pismem skazanego D. D. z dnia 16 maja 2025 r. (wpływ do Sądu Najwyższego w dniu 20 maja 2025 r.), określonym przez autora jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2022 r., II KK 66/22, o oddaleniu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego jako oczywiście bezzasadnej, stanowiącym sygnalizację o jakiej mowa w art. 9 § 2 k.p.k., nie stwierdzam podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy z urzędu postępowania o wznowienie postępowania kasacyjnego we wskazanej wyżej sprawie (art. 542 § 3 a contrario k.p.k.).
UZASADNIENIE
W realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do podjęcia przez Sąd Najwyższy czynności skutkujących wznowieniem z urzędu postępowania kasacyjnego zakończonego powołanym na wstępie postanowieniem Sądu Najwyższego.Z pisma skazanego D. D. wniesionego do Sądu Najwyższego wynika, że bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. („nienależyta obsada sądu”) w toku postępowania przed Sądem Najwyższym, upatruje on w fakcie udziału w składzie orzekającym tego Sądu SSN Andrzeja Tomczyka, określając go jako „neoKRS”.
Skazany w swoim „wniosku” odwołuje się do się do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (ETPCz), w których Trybunał rozstrzygnął o braku spełnienia przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3 – dalej w tekście ustawa o KRS z 2017 r.) standardów niezależności od władzy ustawodawczej i wykonawczej, a których konsekwencją stało się uznawanie przez sądy krajowe, w tym w szczególności przez Sąd Najwyższy, wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., związanej z udziałem w składach orzekających Sądu Najwyższego i sądów powszechnych osób powołanych na urząd sędziego z udziałem tego niekonstytucyjnego organu, sprzecznego z art. 187 ust. 1 Konstytucji RP.
O takiej wykładni art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. przesądziła m.in. zachowująca moc obowiązującą uchwała połączonych Izb Sądu Najwyższego: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 (OSNK 2020, z. 2, poz. &). W odniesieniu do sędziów Sądu Najwyższego powołanych we wskazanym wyżej trybie „nienależyta obsada sądu” ma miejsce zawsze bez konieczności badania dodatkowych okoliczności (zob. pkt 1 powołanej wyżej uchwały z dnia 23 stycznia 2020 r. oraz pkt 2 zdanie drugie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/23, OSNK 2022, z. 6, poz. 22).Wznowienie postępowania kasacyjnego z urzędu w oparciu o przepis art. 542 § 3 k.p.k. jest wprawdzie dopuszczalne (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2023 r., II KO 73/22), jednak w realiach niniejszej sprawy taka decyzja procesowa nie wchodzi w grę.
Rzecz bowiem w tym, że SSN Andrzej Tomczyk, który tworzył skład orzekający Sądu Najwyższego rozpoznającego kasację obrońcy skazanego od wskazanego we wstępnej części niniejszego postanowienia wyroku Sądu Okręgowego dla Warszawy – Pragi w Warszawie i orzeczeniem z dnia 16 maja 2022 r., II KK 66/22, oddalający tę kasację jako oczywiście bezzasadną, został powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego przez Prezydenta RP na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa w 2002 r. Status oraz zgodność z Konstytucją tej Rady nie zostały zakwestionowane, a co więcej w tych okolicznościach do jego osoby nie mają w najmniejszym stopniu zastosowania orzeczenia ETPCz i Sądu Najwyższego, które dotyczą wypłączcie osób powołanych na urząd sędziego Sądu Najwyższego od 2018 r.
Brak zatem podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego powołanym postanowieniem Sądu Najwyższego.Z tych względów zarządzono jak na wstępie. [J.J.][r.g.]