Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 105/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses request to restart proceedings due to improper court composition as inadmissible.

Numero d'incarto II KO 105/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendant's request to restart proceedings based on the improper composition of the court. The defendant argued that the court was improperly staffed, citing Article 439 § 1(2) of the Code of Criminal Procedure, but the Court held that such grounds can only trigger a restart by the court's own initiative, not upon a party's request. Consequently, the Court declared the request inadmissible because the statutory conditions for a party-initiated restart were not met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 542 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: A party's request to restart proceedings based on the improper composition of the court is inadmissible because such grounds may only lead to a restart by the court's own initiative.

Parole chiave

Generato dall'IA
improper court composition restart of proceedings court's own initiative inadmissible request Code of Criminal Procedure riattivazione del procedimento azione revocatoria fallimentare ritiro dell'istanza giudiziaria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 542 § 1 and 3 of the Code of Criminal Procedure
akt II K 331/22, na podstawie art. 542 § 1 i 3 k.p.k.
Art. 439 § 1 pkt 2 of the Code of Criminal Procedure
w związku z ujawnieniem się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.
Art. 9 § 2 of the Code of Criminal Procedure
Pismo sygnalizacyjne złożone w trybie art. 9 § 2 k.p.k.
Art. 537 § 2 of the Code of Criminal Procedure
Inaczej natomiast przedstawia się sytuacja wówczas, gdy Sąd Najwyższy, po uchyleniu w wyniku kasacji prawomocnego wyroku, wydaje orzeczenie następcze rozstrzygając merytorycznie o przedmiocie procesu, a zatem zgodnie z art. 537 § 2 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 542 § 3 k.p.k
postanowienie SN z dnia 7 grudnia 2021 r., V KZ 39/21).Tak też zgodnie wskazuje się w orzecznictwie i piśmiennictwie, uznając, iż wznowienie postępowania na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
w związku z ujawnieniem się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.
art. 9 § 2 k.p.k
Pismo sygnalizacyjne złożone w trybie art. 9 § 2 k.p.k.
art. 540 § 1 k.p.k
art. 537 § 2 k.p.k
Inaczej natomiast przedstawia się sytuacja wówczas, gdy Sąd Najwyższy, po uchyleniu w wyniku kasacji prawomocnego wyroku, wydaje orzeczenie następcze rozstrzygając merytorycznie o przedmiocie procesu, a zatem zgodnie z art. 537 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Postanowienie SN z dnia 7 grudnia 2021 r., V KZ 39/21
postanowienie SN z dnia 7 grudnia 2021 r., V KZ 39/21).Tak też zgodnie wskazuje się w orzecznictwie i piśmiennictwie, uznając, iż wznowienie postępowania na podstawie art.
Uchwała siedmiu sędziów SN z dnia 7 maja 2005 r., I KZP 5/05
uchwała siedmiu sędziów SN z dnia 7 maja 2005 r., I KZP 5/05).
Postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2022 r., IV KZ 55/21
postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2022 r., IV KZ 55/21).
Postanowienie SN z dnia 17 stycznia 2024 r., I KO 53/23
postanowienie SN z dnia 17 stycznia 2024 r., I KO 53/23; zarządzenie SN z dnia 23 listopada 2022 r., III KO 95/22).
Zarządzenie SN z dnia 23 listopada 2022 r., III KO 95/22
postanowienie SN z dnia 17 stycznia 2024 r., I KO 53/23; zarządzenie SN z dnia 23 listopada 2022 r., III KO 95/22).
Postanowienie SN z dnia 27 czerwca 2001 r., III KO 115/00
Postanowienie SN z dnia 28 marca 2024 r., I KO 52/23
Postanowienie SN z dnia 27 czerwca 2023 r., III KO 15/22
postanowienie SN z dnia 27 czerwca 2023 r., III KO 15/22; postanowienie SN z dnia 20 maja 2024 r., I KO 30/24; postanowienie SN z dnia 20 maja 2024 r., II KO 45/24) nie znajduje uzasadnienia prawnego (zob.
Postanowienie SN z dnia 20 maja 2024 r., I KO 30/24
postanowienie SN z dnia 27 czerwca 2023 r., III KO 15/22; postanowienie SN z dnia 20 maja 2024 r., I KO 30/24; postanowienie SN z dnia 20 maja 2024 r., II KO 45/24) nie znajduje uzasadnienia prawnego (zob.
Postanowienie SN z dnia 20 maja 2024 r., II KO 45/24
postanowienie SN z dnia 27 czerwca 2023 r., III KO 15/22; postanowienie SN z dnia 20 maja 2024 r., I KO 30/24; postanowienie SN z dnia 20 maja 2024 r., II KO 45/24) nie znajduje uzasadnienia prawnego (zob.
Postanowienie SN z dnia 18 lipca 2024 r., III KO 38/24
postanowienie SN z dnia 18 lipca 2024 r., III KO 38/24).
Uchwała SN - Izby Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KO 105/25 ZARZĄDZENIE Dnia 4 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 4 czerwca 2025 r., wniosku skazanego P. G. , sygnalizującego konieczność wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. akt II KK 463/24, oddalającym jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 22 maja 2024 r., sygn. akt II Ka 824/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 11 września 2023 r., sygn. akt II K 331/22, na podstawie art. 542 § 1 i 3 k.p.k. a contrario zarządził stwierdzić niedopuszczalność wznowienia postępowania z urzędu.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego P. G. o wznowienie postępowania sądowego prawomocnie zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2024 roku, sygn. akt II KK 463/24, oddalającym kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną. W uzasadnieniu tego wniosku skazany podniósł, iż w sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., z uwagi na nienależytą obsadę sądu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek skazanego, z uwagi na wskazywaną w jego treści, bezwzględną przyczynę odwoławczą, został potraktowany jako sygnalizacja podjęcia czynności z urzędu.

