Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KKN 551/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal as obviously unfounded for rejecting expert opinion on lane usage.

Numero d'incarto II KKN 551/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the appellant to bear the costs. The defense argued that an expert opinion was necessary to resolve witness discrepancies regarding whether the defendant drove on the left lane. The court held that witness inconsistencies could be resolved without expert testimony because the objective evidence of broken glass clearly indicated the vehicle was on the right lane, and the disputed fact did not affect the outcome of the right-of-way violation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 155 § 1 pkt 1, 2 i 3 k.p.k.; Art. 176 § 1 k.p.k.; Art. 4 § 1 k.p.k.: An expert opinion is only admissible when specialized knowledge is required to ascertain circumstances of decisive importance; witness contradictions regarding factual elements do not automatically justify such evidence if the court can convincingly reconcile them based on existing testimony and objective facts.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal expert opinion admissibility witness testimony reconciliation right of way violation objective evidence standard

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 2 zdanie 1 k.p.k.
działając na podstawie art. 535 § 2 zdanie 1 k.p.k. oraz art.
Art. 626 § 1 k.p.k.
oraz art. 626 § 1 i art.
Art. 636 § 1 k.p.k.
działając na podstawie art. 535 § 2 zdanie 1 k.p.k. oraz art. 626 § 1 i art. 636 § 1
Art. 518 k.p.k.
Art. 155 § 1 pkt 1, 2 i 3 k.p.k.
„...a mianowicie art. 155 § 1 pkt 1, 2 i 3 k.p.k.” z 1969 r., „...polegające na
Art. 176 § 1 k.p.k.
(art. 176 § 1 k.p.k. z 1969 r.
Art. 4 § 1 k.p.k.
świadków z zachowaniem dyrektyw interpretacyjnych określonych w art. 4 § 1
art. 518 k.p.k
art. 536 k.p.k
Rozpoznając kasację, zgodnie z dyrektywą art. 536 k.p.k., w granicach
art. 535 § 2 k.p.k
z zastosowaniem trybu określonego w art. 535 § 2 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt: II KKN 551/98

POSTANOWIENIE

Dnia 26 kwietnia 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie, Izba Karna, na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący : SSN Stanisław Zabłocki (spraw.)

po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2001 r.

sprawy Z. W. B.,

skazanego z art. 145 § 2 i 4 k.k. z 1969 r.

z powodu kasacji wniesionej przez obrońców skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w R.

z dnia 19 czerwca 1998 r., sygn. V Ka […],

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.

z dnia 16 września 1997 r., sygn. II K […]

postanowił

działając na podstawie art. 535 § 2 zdanie 1 k.p.k. oraz art. 626 § 1 i art. 636 § 1

w zw. z art. 518 k.p.k.

1/ oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną ;

2/ kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego

Z. W. B.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej obrońcy zgłosili zarzut rażącego naruszenia prawa,

„...a mianowicie art. 155 § 1 pkt 1, 2 i 3 k.p.k.” z 1969 r., „...polegające na

oddaleniu wniosku dowodowego w przedmiocie dopuszczenia dowodu z opinii

biegłego dla ustalenia, czy kierujący samochodem >J.< przyczynił się

do powstałego wypadku w sytuacji, gdy istniały wątpliwości, co do tego, czy

pojazd ten poruszał się swoim prawym pasem ruchu, czy też lewym”.

Rozpoznając kasację, zgodnie z dyrektywą art. 536 k.p.k., w granicach

zaskarżenia i podniesionych zarzutów, Sąd Najwyższy stwierdził jej

bezzasadność. Stopień tej bezzasadności przemawiał zaś za oddaleniem kasacji

z zastosowaniem trybu określonego w art. 535 § 2 k.p.k. po nowelizacji z dnia

20 lipca 2000 r.

Autorzy kasacji najwyraźniej nie rozumieją tego, iż dowód z opinii biegłego

jest dowodem o szczególnym charakterze i organ procesowy dopuszcza ten

rodzaj dowodu jedynie wtedy, gdy „...stwierdzenie okoliczności mających

istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy wymaga wiadomości specjalnych”

(art. 176 § 1 k.p.k. z 1969 r. ; podobnie art. 193 § 1 nowego k.p.k.). Jest zatem

rzeczą oczywistą, iż sam fakt różnicy w zeznaniach świadków, co do pewnego

elementu stanu faktycznego, nie może stanowić przesłanki powołania biegłego,

jeśli różnicę tę sąd jest w stanie przekonująco wyjaśnić, oceniając zeznania

świadków z zachowaniem dyrektyw interpretacyjnych określonych w art. 4 § 1

k.p.k. z 1969 r. (obecnie : art. 7 k.p.k.). Autorom kasacji należy wskazać także

irracjonalność założenia, iż >J.< poruszał się lewym pasem ruchu, nie tylko

w świetle zeznań św. G., X., M., a nawet zeznań św. S. złożonych

w postępowaniu przygotowawczym – uj. k. 42-43 akt sprawy (dopiero

w zeznaniach złożonych w trakcie rozprawy świadek ten „dodał” element

o rzekomym poruszaniu się >J.< lewym pasem ruchu), ale nadto w świetle

dowodu całkowicie obiektywnego, do oceny którego nie są wcale potrzebne

wiadomości specjalne, a mianowicie w świetle rozsypu szkieł uwiecznionego

na szkicu miejsca wypadku – k. 4 akt sprawy. Gdyby >J.< poruszał się lewym

pasem ruchu, rozsyp szkieł nastąpiłby na tym pasie, i to w pobliżu krawędzi

jezdni, nie zaś w pobliżu osi jezdni. Nota bene, oddalenie wniosku dowodowego

zgłaszanego na podaną w skardze kasacyjnej okoliczność znajdowało w pełni

podstawę także w treści art. 155 § 1 pkt 2 k.p.k. z 1969 r (obecny art. 170 § 1

pkt 2 k.p.k.). Okoliczność, która miałaby zostać udowodniona, nie miałaby

bowiem znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Samochód >J.< poruszał się

drogą z pierwszeństwem przejazdu i gdyby nawet jechał lewym pasem ruchu oskarżony Z. B. i tak zobowiązany był ustąpić mu pierwszeństwa przejazdu.

Dynamika przedmiotowego wypadku jest, jak to słusznie stwierdziły sądy

orzekające,

niezwykle

wręcz

prosta.

Oskarżony

wjeżdżając

z

drogi

podporządkowanej na drogę z pierwszeństwem przejazdu nie ustąpił

pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu nadto z prawej strony i doprowadził

do tragicznej w skutkach kolizji.

Z opisanych wyżej powodów zgłoszony w kasacji zarzut jest całkowicie

bezzasadny. Konsekwencją oddalenia kasacji było orzeczenie o kosztach

postępowania kasacyjnego zgodnie z treścią przepisów art. 626 § 1 i art. 636 § 1

w zw. z art. 518 k.p.k.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność:

Kierownik Sekretariatu Wydziału

Izby Karnej S.N.

aw

jw