Supreme Court dismisses retrial request based on EU law interpretation not applicable to pre-2021 judgments.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defendant's request for a retrial based on a 2021 CJEU ruling regarding judicial delegation. The defense argued that the CJEU decision invalidated domestic laws allowing ministers to delegate judges, but the court found the ruling inapplicable to cases finalized before November 2021. Consequently, the court held that the EU law interpretation could not overturn a final judgment rendered prior to the CJEU's decision date.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 267 TFUE; Art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE; Art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy 2016/343: An interpretation of EU law by the CJEU does not apply to final domestic judgments rendered before the date of the CJEU ruling.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KO 109/22 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie T. O. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 stycznia 2023 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2019 r. sygn. akt II AKa 129/18, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego dla Warszawy - Pragi w Warszawie z dnia 22 grudnia 2017 r., sygn. akt V K 2/14, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Obrońca T. O. złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2019 r. (sygn. akt II AKa 129/18) na podstawie art. 540 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Podstawą wznowienia miałby być wyrok TSUE z dnia 16 listopada 2021 r. w sprawach od C-748/19 do C- 754/19.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 267 TFUE, regulującym zakres kognicji Trybunału Sprawiedliwości UE w procedurze pytań prejudycjalnych sąd ten jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym: "a) o wykładni Traktatów;
b) o ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii". Natomiast z dokonanej przez Trybunał Sprawiedliwości wykładni prawa unijnego może wynikać, czy da się z nią pogodzić normę wynikającą z prawa krajowego. Dlatego też w tezie wspomnianego przez wnioskodawcę orzeczenia prejudycjalnego TSUE nie stwierdził sprzeczności z prawem unijnym przepisów prawa o ustroju sądów powszechnych, regulujących delegowanie sędziów do sądów wyższej instancji przez Ministra Sprawiedliwości, a jedynie wyraźnie wskazał, że przepisy prawa unijnego (art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE odczytywany w świetle art. 2 TUE oraz art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym) "stoją na przeszkodzie" wspomnianym przepisom prawa krajowego.
Należy zgodzić się wyrażonym już w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, że wykładnia prawa unijnego zawarta w przywołanym wyroku TSUE nie stosuje się do orzeczenia zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym przed dniem 16 listopada 2021 r. (zob. postanowienie z dnia 25 listopada 2021 r. II KK 379/20).Uznać zatem należy, że w niniejszej sprawie zagadnienie delegacji dla SSO D. R. upoważaniającej ją do orzekania na rozprawie apelacyjnej w dniu 19 grudnia 2019 r., nie stanowi przesłanki do wzruszenia prawomocnego orzeczenia na podstawie przepisu wskazanego przez wnioskodawcę.
Podobnie uchwała Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20, OSNKW 2020, nr 2, poz.
7. w odniesieniu do sędziów sądów powszechnych nie ma zastosowania do orzeczeń wydanych przez sądy przed dniem jej podjęcia.Zatem wniosek należy uznać za niezasadny.