Pismo to nie stanowi wniosku o wznowienie postępowania w rozumieniu przepisów rozdziału 56 k.p.k., stanowiąc wyłącznie sygnalizację możliwości zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, stanowiącej podstawę do wznowienia z urzędu prawomocnie zakończonego postępowania (zob. postanowienie SN z dnia 7 grudnia 2021 r., V KZ 39/21).Tak też zgodnie wskazuje się w orzecznictwie i piśmiennictwie, uznając, iż wznowienie postępowania na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w związku z ujawnieniem się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. może nastąpić tylko z urzędu, nie zaś na wniosek strony (zob. uchwała siedmiu sędziów SN z dnia 7 maja 2005 r., I KZP 5/05).

Pismo sygnalizacyjne złożone w trybie art. 9 § 2 k.p.k. nie implikuje więc po stronie sądu, do którego je skierowano, ani prawa, ani obowiązku jego rozpoznania (zob. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2022 r., IV KZ 55/21). Jednocześnie brak jest możliwości postąpienia z pismem sygnalizacyjnym tak, jakby stanowiło ono wniosek o wznowienie postępowania (zob. postanowienie SN z dnia 17 stycznia 2024 r., I KO 53/23; zarządzenie SN z dnia 23 listopada 2022 r., III KO 95/22). Przed oceną przesłanek wskazanych w piśmie sygnalizacyjnym, należy odnieść się do samej dopuszczalności wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. akt II KK 463/24, oddalającego kasację jako oczywiście bezzasadną.Odnosząc się zatem do kwestii dopuszczalności wznowienia postępowania kasacyjnego, podkreślić należy, że postanowienie Sądu Najwyższego o oddaleniu kasacji nie jest prawomocnym orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.

