Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 10/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses transfer request under Art. 37 K.P.K. due to lack of objective impossibility.

Numero d'incarto II KO 10/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer a criminal case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The lower court argued that heavy caseloads prevented scheduling a trial, which would harm the victim's interests. The Supreme Court ruled that organizational difficulties, such as workload or lack of rooms, do not justify transfer unless the case is absolutely impossible to hear in the original court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Transfer of criminal proceedings to another court is permitted only when objective conditions for hearing the case in the original court are completely lacking, not merely due to organizational burdens.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of proceedings Article 37 K.P.K. organizational difficulties objective impossibility criminal procedure caseload management independence of judiciary

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
i inne‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 12 marca 2014 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w W.o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, to jest Sądowi Rejonowemu w G.,‎na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.
art. 197 § 1 k.k
O.‎oskarżonego o przestępstwo z art. 197 § 1 k.k.
art. 37 k.p.k
i inne‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 12 marca 2014 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w W.o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, to jest Sądowi Rejonowemu w G.,‎na podstawie art. 37 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KO 69/04
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2005 r., IV KO 69/04 zostało wydane na tle innych okoliczności faktycznych, niż w przedmiotowej sprawie.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 10/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak (przewodniczący)‎SSN Piotr Hofmański‎SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca) w sprawie P. O.‎oskarżonego o przestępstwo z art. 197 § 1 k.k. i inne‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 12 marca 2014 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w W.o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, to jest Sądowi Rejonowemu w G.,‎na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Rejonowy w W. w uzasadnieniu wystąpienia o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. wskazał na bardzo duże obciążenie bieżącymi sprawami.

Zdaniem Sądu takie obciążenie powoduje, iż nie jest możliwe wyznaczenie w najbliższym czasie terminu rozprawy w sprawie, co z uwagi na charakter przestępstw zarzuconych oskarżonemu narusza interes pokrzywdzonej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Rejonowego w W. nie zasługuje na uwzględnienie.Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, iż przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić tylko wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie.

Wyjatkowy charakter tego przepisu nakazuje jego stosowanie w rygorystyczny sposób. Zbyt szerokie jego stosowanie prowadziłoby do osłabienia poczucia zaufania do niezależności sądu i jego zdolności do obiektywnego orzekania. Wielokrotnie w doktrynie i orzecznictwie wskazywano, iż przepis art. 37 k.p.k. nie może być traktowany jako sposób rozwiązywania bieżących problemów organizacyjnych sądów. W związku z powyższym względy natury technicznej (np. związane z brakiem odpowiednich sal, zaplecza logistycznego w budynku sądu, szczupłością kadry sędziowskiej itp.), utrudniające rozpoczęcie rozprawy i prowadzenie postępowania nie mogą uzasadniać wniosku w tym trybie.

Tylko w nadzwyczajnych sytuacjach, gdyby rozpoznanie sprawy w sądzie właściwym było absolutnie niemożliwe można uznać, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymagałoby przekazania sprawy innemu sądowi. W tej sprawie nie wykazano by istotnie tak było.Należy podnieść, iż przywołane przez Sąd Rejonowy w W. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2005 r., IV KO 69/04 zostało wydane na tle innych okoliczności faktycznych, niż w przedmiotowej sprawie. Kierując się powyższymi względami orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. aw