W takiej sytuacji Sąd Najwyższy orzeka jedynie o niezasadności środka zaskarżenia, nie wkracza zaś w żadnym zakresie w sferę, w której wyrok kończący postępowanie, korzysta już z powagi rzeczy osądzonej. Powyższe oznacza, że wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego w Sądzie Najwyższym postanowieniem o oddaleniu kasacji jest niedopuszczalne z mocy ustawy. Stąd też postępowanie kasacyjne zakończone takim postanowieniem nie podlega wznowieniu. Inaczej natomiast przedstawia się sytuacja wówczas, gdy Sąd Najwyższy, po uchyleniu w wyniku kasacji prawomocnego wyroku, wydaje orzeczenie następcze rozstrzygając merytorycznie o przedmiocie procesu, a zatem zgodnie z art. 537 § 2 k.p.k. umarza postępowanie lub uniewinnia oskarżonego z uwagi na oczywistą niesłuszność skazania.

Wówczas orzeczenie to jako rozstrzygające prawomocnie w przedmiocie odpowiedzialności karnej oskarżonego może podlegać wznowieniu (zob. postanowienie SN z dnia 12 kwietnia 2001 r., III KO 53/99; postanowienie SN z dnia 27 czerwca 2001 r., III KO 115/00; postanowienie SN z dnia 22 września 2003 r., IV KO 33/03; postanowienie SN z dnia 25 października 2006 r., V KO 64/06; postanowienie SN z dnia 21 marca 2007 r., IV KO 19/07; postanowienie SN z dnia 25 listopada 2010 r., V KO 87/10; postanowienie SN z dnia 19 sierpnia 2015 r., IV KO 46/15; postanowienie SN z dnia 1 sierpnia 2019 r., II KO 66/19; postanowienie SN z dnia 26 lutego 2020 r., V KO 108/19; zarządzenie SN z dnia 23 marca 2022 r., III KO 22/22; zarządzenie SN z dnia 21 grudnia 2023 r., II KO 137/23; postanowienie SN z dnia 28 marca 2024 r., I KO 52/23; zarządzenie SN z dnia 4 kwietnia 2024 r., II KO 38/24, zarządzenie SN z dnia 18 lipca 2024 r., V KO 38/24; zarządzenie SN z dnia 27 sierpnia 2024 r., II KO 72/24; zarządzenie SN z dnia 8 sierpnia 2024 r., V KO 71/24).W pełni podzielając argumentację przedstawioną w powyższych judykatach, będącą wyrazem wieloletniego i utrwalonego dorobku orzeczniczego Sądu Najwyższego, odrzucić należy stanowisko wskazujące na to, że argumenty natury ustrojowej i konwencyjnej wymagają eliminacji wypracowanego w doktrynie i orzecznictwie paradygmatu interpretacyjnego o celowości stosowania wąskiej wykładni art. 542 § 3 k.p.k.

Zatem odmienna interpretacja terminu „postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem", która w efekcie ma doprowadzić do wznawiania postępowań kasacyjnych na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (zob. postanowienie SN z dnia 27 czerwca 2023 r., III KO 15/22; postanowienie SN z dnia 20 maja 2024 r., I KO 30/24; postanowienie SN z dnia 20 maja 2024 r., II KO 45/24) nie znajduje uzasadnienia prawnego (zob. postanowienie SN z dnia 18 lipca 2024 r., III KO 38/24). Słusznie przyjętego paradygmatu interpretacyjnego o braku możliwości wznowienia postępowania w omawianej sytuacji, nie mogą zmienić, ani rzekomy kryzys konstytucyjny, związany z ukształtowaniem obecnej Krajowej Rady Sądownictwa w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., ani uchwała Sądu Najwyższego - Izby Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20, która przestała obowiązywać, ani argumenty natury konstytucyjnej lub konwencyjnej (zob. uzasadnienie postanowienia SN z dnia 23 marca 2023 r., I KZP 17/22).Powyższe rozważania zdecydowały o stwierdzeniu niedopuszczalności wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. akt II KK 463/24, oddalającego kasację jako oczywiście bezzasadną, które nie kończy postępowania sądowego w sprawie skazanego P. G. .

Powyższe stanowi przeszkodę formalną dla rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że wznowienie z urzędu postępowania w sprawie, której dotyczy sygnalizacja, jest niedopuszczalne z mocy ustawy. Na powyższe zarządzenie zażalenie nie przysługuje. [J.J.][a.ł] ‎